Κυριαρχεί η αμηχανία

Η δημοσκόπηση της Public Issue για λογαριασμό της Καθημερινής και του ΣΚΑΪ ήταν χθες το θέμα της συζήτησης μεταξύ των θαμώνων του ψηφιακού καφενείου «Η Καβάλλα». Η ΝΔ βρίσκεται στην πρώτη θέση με 28,5% (28,5% στο Βαρόμετρο του Μαρτίου) και ο ΣΥΡΙΖΑ 27,5% (29,5%). Ακολουθούν η Χρυσή Αυγή με 11% (10%) και το ΠΑΣΟΚ με 8% (7,5%). Στην πέμπτη θέση με 6,5% ισοβαθμούν οι Ανεξάρτητοι Έλληνες (έναντι 8%) και η ΔΗΜΑΡ (έναντι 6%). Το ΚΚΕ επιλέγει το 5,5% των ερωτηθέντων (5,5%).

ΔΗΜΗΤΡΗΣ: Η δημοσκόπηση αποτυπώνει με σαφήνεια την αμηχανία του εκλογικού σώματος. Οι εναλλαγές στην πρώτη θέση δείχνουν εμφαντικά ετούτο το μπέρδεμα, τη σύγχυση.

ΒΑΣΙΛΗΣ: Αν και οι εναλλαγές της τάξης του 2% βρίσκονται στα όρια του στατιστικού λάθους, πολλώ δε μάλλον σε μια δημοσκόπηση, φαίνεται ότι οι εξελίξεις στην Κύπρο ευνόησαν τα κόμματα που συμμετέχουν στην κυβέρνηση. Η ΝΔ διατήρησε τις δυνάμεις της, ενώ ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ «τσίμπησαν» μισή ποσοστιαία μονάδα. Αντίστοιχα, έχασαν ο ΣΥΡΙΖΑ 2 μονάδες και 1,5 μονάδα οι ΑΝΕΛ.

ΣΟΦΙΑ: Σοβαρά πολιτικά συμπεράσματα με βάση δημοσκοπήσεις δεν μπορούν να εξαχθούν. Τις είδαμε τις δημοσκοπήσεις και στις εκλογές του 2012.

ΝΙΚΟΣ: Πρώτον, οι δημοσκοπήσεις δεν είναι τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο από φωτογραφίες στιγμής. Δεύτερον, δεν συμφωνώ ότι οι δημοσκοπήσεις έπεσαν τόσο πολύ έξω στις περσινές εκλογές. Θυμάμαι καλά ότι στο σύνολό τους αποτύπωναν αυτή την αμηχανία και την τάση αλλαγής, που τελικά λειτούργησε στην τελική ευθεία υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ.

ΘΟΔΩΡΗΣ: Για να μιλήσουμε με πολιτικούς όρους η κατάσταση είναι «σκατά», όπως σημειώνει και ο Πατρίς Λεκόντ σε συνέντευξή του στην Ελευθεροτυπία με αφορμή την νέα του ταινία «Μπουτίκ για αυτόχειρες». Ο Λεκόντ το λέει για τη Γαλλία, αλλά τα ίδια ισχύουν και στην Ελλάδα.

ΜΑΡΙΑ: Δηλαδή;

ΘΟΔΩΡΗΣ: Δηλαδή, οι Έλληνες, όπως και οι Γάλλοι, όπως και όλοι σχεδόν οι Ευρωπαίοι είναι μοιρασμένοι στα δυο. Στη Γαλλία οι μισοί έβριζαν τον Σαρκοζί και τώρα βρίζουν τον Ολάντ. Τα ίδια συμβαίνουν και εδώ με τον Τσίπρα και τον Σαμαρά.

ΝΙΚΟΣ: Όσο συνεχίζεται αυτή η πολιτική σκληρής λιτότητας, χωρίς να φαίνεται εναλλακτική λύση στο βάθος του ορίζοντα, θα περισσεύουν και ο θυμός και η αμηχανία.

Read More

Η "χρυσή τομή" για την Καβάλα Oil

Οι αίφνης ευοίωνες εξελίξεις στην Καβάλα Oil δεν θα μπορούσαν να αφήσουν αδιάφορους τους θαμώνες του ψηφιακού καφενείου «Η Καβάλλα», που πλέον βγήκαν στα τραπεζάκια έξω για να στεγνώσουν σώματα και ψυχές από τη μούχλα του χειμώνα. Ο καφετζής ετοίμασε τα κατά κανόνα σκέτα καφεδάκια:



ΝΙΚΟΣ: Έγινε το αυτονόητο κι ας άργησε. Καβάλα Oil και Ενεργειακή Αιγαίου έχουν αμοιβαίο συμφέρον να προτάξουν αυτά που τους ενώνουν και είναι σαφώς περισσότερα από αυτά που τους χωρίζουν. Τα κοιτάσματα, που έχουν δικαίωμα να εκμεταλλευτούν για τα επόμενα 25 χρόνια.



ΝΤΙΝΑ: Πολύ σικέ μου μοιάζει το παιχνίδι. Εκεί που οι Ρήγας και Παππάς δεν μιλιόνταν βγήκαν χαμογελαστοί από τη Γενική Συνέλευση ανακοινώνοντας μορατόριουμ δηλώσεων 10 ημερών προκειμένου να βρεθεί η χρυσή τομή. Αλλά αυτοί δήλωναν πως δεν είχαν τίποτα να πουν. Ο Παππάς κατηγορούσε τον Ρήγα ότι εξαπάτησε τους εργαζόμενους και ο Ρήγας παρουσίαζε τον Παππά σαν αρματολό έτοιμο να ταμπουρωθεί στο Σίγμα.



ΜΑΝΩΛΗΣ: Υπήρξαν υπερβολές ένθεν κακείθεν, αλλά στο μεταξύ υπάρχει και η πραγματικότητα που χτυπούσε επίμονα την πόρτα και των δυο πλευρών. Τα πράγματα είναι πολύ απλά. Η σύμβαση πέρασε από τη Βουλή, κυρώθηκε και Ενεργειακή και Καβάλα Oil οφείλουν να βρουν μια οδό συμπόρευσης.



ΟΛΓΑ: Μια οδό που θα διασφαλίζει απλώς τα συμφέροντα και των δυο πλευρών δεν με αφορά. Για μένα, πέραν της αυτονόητης σημασίας της διατήρησης των θέσεων εργασίας ιδίως σε τούτη τη συγκυρία, προέχει η διασφάλιση των συμφερόντων του δημοσίου.



ΔΗΜΗΤΡΗΣ: Η σύμβαση που υπογράφηκε είναι επωφελής για το Δημόσιο, εφόσον βεβαίως τηρηθεί. Δίχως να αναλαμβάνει επιχειρηματικό ρίσκο, το δημόσιο δεν παίρνει ποσοστό μέχρι 2.500 βαρέλια, αλλά παίρνει το 3% από 2.501 μέχρι 5.000 βαρέλια, το 6% από 5.001 μέχρι 10.000 βαρέλια και το 10% από 10.001 βαρέλια και πάνω.



ΜΑΝΩΛΗΣ: Πάντως, μην το δένετε και κόμπο ότι η συμφωνία και η συμπόρευση των δυο πλευρών είναι δεδομένη. Συζητήσεις θα γίνουν και οι εργαζόμενοι δεν πρόκειται να υποχωρήσουν αν δεν αποσπάσουν συγκεκριμένες δεσμεύσεις.



ΝΙΚΟΣ: Θα τα βρουν να είσαι σίγουρος γιατί δεν έχουν άλλη επιλογή. Μπορεί ο Ρήγας να είναι όντως άφραγκος όπως έλεγαν οι εργαζόμενοι, αλλά είναι αρκετά έξυπνος για να αφήσει τέτοια ευκαιρία να πάει χαμένη.

Read More

Το ύφος της Ζωής

Οι αντιδράσεις που προκάλεσε το άρθρο του Πρετεντέρη στο «Βήμα» με τίτλο «Ζωή Κασιδιάρη» έδωσαν χθες τον τόνο στις συζητήσεις μεταξύ των θαμώνων του ψηφιακού καφενείου «Η Καβάλλα». Αυτού του φανταστικού χώρου διαλόγου, που προσφέρει έναν πολυφωνικό σχολιασμό της επικαιρότητας. Ο καφετζής ετοίμασε τα κατά κανόνα σκέτα καφεδάκια.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ: Πραγματικά μου κάνει εντύπωση το πάθος με το οποίο οι οπαδοί του ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζουν τη Ζωή Κωνσταντοπούλου. Εκεί όπου εγώ βλέπω αναίδεια και κυνισμό, αυτοί βλέπουν μια άριστη νομικό που μάχεται με τη δέουσα αυστηρότητα το σύστημα. Εκεί που εγώ βλέπω ξινισμένα μούτρα που μου χαλάνε τη μέρα, αυτοί βλέπουν το σήμερα και το αύριο της πολιτικής σκηνής.

ΝΙΚΟΣ: Ο παραλληλισμός όχι μόνο της Κωνσταντοπούλου, αλλά οιουδήποτε πολιτικού άλλου κόμματος με τη συμμορία της Χρυσής Αυγής είναι εξόχως επικίνδυνος και καταδικαστέος ασυζητητί. Αλλά εγώ θα το πω αλλιώς. Στο ύφος, το ήθος και την αύρα της Κωνσταντοπούλου όπως την εισπράττω δεν διακρίνω τίποτα από όσα με τράβηξαν στην Αριστερά.

ΚΩΣΤΑΣ: Ο Πρετεντέρης, αυτή η γραφίδα του συστήματος, δεν κάνει λάθη. Προσπαθεί συστηματικά να υποσκάψει τη σπουδαία δουλειά που κάνει η Κωνσταντοπούλου στην προανακριτική. Μπορεί να σας ενοχλεί το ύφος της, αλλά είναι το ύφος του καλού επαγγελματία, που ανέλαβε να φέρει σε πέρας μια δύσκολη δουλειά.

ΕΥΓΕΝΙΑ: Η Κωνσταντοπούλου είναι killer. Άλλωστε, η προανακριτική δεν προσφέρεται για δημόσιες σχέσεις.

ΝΙΚΟΣ: Το πρόβλημά μου με το ύφος της Κωνσταντοπούλου δεν εντοπίζεται στον ρόλο της στη προανακριτική. Από την πρώτη τη στιγμή που την αντίκρισα στο γυαλί στην προεκλογική περίοδο αισθάνθηκα μια αποστροφή. Όχι, αυτά τα ξινισμένα μούτρα δεν είναι η δική μου Αριστερά. Η δική μου Αριστερά είναι η Αριστερά του Μπελογιάννη με το γαρύφαλλο μπρος στον θάνατο.

ΚΩΣΤΑΣ: Αφήστε τα κλισέ και μείνετε στην ουσία. Αντιληφθείτε ότι η Κωνσταντοπούλου κάνει με εκνευριστική επάρκεια τη δουλειά της στην εξέταση των μαρτύρων. Εννοείτε πως δεν πρέπει να τους αφήνει σε χλωρό κλαρί.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ: Επιμένω ότι το πρόβλημα με την Κωνσταντοπούλου δεν αφορά τον ρόλο της στην προανακριτική. Αλλά και κει να μείνουμε, σκεφτείτε με πόσο καυστικό χιούμορ θα μπορούσε να πράξει το ίδιο ο μακαρίτης ο Παπαγιαννάκης και θα καταλάβετε τι εννοώ.

Read More

Ο Τράγκας και οι φασίστες

Η αγανάκτηση για το αφιέρωμα του Τράγκα στη Χρυσή Αυγή στο Σκάι αντιμετωπίστηκε με διάθεση ειρωνική από τους θαμώνες του ψηφιακού καφενείου «Η Καβάλλα», που δεν περίμεναν την εκπομπή αυτή για να κατατάξουν τον Τράγκα. Αντιλαμβάνονταν τον κίνδυνο όταν έκανε live την κηδεία του Γ. Παπανδρέου, καθώς και όταν έβριζε χυδαία τη Μέρκελ. Ο καφετζής έψησε τα κατά κανόνα σκέτα καφεδάκια και η συζήτηση αρχίνησε:



ΝΙΚΟΣ: Συντάσσομαι με όσους αισθάνονται την ανάγκη να καταγγείλουν τη συγκεκριμένη εκπομπή του «αντιμνημονιακού» τηλεαστέρα. Όσοι όμως περίμεναν τη συγκεκριμένη εκπομπή για να αντιληφθούν τους κινδύνους που συνεπάγεται η αλήτικη «δημοσιογραφία» τύπου Τράγκα έχουν μάλλον καθυστερήσει ανεπίτρεπτα.



ΕΦΗ: Ο λόγος του Τράγκα ρέπει προς τον φασισμό ακόμα και όταν μιλάει για τραγούδι ή για τον καιρό. Αν και όσοι μέσα σε τούτη την παραζάλη τον θεωρούσαν «αντιμνημονιακό» δεν έσφαλαν. Άλλωστε, αναφανδόν κατά του μνημονίου έχει ταχθεί και η «Χρυσή Αυγή».



ΔΗΜΗΤΡΗΣ: Επιτέλους, αυτός ο επικίνδυνα ανόητος διαχωρισμός της ελληνικής κοινωνίας μεταξύ «μνημονιακών» και «αντιμνημονιακών» ας πάψει. Το «όχι» στο μνημόνιο του ΚΚΕ, του ΣΥΡΙΖΑ, των Ανεξάρτητων Ελλήνων και της Χρυσής Αυγής δεν αθροίζεται. Ούτε η κατάταξη της ΔΗΜΑΡ στις δυνάμεις του μνημονίου λόγω της συμμετοχής στην κυβέρνηση έχει λογική.



ΝΙΚΟΣ: Αυτό που χρειάζεται κατεπειγόντως είναι η σύμπηξη ενός μεγάλου αντιφασιστικού μετώπου, που παράλληλα με την κρίση να είναι σε θέση να αντιμετωπίσει το φαινόμενο της ανόδου του φασισμού.



ΣΟΦΙΑ: Αθωώστε τώρα τον ρόλο της Μέρκελ και τις πράξεις της ΔΗΜΑΡ με αφορμή αυτή την εκπομπή. Πράγματι, η άνοδος του φασισμού απαιτεί επαγρύπνηση, αλλά αντιλαμβάνομαι και όσους λένε πως το πρόβλημα είναι η ασκούμενη πολιτική, που άλλωστε έχει δημιουργήσει τις συνθήκες ανόδου της Χρυσής Αυγής.



ΔΗΜΗΤΡΗΣ: Πράγματι, στον ρυθμό της πολιτικής της Μέρκελ χορεύουμε, αλλά επιβάλλεται να αντιληφθούμε ότι η απάντηση δεν βρίσκεται στις κραυγές και τον λαϊκισμό. Τουναντίον αυτή η αγανάκτηση γίνεται καλός αγωγός για την άνοδο των Χρυσαύγουλων και των παραφυάδων τους.



ΝΙΚΟΣ: Αντιλαμβάνομαι ότι ο δικαίως οργισμένος πολίτης θέλει να ακούσει βρισιές και όχι ήρεμες διαπιστώσεις. Γι αυτό είναι απαραίτητη η δημιουργία ενός μετώπου λογικής. Μόνο έτσι μπορεί να αντιμετωπιστεί ο φασισμός.

Read More

Η συμμαχία του νότου

Η πρόταση του Αμερικανού γλωσσολόγου και φιλόσοφου Νόαμ Τσόμσκι σε συνέντευξή του στο Βήμα της Κυριακής για έναν συνασπισμό των χωρών της νότιας Ευρώπης εντός του ευρώ ως ενδεδειγμένη λύση για να βγει η Ελλάδα από το αδιέξοδο συζητήθηκε χθες στο ψηφιακό καφενείο «Η Καβάλλα». Ο καφετζής έψησε τα κατά κανόνα σκέτα καφεδάκια και η συζήτηση αρχίνησε:



ΝΙΚΟΣ: Ο Τσόμσκυ προτείνει ό,τι υποστηρίζω και γω πριν ακόμα ξεσπάσει η κρίση. Απέναντι στην προτεσταντικής ηθικής αντίληψη της Μέρκελ και των σκληρών προτεσταντών του Βορρά μπορεί και πρέπει να αντιταχθεί ένα μέτωπο των χωρών της νότιας Ευρώπης από την Ελλάδα, την Ισπανία, την Πορτογαλία και την Ιταλία. Μια δύναμη σαφώς υπολογίσιμη, που μπορεί να αλλάξει τον ρου των πραγμάτων.



ΚΩΣΤΑΣ: Να το δεχθώ για λόγους οικονομίας της συζήτησης, αλλά πες μου γιατί δεν έγινε κάτι μέχρι τώρα πέρα από κάποιες σποραδικές ατάκες πολιτικών των χωρών του νότου.



ΝΙΚΟΣ: Πράγματι, ουδέν έχει συμβεί, αλλά τούτο δεν αποκλείει να συμβεί αύριο. Είναι θέμα χρόνου να αντιδράσουν οι χώρες του ευρωπαϊκού νότου γιατί αυτή η πολιτική απλά δεν βγαίνει. Εξάλλου, είναι και η μόνη επιλογή να διασωθεί το εγχείρημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που σαφώς υπονομεύεται από το κυρίαρχο οικονομικό δόγμα.



ΤΟΛΗΣ: Χρόνια παρακολουθώ τον Τσόμσκυ και τις απόψεις του, αλλά αυτό που δεν μπορώ να αντιληφθώ είναι αυτή η εμμονή με την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ευρώ. Εγώ πιστεύω σε πιο δραστικές λύσεις όπως η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα. Δεν είναι δυνατόν η Ελλάδα και η Γερμανία να έχουν το ίδιο νόμισμα.



ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ: Αυτό που δεν είναι δυνατόν είναι η συνέχιση αυτής της δογματικής πολιτικής ασφυκτικής λιτότητας. Όλα τα άλλα συζητούνται. Όσο για το νόμισμα, είναι μέρος της δημιουργίας αυτού του υπερεθνικού ευρωπαϊκού οργανισμού, που παρά τα εγκληματικά λάθη που έχουν γίνει είναι η πλέον ενδεδειγμένη απάντηση για το σύνολο της Ευρώπης απέναντι στην Αμερική και τις τίγρεις της Ασίας, την Κίνα και την Ινδία.



ΝΙΚΟΣ: Μπορεί να ζούμε σε τούτη την κόλαση των μνημονίων, αλλά εγώ επιμένω ότι αν δεν υπήρχε η Ευρωπαϊκή Ένωση, έπρεπε να τη δημιουργήσουμε. Τα υπερεθνικά προβλήματα απαιτούν υπερεθνικές απαντήσεις.

Read More

Πού πήγαν οι ηγέτες;

«Δεν υπάρχουν πια ηγέτες. Ούτε στην Ελλάδα, ούτε σε όλη την Ευρώπη», είπε εις εκ των θαμώνων του ψηφιακού καφενείου «Η Καβάλλα» μπαίνοντας φουριόζος στο μαγαζί. Ο καφετζής χαμογέλασε συγκαταβατικά πήρε παραγγελίες από όλους, αν και ζάχαρη δεν έβαλε σε κανενός τον καφέ λόγω κανονισμού και η συζήτηση αρχίνησε:



ΝΙΚΟΣ: Ώστε έτσι. Δεν υπάρχουν πια ηγέτες. Λείπουν εκείνοι οι φωτισμένοι άνθρωποι που μια φορά και έναν καιρό έδιναν λύσεις στα αδιέξοδα. Όποιος θέλει να συνεχίσει να πιπιλίζει αυτή την καραμέλα ας το κάνει. Εγώ ξέρω καλά ότι είναι η εποχή που δεν δημιουργεί ή δεν μπορεί να ανεχθεί ηγέτες.



ΣΟΦΙΑ: Δεν θέλει η εποχή ή δεν αφήνουν οι καταστάσεις, δηλαδή η διάρθρωση του πολιτικού συστήματος την ανάδειξη ηγετών;



ΝΙΚΟΣ: Όπως θέλεις πες το. Όλα ισχύουν. Η χρεοκοπία του πολιτικού συστήματος και των κομμάτων μαζικού τύπου της δύσης, καθώς και η υποχρεωτική υπερπροβολή των ηγετών από τον -πολλές φορές- παραμορφωτικό φακό των Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας είναι απλά μέρη ετούτης της πραγματικότητας που δεν παράγει ηγέτες. Κοντολογίς, το ζήτημα των ηγετών μπορεί να παραλληλιστεί με κείνο των ηρώων. Όπως δεν υπάρχουν ήρωες σε αντιηρωϊκές εποχές, έτσι δεν μπορεί να υπάρχουν ηγέτες σε μια εποχή, που δεν επιτρέπει την ανάδειξή τους.



ΕΥΓΕΝΙΑ: Θα συμφωνήσω απολύτως όσον αφορά το ζήτημα της υπερπροβολής δια των Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας. Δεν χρειάζεται να ανατρέξετε σε παλιότερες εποχές. Τον καιρό του Κωνσταντίνου Καραμανλή, του ιδρυτή της ΝΔ και του Ανδρέα Παπανδρέου κάθε τους δήλωση ήταν γεγονός. Έδιναν συνεντεύξεις μια φορά τον χρόνο. Οπότε όταν ερχόταν η ώρα να δώσουν συνέντευξη και αυτοί είχαν κάτι να πουν και οι οπαδοί και αντίπαλοί τους είχαν λόγο να ακούσουν με προσήλωση.



ΤΑΣΟΣ: Το πρόβλημα δεν αφορά μόνο τους ηγέτες. Στις μέρες μας δεν αναγνωρίζεται πια ο ρόλος των δασκάλων και των γιατρών, πολλώ δε μάλλον των ηγετών. Έχει γιομίσει ο τόπος με «επαϊοντες», που μπορεί να μην ξέρουν την τύφλα τους, αλλά έχουν άποψη επί παντός του επιστητού.



ΝΙΚΟΣ: Όσο για τους «ηγέτες» καίγονται από την υπερπροβολή πριν κάνουν το πρώτο βήμα. Μην πας μακριά. Οι δήμαρχοι στο νομό Καβάλας τα τελευταία χρόνια απομυθοποιούνται πριν καν αναλάβουν καθήκοντα.

Read More

Το παιχνίδι της "Ενεργειακής"

Η παρελκυστική πολιτική της «Ενεργειακής Αιγαίου» στο ζήτημα της αποπληρωμής των χρεών ύψους 30 εκατομμυρίων ευρώ προς τους εργαζόμενους της Καβάλα Oil και την τοπική αγορά ήταν χθες το ζήτημα της συζήτησης μεταξύ των θαμώνων του ψηφιακού καφενείου «Η Καβάλλα».



ΝΙΚΟΣ: Όποιος είχε και την παραμικρή αμφιβολία για τις προθέσεις της «Ενεργειακής» και τον ρόλο της δεν έχει παρά να παρακολουθήσει το κρυφτούλι της στις δικαστικές αίθουσες για το χρέος προς την τοπική αγορά. Θα το πω με μια κουβέντα: Δεν έχουν τον Θεό τους.



ΑΝΝΑ: Γιατί έχουν τον Θεό τους οι εργαζόμενοι που έχουν μπλοκάρει το πετρέλαιο και δεν αφήνουν στην ιδιοκτήτρια εταιρία να το διαχειριστεί; Πού ακούστηκε αυτό;



ΝΙΚΟΣ: Πουθενά, αλλά αυτό το σχήμα Ενεργειακής και εργαζομένων στην Καβάλα Oil είναι ούτως ή άλλως ασυνήθιστο. Αλλά εν τέλει το θέμα είναι απλό. Οι εργαζόμενοι δεν αρνούνται γενικώς και αορίστως την πώληση του φορτίου. Λένε πως επιβάλλεται να δοθεί για την αποπληρωμή των χρεών που έχουν συσσωρευτεί στην Καβάλα. Ποιο είναι αλήθεια το πρόβλημα της Ενεργειακής;



ΜΑΝΩΛΗΣ: Το πρόβλημα είναι ότι η Ενεργειακή έπαιξε παιχνίδι στις πλάτες των εργαζομένων, αλλά και του κοινοβουλίου και τώρα προσπαθεί να κεφαλαιοποιήσει τα κέρδη της. Ουσιαστικά ο Ρήγας έβαλε τη σφραγίδα του και πέραν τούτου ουδέν και βρέθηκε δικαιούχος της εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων της περιοχής για τα επόμενα 25 χρόνια. Δεν είναι λίγο.



ΝΙΚΟΣ: Καθόλου λίγο. Η δε παρελκυστική πολιτική του στο ζήτημα της αποπληρωμής των οφειλών προς τους εργαζόμενους και την τοπική αγορά πρέπει να αφυπνίσει τους πάντες. Ακόμα και όσους έχουν λόγους να μην αισθάνονται φυσικοί σύμμαχοι των εργαζομένων στην Καβάλα Oil.



ΜΑΡΙΑ: Αν οι προθέσεις της Ενεργειακής ήταν καλές και αγαθές δεν θα είχε κανένα πρόβλημα με τη δέσμευση του φορτίου. Θα μπορούσε με μια εντυπωσιακή κίνηση να λήξει το ζήτημα αποδεχόμενη τη δέσμευση ετούτη. Δεν το κάνει γιατί έχει λερωμένη τη φωλιά της.



ΜΑΝΩΛΗΣ: Ο βασιλιάς είναι γυμνός. Οι άνθρωποι αυτοί είναι άφραγκοι και χρωστούν και της Μιχαλούς. Ό,τι τους απόμεινε για να τους ξελασπώσει είναι τα κοιτάσματα της περιοχής. Αδιαφορούν για την Καβάλα Oil. Να πουλήσουν θέλουν και να φύγουν, απλά διεκδικούν την καλύτερη δυνατή τιμή.

Read More