Το παράδειγμα

Η πράξη αλληλεγγύης μιας νεαρής κυρίας, που δουλεύει ως ταμίας στα ΑΒ της Αγίας Παρασκευής έδωσε την αφορμή για συζήτηση χθες στο ψηφιακό καφενείο «Η Καβάλλα». Άλλωστε, δεν προσφέρονται συχνά καλάθια «δωρεάν» σε πελάτες σούπερ μάρκετ.



ΝΙΚΟΣ: Όταν η μικρή είδε τον ρακένδυτο γηραιό πελάτη να κρατά 3-4 κονσέρβες και ένα γκαζάκι και να περιμένει να πληρώσει, δεν το σκέφτηκε στιγμή. Του είπε να φύγει λέγοντάς του ότι η εταιρεία «δικαιολογεί κάποια δωρεάν καλάθια». Όταν αυτός έφυγε έβγαλε χρήματα από την τσέπη της και τα έβαλε στο ταμείο.



ΣΜΑΡΩ: Μάλιστα δεν επέτρεψε στους πελάτες που προσφέρθηκαν να τσοντάρουν: «Εγώ το αποφάσισα, εγώ θα τα πληρώσω», ξεκαθάρισε. Έτσι απλά.



ΜΑΝΟΣ: Σπουδαία χειρονομία. Όχι, οι επιπτώσεις της κρίσης δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με τέτοιες κινήσεις, αλλά η αλληλεγγύη προς τον πλησίον είναι απολύτως απαραίτητη σε τούτο τον χαμό.



ΟΛΓΑ: Πάντως, μη δένετε κόμπο ότι έτσι έγινε γιατί το αλιεύσατε από το διαδίκτυο. Μπορεί και να είναι τρολ.



ΝΙΚΟΣ: Δεν μπαίνω σε τούτη τη διαδικασία διότι ακόμα και αν δεν έγινε, τέτοιες κινήσεις γίνονται καθημερινά δίπλα μας. Εγώ πιστεύω πως έγινε, χωρίς να μπω στη διαδικασία διασταύρωσης. Δεν είναι σχόλιο για έναν πολιτικό, αλλά για μια νεαρή ταμία σε κάποιο σούπερ μάρκετ.



ΠΑΝΟΣ: Εξίσου σημαντικό και μάλιστα πιο οργανωμένο είναι το κίνημα διακίνησης προϊόντων χωρίς μεσάζοντες, που το επόμενο Σάββατο 6 Απριλίου «ξαναχτυπά» στον χώρο του Τελωνείου. Φέρνουμε σε απευθείας επαφή τον καταναλωτή με τον παραγωγό.



ΜΑΝΟΣ: Μάλιστα, τούτο γίνεται από μια καθαρή πολιτικά θέση κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, που διακινούν οι «χρυσαυγίτες» με κάθε πράξη αγαθοεργίας. Το κίνημα «χωρίς μεσάζοντες» είναι μια έκφραση της κοινωνίας που αντιστέκεται. Της κοινωνίας που δεν έχει χάσει τα αντανακλαστικά της.



ΠΑΝΟΣ: Εμείς δεν μοιράζουμε απλώς πατάτες, κρεμμύδια, σπαράγγια και φρέσκα λαχανικά. Είμαστε εμπράκτως στο πλευρό του μισθωτού και του συνταξιούχου που δοκιμάζεται. Στο πλευρό του αγρότη, που δίνει τη σοδειά του μισοτιμής.



ΟΛΓΑ: Άλλωστε και εδώ, στα δικά μας σούπερ μάρκετ, η συλλογή προϊόντων για το Κοινωνικό Παντοπωλείο του δήμου Καβάλας έχει μεγάλη αποδοχή. Όχι πως δεν υπάρχει και αδιαφορία, αλλά υπάρχει και αλληλεγγύη, που εκφράζεται.

Read More

Ο όχλος θέλει αίμα

Η ικανοποίηση για την καταδίκη του δημάρχου Καβάλας Κωστή Σιμιτσή για τον αριθμό των τραπεζοκαθισμάτων ενός μαγαζιού ενόχλησε ιδιαίτερα τους θαμώνες του ψηφιακού καφενείου «Η Καβάλλα», που είναι μερακλήδες στον καφέ και τα ποτά, αλλά εντελώς αλλεργικοί στις τάσεις ανθρωποφαγίας, που εσχάτως κυριαρχούν.



ΝΙΚΟΣ: Ο κανιβαλισμός τείνει να γίνει κανόνας. Ο όχλος θέλει αίμα. Θέλει γκιλοτίνες και κεφάλια κομμένα να κατρακυλούν από τα κρεματόρια. Δεν είναι δυνατόν ένας άνθρωπος στοιχειωδώς λογικός να μην αντιδράσει σε τούτο τον παραλογισμό.



ΜΑΡΙΑ: Τα σχόλια μνησικακίας στον απόηχο της καταδίκης του Σιμιτσή έχουν πραγματικά ξεπεράσει κάθε όριο. Πες ό,τι θες εναντίον του, αλλά δεν είναι δυνατόν να επιχαίρεις επειδή έκανε αυτό που όφειλε να κάνει ως δήμαρχος.



ΕΙΡΗΝΗ: Δηλαδή για να καταλάβω, ως δήμαρχος δεν οφείλει να φροντίζει για την τήρηση των νόμων; Δεν οφείλει να δείχνει ενδιαφέρον ακόμα και για τον αριθμό των τραπεζοκαθισμάτων, που δεν έχουν αφήσει πιθαμή ελεύθερου χώρους για τους πεζούς;



ΜΑΡΙΑ: Δεν είπα αυτό. Λέω ότι εάν εφαρμόζονταν αυστηρά οι νόμοι που αφορούν τη λειτουργία των καφέ σε τούτη τη χώρα, τότε οι δήμαρχοι δεν θα έπρεπε να αφήσουν ανοιχτό ούτε ένα μαγαζί. Εν προκειμένω, ο Σιμιτσής έπραξε το στοιχειώδες. Δεν εφάρμοσε άτεγκτα τον νόμο, όχι για να βάλει πλάτη στον επαγγελματία, αλλά στο πλαίσιο της εφαρμογής του πνεύματος του νόμου.



ΝΙΚΟΣ: Γι αυτό και με θυμώνει ετούτο το περίσσευμα μνησικακίας. Οι περισσότεροι χάρηκαν απλώς και μόνο διότι καταδικάστηκε ο δήμαρχος. Στο πρόσωπό του θεωρούν ότι καταδικάστηκε το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του.



ΣΤΑΥΡΟΣ: Συνέβη και στην περίπτωση του Κατίδη με αυτούς που δεν ζητούσαν την παραδειγματική του τιμωρία, αλλά την εξόντωσή του. Συνέβη με τη χαρά πολλών με τη σύλληψη του Κιμούλη. Είπαμε, ο όχλος ζητά κεφάλια και τα ζητά στο πιάτο.



ΝΙΚΟΣ: Γι αυτό και χρειάζεται ένα μέτωπο λογικής διακομματικό. Ας κρατήσουμε τις απόψεις μας και τις διαφορές μας, αλλά ας κατεβάσουμε τους τόνους και ας μάθουμε τι σημαίνει πολιτική αντιπαράθεση. Και για να μη μιλάμε θεωρητικά, εγώ περιμένω από τους επικεφαλής των δημοτικών παρατάξεων δηλώσεις υπέρ του Σιμιτσή για ετούτη την πολύ συγκεκριμένη άδικη καταδίκη.

Read More

Η σύνταξη του μακαρίτη

Τα δημοσιεύματα περί την προσπάθεια νοικοκυρέματος των δημοσίων οικονομικών δια της απογραφής των συνταξιούχων ήταν χθες το θέμα συζήτησης των θαμώνων του ψηφιακού καφενείου «Η Καβάλλα». Ο καφετζής έβαλε το «Σούπερ Μάρκετ» του Πουλικάκου επηρεασμένος σαφώς από την ωραία συναυλία του «θείου Νώντα» και των σπουδαίων μουσικών που τον συνόδευαν στη «Μυροβόλο» και η συζήτηση αρχίνησε:



ΔΗΜΗΤΡΗΣ: Και μετά μας φταίει ο Σόιμπλε, η Μέρκελ και ο Φούχτελ. Από την απογραφή των συνταξιούχων του δημοσίου διαπιστώθηκε ο θάνατος 2.031 συνταξιούχων, με ημερομηνία θανάτου προγενέστερη κατά τουλάχιστον 6 μήνες από την ημερομηνία διαγραφής τους. Οι αχρεωστήτως καταβληθείσες συντάξεις στις περιπτώσεις αυτές ανήρχοντο στο ποσό των 26.119.279 ευρώ.



ΒΙΚΗ: Σαν να λέμε πεθαίνεις δεν πεθαίνεις η σύνταξη πίπτει κανονικά και μάλιστα σε μια εποχή, που η οικονομική ρευστότητα υπάρχει μόνο στα λεξικά.



ΝΙΚΟΣ: Καλές οι απογραφές, είναι επιτέλους απαραίτητο να μπει μια τάξη, αλλά ετούτη την υποκρισία των τάχατες αποκαλύψεων δεν την αντέχω. Μη βιάζεστε να βγάλετε εύκολα συμπεράσματα περί ενός πάρτυ συγγενών συνταξιούχων εις βάρος του δημοσίου κορβανά.



ΒΙΚΗ: Για να καταλάβω αποκλείεις το ενδεχόμενο κάποιοι να εκμεταλλεύονταν συστηματικά το χάος του δημοσίου τομέα για να εισπράττουν τη σύνταξη του μακαρίτη;



ΝΙΚΟΣ: Όχι, δεν το αποκλείω, γι αυτό και επισήμανα ότι η απογραφή χρειάζεται για να είναι επιτέλους κάποια στιγμή καταγεγραμμένο σε τούτη τη χώρα πόσοι είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι και πόσοι οι συνταξιούχοι. Αλλά αυτά τα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα δεν τα μπορώ. Αυτό που συνήθως δεν αναφέρεται σε αυτά τα «αποκαλυπτικά» ρεπορτάζ είναι ότι σε ουκ ολίγες περιπτώσεις το δημόσιο είναι που επιμένει να στέλνει τη σύνταξη του μακαρίτη, παίζοντας με τις αντοχές των συγγενών του.



ΚΙΚΗ: Μα είναι δυνατόν;



ΝΙΚΟΣ: Βεβαίως και είναι. Συνέβη σε πολύ γνωστούς, που αφού διαμαρτυρήθηκαν ουκ ολίγες φορές για την καταβολή της σύνταξης του μακαρίτη, που αρχικά ήταν ψυχολογικό σοκ και στην πορεία δημιούργησε υπόνοιες για ύποπτα παιχνίδια εις βάρος τους, κατάφεραν να «κόψουν» τη σύνταξη καταφεύγοντας στη δικαστική οδό.



ΚΙΚΗ: Αυτό όμως δεν σημαίνει πως κάποια στιγμή δεν πρέπει αυτά να σταματήσουν;



ΓΙΩΡΓΟΣ: Να σταματήσουν, αλλά μην μας πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλες.

Νίκος Σπιτσέρης

Read More

Το τέλος των ψευδαισθήσεων

Η κρίση στην Κύπρο ανέδειξε για πολλοστή φορά τα αδιέξοδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης και την άτεγκτη οικονομική πολιτική που επιβάλλει η Γερμανία εν ου παικτοίς. Παράλληλα όμως τέλειωσε πολλά παραμύθια, τα οποία –περιέργως πώς- έχουν ουκ ολίγους οπαδούς, σε τούτη τη χώρα, γεγονός που δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητο από τους θαμώνες του ψηφιακού καφενείου «Η Καβάλλα»:



ΒΑΣΙΛΗΣ: Ουδείς μπορεί να πανηγυρίζει για τις εξελίξεις στην Κύπρο. Αλλά από την άλλη είναι χρήσιμο να βγουν κάποια συμπεράσματα. Πείτε ό,τι θέλετε για αυτή την κυβέρνηση, αλλά αφήστε τις επικίνδυνες ηλιθιότητες τύπου «χούντα», «δωσίλογοι» και πάει λέγοντας. Είναι μια κυβέρνηση που προσπαθεί υπό τις πλέον αντίξοες συνθήκες να αποφύγει το ναυάγιο της χώρας.



ΟΛΓΑ: Μια κυβέρνηση που δεν έκανε το λάθος που ζητούσαν διάφοροι αντιμνημονιακοί ταλιμπάν να αναζητήσει σωσίβιο στα ρούβλια της «μαμάς Ρωσίας», που –επιτέλους- δεν είναι διαθέσιμα.



ΜΠΑΜΠΗΣ: Δηλαδή για να καταλάβω, εσείς ικανοποιηθήκατε από την εξέλιξη αυτή; Ό,τι και να λέτε το ΟΧΙ των Ελληνοκυπρίων ειπώθηκε και προκάλεσε τριγμούς, ενώ οι αρνητικές εξελίξεις στην Κύπρο θα μας επηρεάσουν, αν δεν μας έχουν ήδη επηρεάσει.



ΝΙΚΟΣ: Στις σημερινές συνθήκες ουδείς δίνει ή πρέπει να δίνει συγχωροχάρτια. Η κριτική σε αυτή την κυβέρνηση πρέπει να είναι σκληρή, πολλώ δε μάλλον που υπάρχουν αποφάσεις όπως η φορολογία του πετρελαίου θέρμανσης και των αλλεπάλληλων χαρατσιών. Αλλά αυτές οι επικίνδυνες ανοησίες περί «χουντικών» και «εθνοπροδοτών» δεν συνιστούν κριτική. Είναι επικίνδυνες κραυγές, που υπονομεύουν το δημοκρατικό πολίτευμα στη βάση του και όχι τη συγκεκριμένη κυβέρνηση.



ΟΛΓΑ: Η αντιπολίτευση οφείλει να αναζητά εναλλακτικές, ενώ το μέγεθος και η διάρκεια της κρίσης στην ευρωζώνη δεν μπορεί παρά να βάζει τους πάντες σε δεύτερες σκέψεις για την πορεία της Ευρώπης. Αλλά από την άλλη μαγικές συνταγές δεν υπάρχουν.



ΝΙΚΟΣ: Εγώ επιμένω ότι η λύση βρίσκεται εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης σε μια συμμαχία των χωρών της Μεσογείου, που ιστορικά έχουν πολλά κοινά. Μια συμμαχία, που μπορεί να έχει και διάσταση θρησκευτική, ημών των ορθόδοξων με τους καθολικούς, που τιμωρούνται στο πλαίσιο μιας άτεγκτης –προτεσταντικής ηθικής και αντίληψης- πολιτικής που υπαγορεύει η Μέρκελ με τους άλλους σκληρούς προτεστάντες του Βορρά. Θα δούμε.

Νίκος Σπιτσέρης

Read More

Στην Παλιά Βιβλιοθήκη

Οι θαμώνες του ψηφιακού καφενείου «Η Καβάλλα» διασκέδασαν βράδυ Σαββάτου στην «Παλιά Βιβλιοθήκη» με τους Ευθύμη Ευθυμιάδη, Άγγελο Ζαγοριανό και Βαγγέλη Αγγελίδη σε ένα υπέροχο αφιέρωμα στην ποίηση στο ελληνικό τραγούδι. Μια βραδιά μέθεξης και ψυχαγωγίας, που θα έπρεπε να έχει μεγαλύτερο κοινό.



ΝΙΚΟΣ: Με τέτοια μεράκια και τέτοιους καημούς μεγαλώσαμε. Όταν οι άλλοι άκουγαν το «Σ’ αγαπάω μ’ ακούς» εμείς γράφαμε στιχάκια από την «Πιρόγα» στα θρανία. Όταν άλλοι επιζητούσαν την επιβεβαίωση σπάζοντας πιάτα και ανοίγοντας σαμπάνιες στα επαρχιακά σκυλάδικα εμείς ακούγαμε ξανά και ξανά την «Άρνηση» του Σεφέρη και την «Αθανασία» του Γκάτσου.



ΠΑΥΛΟΣ: Το σχήμα δεν ήταν ολοκληρωμένο. Δυο κιθάρες και μια φυσαρμόνικα. Αλλά ήμασταν μια παρέα θαρρείς από τα παλιά σε ένα από κείνα τα γλέντια.



ΝΙΚΟΣ: Όσο με αφορά δεν ήταν απλώς ένα από κείνα τα γλέντια τα παλιά. Ο Ευθύμης και ο Άγγελος είναι για μένα –μαζί με τον Βαλσαμίδη και τον μακαρίτη τον Τζίμα- μουσικοί συνοδοιπόροι μιας ολόκληρης ζωής. Βλέποντας τον Άγγελο να παίζει κιθάρα μεταφέρθηκα νοητά στα «Πέριξ» με το χαλίκι και τις γυμνές λάμπες στα Λιμενάρια, ενώ όποτε βλέπω τον Ευθύμη και τον Θόδωρο ο νους πάει στο «Βιλλάζ» στο Παληό. Τότε που μαζευόμασταν άφραγκοι και τη βγάζαμε με μια γουλιά κρασί έκαστος.



ΣΜΑΡΩ: Είναι όμως και το ήθος των ανθρώπων. Ο Ευθύμης και ο Άγγελος υπερασπίζονται τα τραγούδια αυτά μια ζωή. Το ίδιο συμβαίνει και με τον Βαγγέλη σε βεβαιώ.



ΝΙΚΟΣ: Αυτό που κάνει ο Άγγελος στα Λιμενάρια μια ζωή είναι μοναδικό. Σε ένα περιβάλλον διόλου ανταγωνιστικό αυτός αρνείται να συμβιβαστεί με τα ίδια και τα ίδια και βάζει διαρκώς νέους στόχους. Άλλοτε ως δάσκαλος, άλλοτε ως συνθέτης, άλλοτε ως στιχουργός. Ο δε Ευθύμης είναι τόσο αυθεντικός που πια δεν τραγουδάει επαγγελματικά.



ΜΑΝΟΣ: Σπουδαία φωνή. Έχει τον δικό του μοναδικό τρόπο ερμηνείας, που βελτιώνεται με το πέρασμα του χρόνου.



ΝΙΚΟΣ: Η φωνή ωριμάζει μαζί με τον άνθρωπο. Ο Ευθύμης που ακούσαμε προχθές ήταν ο Ευθύμης του Βιλλάζ συν άλλα 20 χρόνια εμπειρίας. Ήταν ο καλύτερος Ευθύμης που έχουμε ακούσει μέχρι τον επόμενο. Γενικότερα όλο το σχήμα κατέθεσε ψυχή, με κορυφαία ίσως στιγμή τους «Δρόμους Παλιούς» του Αναγνωστάκη. «Και προχωρούσα μέσα στη νύχτα»…



Νίκος Σπιτσέρης

Read More

Δυο επιλογές κατά της ανεργίας

Οι δυο τρόποι αντίδρασης των νέων στον εφιάλτη της ανεργίας όπως αναδείχθηκαν τις τελευταίες μέρες στην Καβάλα, η μια του ΠΑΜΕ που προτείνει μέτωπο προστασίας τους και η άλλη της διαδικτυακής πλατφόρμας «Fund A Nation» επιχειρηματικών ιδεών για νέους ανθρώπους έδωσαν χθες το έναυσμα για συζήτηση στο ψηφιακό καφενείο «Η Καβάλλα».

ΑΝΤΩΝΗΣ: Δυο στάσεις, δυο επιλογές, δυο εκ διαμέτρου διαφορετικές κουλτούρες. Από τη μια το ΠΑΜΕ και το Σωματείο Εμποροϋπαλλήλων και Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ν. Καβάλας να αμύνονται υπέρ κεκτημένων δίνοντας μάχες οπισθοφυλακής και από την άλλη νέοι άνθρωποι που θέλουν να μπουν με ορμή στον επιχειρηματικό στίβο. Σαφώς και προκρίνω τη δεύτερη επιλογή.

ΜΑΡΙΑ: Και γω προκρίνω τη δεύτερη, αλλά δεν αναθεματίζω την πρώτη. Σε τούτη την τόσο δύσκολη και περίπλοκη συγκυρία δεν επιτρέπονται ούτε οι εύκολες απαντήσεις, ούτε τα εύκολα αναθέματα.

ΒΑΣΙΛΗΣ: Δεν λέω και χρήσιμο και απαραίτητο είναι να αμύνεται το συνδικαλιστικό κίνημα σε τούτη τη λαίλαπα για να σώσει οτιδήποτε και αν σώζεται, αλλά δεν αντέχω άλλο την προσέγγιση του ΠΑΜΕ, του ΚΚΕ με άλλα λόγια. Όχι, δεν έχει άδικο σε άλλο. Αλλά αυτός ο ξύλινος λόγος του μου προκαλεί αποστροφή.

ΜΑΡΙΑ: Το νέο που έχουμε ανάγκη ως χώρα δεν θα προκύψει από μαζώξεις του ΠΑΜΕ που μυρίζουν ναφθαλίνη. Στο διαδίκτυο εκκολάπτεται από κάτι δαιμόνιους πιτσιρικάδες, έτοιμους να επενδύσουν στην καινοτομία. Εύκολο δεν θα είναι, αλλά έτσι θα γίνει.

ΓΙΑΝΝΗΣ: Τα είδαμε και τα καινοτομικά σχέδια του ξεσαλωμένου καπιταλισμού να αποσαθρώνουν κατακτήσεις δεκαετιών και να στέλνουν τους μορφωμένους νέους των χωρών της Νότιας Ευρώπης να βρουν δουλειά στη Γερμανία. Η οποία, εάν τυχόν δεν το έχετε αντιληφθεί, αποκτά προσωπικό υψηλού μορφωτικού επιπέδου τζάμπα.

ΝΙΚΟΣ: Ούτε εμένα με ενθουσιάζει ο ξεπερασμένος λόγος του ΚΚΕ, αλλά δεν πρέπει να παραβλέπουμε ότι είναι ένας συντεταγμένος τρόπος αντίδρασης μέσα σε τούτο τον χαμό. Άρα χρήσιμος μέχρι ενός σημείου. Αλλά η αλλαγή του ρου των πραγμάτων δεν θα ‘ρθει από κει. Νέοι άνθρωποι με καινοτόμες ιδέες θα βρουν τις απαντήσεις. Αρκεί να τους υποστηρίξουμε.

ΜΑΡΙΑ: Αρκεί η Πολιτεία να δημιουργήσει εκείνες τις απαραίτητες δομές που θα υποστηρίξουν τέτοια εγχειρήματα. Διότι σήμερα η γραφειοκρατία τα ακυρώνει.

Read More

Το "πάρκινγκ" της παραλιακής

Εις εκ των θαμώνων του ψηφιακού καφενείου «Η Καβάλλα» πέρασε χθες το πρωί από το λιμάνι και συγχύστηκε στη θέα δεκάδων αυτοκινήτων σταθμευμένων εκεί που κάποτε ελλιμενίζονταν τα φέρυ-μπωτ. Ο καφετζής σέρβιρε τα κατά κανόνα σκέτα καφεδάκια, που επέτειναν τη σύγχυσή του για τα στραβά και τ’ ανάποδα ετούτου του τόπου:

ΚΩΣΤΑΣ: Έγινε ολόκληρη μελέτη στο πλαίσιο της οποίας άλλαξε ο τόπος ελλιμενισμού των πορθμείων στο λιμάνι. Οι Θάσιοι αντέδρασαν ευλόγως γιατί έχασαν τη βολή τους. Αντί βγαίνοντας από το πλοίο να έχουν μπρος τα πόδια τους την αγορά και τα ΚΤΕΛ, βγαίνουν πλέον στην άκρη του λιμανιού. Είναι δυνατόν όλη αυτή η ανακατωσούρα να έγινε για να παρκάρουν ανενόχλητοι οι υπάλληλοι του Λιμεναρχείου;

ΒΙΚΗ: Και όμως είναι. Αυτός είναι ο λόγος που οι πολίτες δεν εμπιστεύονται στοιχειωδώς τις αρχές. Όταν τους δείχνουν τα σχέδια στις μακέτες, κάνουν πάντα δεύτερες σκέψεις επιχειρώντας να ανιχνεύουν τις σκοπιμότητες που κρύβονται κάθε φορά.

ΝΙΚΟΣ: Πρόκειται για χαρακτηριστική περίπτωση κατάχρησης εξουσίας. Η αλλαγή της θέσης ελλιμενισμού των πορθμείων έγινε για να ελευθερωθούν χώροι του λιμανιού. Για να βελτιωθεί –υποτίθεται- η εικόνα του. Ε, λοιπόν τα σταθμευμένα αυτοκίνητα δίπλα στη θάλασσα δεν διεκδικούν βραβείο καλαισθησίας.

ΟΛΓΑ: Βάσει της ίδιας άποψης περί αισθητικής έγινε μείζον θέμα η απομάκρυνση των διχτυών από την παραλιακή ζώνη γιατί δήθεν βρώμιζαν τον τόπο. Αυτοί είμαστε. Αυτή είναι η αισθητική μας. Να καταστρέφουμε την καταπληκτική εικόνα με το ξεψάρισμα και το μπάλωμα διχτυών στο λιμάνι, την ώρα που παρκάρουμε τα αυτοκίνητά μας όπου να ‘ναι.

ΚΩΣΤΑΣ: Είναι αλήθεια ότι και με τα δίχτυα έπρεπε να μπει μια τάξη. Όχι όμως με στόχο την απομάκρυνσή τους, αλλά την επιβολή της τάξης, με στόχο πράγματι το νοικοκύρεμα της παραλιακής ζώνης.

ΝΙΚΟΣ: Το λάθος που προηγήθηκε ήταν η απομάκρυνση των ψαράδικων από το λιμάνι, που σε συνδυασμό με τα αλιευτικά έδιναν μοναδικό χρώμα στο λιμάνι.

ΚΩΣΤΑΣ: Δεν είχε άδικο ο μακαρίτης ο Αθανασιάδης για τη βρώμα και το περίεργο ιδιοκτησιακό καθεστώς που προϋπήρχε. Αντί όμως να αναζητήσει έναν τρόπο να επιβάλλει την τάξη, στέρησε από το λιμάνι της Καβάλας όλη τη ζωντάνια του.

Νίκος Σπιτσέρης

Read More