Χαμογελάτε

Η ατμόσφαιρα στο Ψηφιακό Καφενείο «Η Καβάλλα» ήταν χθες εξόχως εορταστική ένεκα Τσικνοπέμπτης. Σουβλάκια, σουτζουκάκια, λουκάνικα, παντσέδες και άλλα εδέσματα είχαν την τιμητική τους, ενώ το αλκοόλ έρεε εν αφθονία. Ο καφετζής δεν ετοίμαζε καφεδάκια. Μόνο τσίπουρα, ρετσίνες, κρασιά και μπύρες έβαζε στα τραπέζια με ένα χαμόγελο πλατύ, που δεν σήκωνε εκπτώσεις.



ΜΑΝΩΛΗΣ: Χαμογελάτε ρε. Γλεντάτε. Φάτε, πιείτε, ερωτευτείτε και αφήστε κατά μέρους τη μιζέρια της κρίσης και τα προβλήματα της καθημερινότητας. Σήμερα είμαστε, αύριο δεν είμαστε. Γλεντήστε το λοιπόν.



ΜΑΡΙΑ: Καλά τα λες, αλλά ο διακόπτης του γλεντιού εσχάτως χάλασε όχι μόνο σε προσωπικό επίπεδο, αλλά σε επίπεδο χώρας. Με τα μνημόνια και τις περικοπές τους μας έχουν μαυρίσει την ψυχή. Πώς να το γλεντήσεις όταν σε πνίγουν τα προβλήματα;



ΜΑΝΩΛΗΣ: Με τη φιλοσοφία των παλιότερων, που αντιμετώπιζαν πιο δύσκολες καταστάσεις χωρίς να παραλείπουν να χαμογελούν. Με τη φιλοσοφία των προσφύγων της Μικρασίας, που έχοντας βιώσει την απόλυτη καταστροφή ήξεραν να εκτιμούν το δώρο της ζωής. Πεινούσαν ναι, αλλά δεν μιζέριαζαν.



ΕΦΗ: Δεν λέω, καλή η προσέγγιση, αλλά δεν με καλύπτει. Άλλες εκείνες οι εποχές. Η ψυχαγωγία είναι φιλοσοφία και στάση ζωής, αλλά είναι αλήθεια πως όλη ετούτη η καταχνιά δεν μπορεί παρά να σε επηρεάσει.



ΝΙΚΟΣ: Ναι, αλλά μέχρι ενός σημείου. Αρνούμαι να φορέσω τις μαύρες πλερέζες που βάλθηκαν να μου φορέσουν οι τηλεμαϊντανοί και διάφοροι υστερικοί. Η κατάσταση είναι δύσκολη, αλλά σήμερα είναι Τσικνοπέμπτη. Σήμερα. Όχι αύριο.



ΜΑΝΩΛΗΣ: Έτσι είναι. Σήμερα γλεντάμε από καρδιάς. Από αύριο συνεχίζουμε την καθημερινή πάλη σε –πράγματι- αντίξοες συνθήκες. Αλλά σήμερα γλεντάμε και χαμογελάμε. Δεν κάνουμε το χατίρι ούτε στους κυρίως υπεύθυνους για το χάλι της χώρας, ούτε στους ταλιμπάν.



ΕΙΡΗΝΗ: Γλεντάτε λοιπόν όσο οι κάτοικοι της Χαλκιδικής δέρνονται από τις δυνάμεις καταστολής για το καλό τους. Γλεντάτε όσο οι τοκογλύφοι σας παίρνουν τα σπίτια. Όσο αυτή η χώρα εγκαταλείπεται λόγω αυτού του νέου κύματος μετανάστευσης. Αλλά όταν συνέλθετε, μην πείτε ότι δεν ξέρατε.



ΝΙΚΟΣ: Όχι. Δεν γλεντάμε με ένα ψεύτικο χαμόγελο κάλπικης ευτυχίας σαν αυτής που πουλούν με δόσεις οι άνθρωποι των αγορών. Και γλεντάμε και αγωνιζόμαστε και ερωτευόμαστε. Όπως ανέκαθεν γινόταν σε τούτο τον τόπο. Όποιος δεν καταλαβαίνει ας συνεχίζει να βγάζει τα συκώτια του στο facebook. Με τα όπλα του ο καθείς.



Νίκος Σπιτσέρης

Read More

Προοπτική αντί πετρελαίου

Τα νέα δεδομένα που δημιουργεί η κατακύρωση της σύμβασης εξόρυξης υδρογονανθράκων στον Πρίνο και τη Νότια Καβάλα στην Ενεργειακή Αιγαίου και την Kavala Oil έδωσε αφορμή για συζήτηση στο Ψηφιακό Καφενείο «Η Καβάλλα». Ο καφετζής ετοίμασε για όλους τα κατά κανόνα σκέτα καφεδάκια και έδωσε το έναυσμα για να αρχινήσει η συζήτηση:



ΝΙΚΟΣ: Ο μεγάλος κερδισμένος της ονομαστικής ψηφοφορίας στη Βουλή είναι η Ενεργειακή Αιγαίου. Πούλησε προοπτική στους εργαζόμενους της Kavala Oil από το 2009 μέχρι σήμερα και πήρε δικαιώματα εξόρυξης υδρογονανθράκων. Οι μεγάλοι χαμένοι είναι κατά πρώτον οι εργαζόμενοι και κατά δεύτερον όσοι υπερψήφισαν τη σύμβαση.



ΓΕΩΡΓΙΑ: Δεν έχεις άδικο. Από την άλλη όμως η αντίδραση των εργαζομένων δια της Kavala Oil την ύστατη στιγμή ήταν δύσκολο να έχει τύχη. Οι εργαζόμενοι πίεζαν κόμματα και βουλευτές επί μήνες ώστε να περάσει η σύμβαση και στο «παρά πέντε» αντέδρασαν και μάλιστα σε μια χρονική στιγμή που ο τόπος χρειάζεται επενδύσεις.



ΝΙΚΟΣ: Η ήττα των εργαζομένων σε επικοινωνιακό επίπεδο είναι δεδομένη. Έκαναν υπομονή μήνες απλήρωτοι στο όνομα της προοπτικής. Ανέχθηκαν αυτή την περίεργη σχέση με την Ενεργειακή καιρό και πάλι στο όνομα της προοπτικής. Ώσπου η προοπτική αυτή έγινε παγίδα.



ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ: Όχι μόνον αυτό, αλλά χρεώθηκαν και τα απαράδεκτα επεισόδια στο Ωκεανίς και τις ακόμα πιο απαράδεκτες δηλώσεις ότι στο εξής ανάλογη συμπεριφορά θα δείχνουν στις εκδηλώσεις των κομμάτων που στάθηκαν απέναντί τους. Όχι, αυτή δεν είναι συμπεριφορά, ούτε στάση σοβαρή σε ένα πρόβλημα πράγματι σοβαρό.



ΓΕΩΡΓΙΑ: Οι εργαζόμενοι στην Kavala Oil έχουν εγκλωβιστεί στο μέχρι σήμερα πετυχημένο μοντέλο με το οποίο επέβαλαν ουσιαστικά τη συνέχιση της εξόρυξης πετρελαίου στην Καβάλα. Μόνο που οι καιροί έχουν αλλάξει. Με συμπεριφορές σαν και αυτές στο Ωκεανίς δεν κερδίζουν τίποτα. Μόνο χάνουν.



ΝΙΚΟΣ: Στο μεταξύ, έχει ψηφιστεί μια σύμβαση που καθιστά ανάδοχους της εκμετάλλευσης και την Ενεργειακή και την Kavala Oil. Επίσης, η Kavala Oil έχει ακυρώσει τη συμφωνία με την Ενεργειακή και η διοίκησή της –οι εργαζόμενοι δηλαδή- είναι αποφασισμένη να πουλήσει το επόμενο φορτίο χωρίς να δώσει φράγκο στην Ενεργειακή.



ΓΕΩΡΓΙΑ: Μα, έχουν το δικαίωμα;



ΝΙΚΟΣ: Λένε ότι το έχουν και μένει να δούμε τι θα συμβεί. Ένα πρέπει να θεωρείται βέβαιο. Το γυαλί στις σχέσεις εργαζομένων και Ενεργειακής Αιγαίου δεν ράγισε απλώς. Έγινε χίλια κομμάτια.



Νίκος Σπιτσέρης

Read More

Η κοινωνία που αντιστέκεται

Η κοινωνία που αντιστέκεται μέσα στη δίνη της κρίσης και αντιδρά με όπλο την αλληλεγγύη δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητη από τους θαμώνες του Ψηφιακού Καφενείου «Η Καβάλλα». Αυτού του φανταστικού χώρου διαλόγου κάπου στο Ιντερνετ, που προσφέρει έναν πολυπρισματικό, πολυφωνικό διάλογο σε θέματα επικαιρότητας. Ο καφετζής ετοίμασε τα κατά κανόνα σκέτα καφεδάκια και άνοιξε τη συζήτηση:



ΝΙΚΟΣ: Αυτές οι 700 επισκέψεις κατά τους 10 μήνες λειτουργίας του Κοινωνικού Φαρμακείου-Ιατρείου της Καβάλας είναι 700 πράξεις αλληλεγγύης κόντρα στη σύγχρονη αλλοτρίωση και την αδιαφορία για τον πλησίον. 700 πράξεις αντίστασης σε τούτη την κρίση που πλήττει τη χώρα και την ευρωζώνη, με άγνωστη κατάληξη.



ΑΝΤΩΝΗΣ: Χωρίς καμμία διάθεση να μηδενίσω το έργο του δήμου, των φαρμακοποιών, των γιατρών και όλων των εθελοντών, που έχουν σπεύσει σε βοήθεια αυτούς τους 10 μήνες, θα πρέπει να σου πω ότι τα πολιτικά προβλήματα δεν αντιμετωπίζονται με αλληλεγγύη. Η αλλαγή πολιτικής είναι το ζητούμενο.



ΝΙΚΟΣ: Ναι, αλλά μην τα συγχέουμε. Η πολιτική είναι πολιτική και η αλληλεγγύη, αλληλεγγύη. Μέσα σε τούτο τον χαμό δεν πρέπει με τίποτα να χάσουμε την ανθρωπιά μας. Γι αυτό και είναι πολύ σημαντικές τέτοιες ενέργειες. Με αυτή την έννοια, η αλληλεγγύη είναι πράξη εξόχως πολιτική.



ΜΑΡΙΑ: Πολύ περισσότερο, που μέσω του Κοινωνικού Φαρμακείου-Ιατρείου δεν επιδιώκονται μικροκομματικά οφέλη. Ούτε επικίνδυνα παιχνίδια φασιστικών οργανώσεων, που παίζουν το χαρτί της ανθρωπιστικής βοήθειας με ρατσιστική κυνικότητα.



ΔΗΜΗΤΡΗΣ: Ναι, αυτό έχει σημασία. Όπως έχει σημασία που μέσω του Κοινωνικού Φαρμακείου-Ιατρείου δίνεται χείρα βοηθείας σε τόσους ανθρώπους που έχουν ανάγκη. Επίσης, δεν είναι λιγότερο σημαντικό που οι γιατροί και οι φαρμακοποιοί προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο χωρίς ανταμοιβή, αντιλαμβανόμενοι το βάρος που τους αναλογεί λόγω της κρίσης.



ΑΝΤΩΝΗΣ: Επαναλαμβάνω ότι δεν μηδενίζω τέτοιες προσπάθειες. Αντίθετα, θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντικές. Η βοήθεια προς τον πάσχοντα πλησίον πρέπει να είναι πάντα υπόθεση της κοινωνίας.



ΔΗΜΗΤΡΗΣ: Της κοινωνίας που δεν μένει με απάθεια μπρος τον καναπέ να καταναλώνει ό,τι της σερβίρουν. Της κοινωνίας, που δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όχι ως δέκτης παθητικός, αλλά ως έναν τρόπο άμεσης επικοινωνίας και αντίστασης.



Νίκος Σπιτσέρης

Read More

Harlem Shake

Εξακόσιοι νέοι άνθρωποι ξέσπασαν το πρωί του περασμένου Σαββάτου στην πρώτη παράσταση Harlem Shake στην Καβάλα, που δόθηκε στον Δημοτικό Κήπο. Το γεγονός δεν πέρασε απαρατήρητο από τους θαμώνες του Ψηφιακού Καφενείου «Η Καβάλλα», που με τούτη την αφορμή άνοιξαν συζήτηση για τα «θέλω» της νέας γενιάς εν μέσω κρίσης.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ: Έτσι ξαφνικά με μηνύματα στο διαδίκτυο και στα κινητά εξακόσιοι νέοι άνθρωποι φόρεσαν μάσκες και έσπευσαν για ένα ξέσπασμα τρελό δίχως ρυθμό και βήματα, συμμετέχοντας σε τούτη την παγκόσμια τρέλα του Harlem Shake.

ΤΖΕΝΗ: Το ξέσπασμα του Σαββάτου είναι γέννημα-θρέμμα του διαδικτύου. Ο χορός αυτός που έρχεται από την Αιθιοπία, επανεμφανίστηκε περί το 1981 στο Harlem της Νέας Υόρκης μέχρι που, το 2012, ένας Αμερικανός μουσικός παραγωγός το επανέφερε στην επιφάνεια για να απογειωθεί μέσω «YouTube».

ΝΙΚΟΣ: Νέοι άνθρωποι από κάθε γωνιά της γης δίνουν τέτοια ραντεβού και ξεσπούν με Harlem Shake. Όχι, δεν κάνουν επανάσταση, αλλά πρόκειται για ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον γεγονός. Είτε το θέλουμε, είτε δεν το θέλουμε, τα σύνορα σε τούτο τον μικρό πλανήτη πέφτουν καθημερινά και αυτός ο τρελός χορός ανήκει στα καλά της παγκοσμιοποίησης.

ΕΥΗ: Τι να το κάνεις όταν παγκοσμιοποίηση, όπως τουλάχιστον τη ζούμε τα τελευταία χρόνια, σημαίνει φτώχεια, ανεργία και υπερκέρδη για τις πολυεθνικές. Να μιλήσουμε για harlem shake, όταν έντεκα πολυεθνικές ζήτησαν από την ελληνική κυβέρνηση να θεσπίσει μισθούς ύψους 250-300 ευρώ για να επενδύσουν στην Ελλάδα;

ΝΙΚΟΣ: Σταθείτε λιγάκι. Φυσικά και το harlem shake δεν είναι η απάντηση στα αδιέξοδα του ξεσαλωμένου παγκόσμιου καπιταλισμού, που επελαύνει ανεξέλεγκτος στα ερείπια που άφησε πίσω της η φούσκα των χάρτινων χρηματιστηριακών αξιών και της τραπεζικής αγοράς. Αλλά στο μεταξύ, υπάρχει μια νέα γενιά που έχει την ανάγκη να εκφραστεί. Που πρέπει να εκφραστεί. Γι’ αυτό μιλάμε.

ΤΖΕΝΗ: Μια νέα γενιά, που όσο σύνθετα και πιεστικά είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ερωτεύεται, διασκεδάζει, παθιάζει, ξεσπάει. Το Σάββατο ξέσπασε με harlem shake. Αύριο μπορεί με τα ίδια μέσα, δηλαδή το διαδίκτυο και τα sms να ξεσπάσει αλλιώς. Ζητώντας δουλειά για παράδειγμα.

ΕΥΗ: Μακάρι να το κάνει, αν και η εμπειρία δεν δείχνει ότι τα ξεσπάσματα μέσω διαδικτύου μπορούν να έχουν διάρκεια. Αλλά από την άλλη, οι απαντήσεις στην κρίση θα δοθούν με τα μέσα της εποχής.

Νίκος Σπιτσέρης

Read More

Επικίνδυνα εύκολα αναθέματα

Βαριά ήταν η ατμόσφαιρα στο Ψηφιακό Καφενείο «Η Καβάλλα» εξαιτίας της απώλειας των δυο παλληκαριών στη Λάρισα από το μαγκάλι, που ήταν η αφορμή για ένα κλασσικό φοιτητικό τσιμπούσι. Ο καφετζής δεν είχε όρεξη για πολλά-πολλά. Έψησε τους κατά κανόνα σκέτους καφέδες και η συζήτηση αρχίνησε:



ΝΙΚΟΣ: Δυο παλληκάρια χάθηκαν και άλλα τρία χαροπαλεύουν και στα κανάλια και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχει στηθεί το κλασσικό σκηνικό με άλλους να υποστηρίζουν ότι τα παιδιά δολοφονήθηκαν από τον Στουρνάρα, άλλους να αντιδρούν θέτοντας ζήτημα παιδείας ή ανοησίας και άλλους να φτάνουν στο σημείο να αφήνουν υπόνοιες για την κατανάλωση αλκοόλ.



ΜΑΡΙΑ: Είναι ίδιον της εποχής, τα εύκολα συμπεράσματα και τα εύκολα αναθέματα. Οι αντιδράσεις όσον αφορά το τραγικό περιστατικό αναδεικνύουν την ανοησία της εποχής, αλλά και τον βαθύ διχασμό της ελληνικής κοινωνίας.



ΑΛΕΞΗΣ: Δεν αντιλαμβάνομαι γιατί θεωρείτε απλουστευτικό συμπέρασμα ότι τα παιδιά είναι θύματα αυτής της πολιτικής. Ναι, δεν τα σκότωσε προσωπικά ο Στουρνάρας, αλλά αντικειμενικά η απαράδεκτη πολιτική της κυβέρνησης στο ζήτημα της θέρμανσης έπαιξε ρόλο καταλυτικό. Τον ίδιο ρόλο που έπαιξε και στο τραγικό συμβάν στη Μεσορόπη.



ΜΑΡΙΑ: Όχι, δεν είναι έτσι. Ήταν ένα τραγικό δυστύχημα, που συνέβη λόγω σύμπτωσης τραγικής. Αυτό το θανάσιμο σφάλμα των παιδιών θα μπορούσε να συμβεί ούτως ή άλλως όποια και αν ήταν η τιμή του πετρελαίου.



ΑΝΤΩΝΗΣ: Δηλαδή αν αυτά τα παιδιά έπαιρναν ένα αυτοκίνητο και σκοτώνονταν σε ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα θα έφταιγε η κυβέρνηση, που δεν φρόντισε να πάρουν σωστή κυκλοφοριακή αγωγή στο σχολείο; Ας είμαστε λίγο προσεκτικοί. Όσο γι’ αυτούς που έστρεψαν τα βέλη της κριτικής τους στα αδικοχαμένα παλληκάρια δεν έχω τίποτα να πω. Έχει και η ξεφτίλα τα όριά της.



ΑΛΕΞΗΣ: Ό,τι και αν λέτε, όσο ψύχραιμα και αν το αντιμετωπίσει κανείς, τα ουκ ολίγα ατυχήματα με ξυλόσομπες και άλλα θερμαντικά σώματα, μερικά με τραγική κατάληξη οφείλονται σε αυτή την πολιτική. Πάντα γίνονταν τέτοια ατυχήματα, αλλά ποτέ με αυτή τη συχνότητα.



ΝΙΚΟΣ: Πράγματι, αλλά αυτή η λογική, που συνδέει με άνεση το δυστύχημα με ένα μαγκάλι με τον Στουρνάρα, με στόχο τα εκλογικά οφέλη είναι εξαιρετικά επικίνδυνη. Δηλαδή αν αύριο μια άλλη κυβέρνηση μειώσει την τιμή της βενζίνης μπορεί να κατηγορηθεί για μια ενδεχόμενη αύξηση των τροχαίων ατυχημάτων, λόγω της αύξησης της κίνησης;



Νίκος Σπιτσέρης

Read More

"Σπάταλη" οικονομία

Το παιχνίδι με τις τιμές των φαρμάκων ήταν χθες το θέμα συζήτησης μεταξύ των θαμώνων του Ψηφιακού Καφενείου «Η Καβάλλα». Την αφορμή έδωσε ένα μικρό πρόβλημα υγείας ενός εκ των θαμώνων, που ανακάλυψε τη «σπάταλη» οικονομία στην οποία επιδίδεται η Πολιτεία. Ο καφετζής έψησε τα κατά κανόνα σκέτα καφεδάκια για να μην χάνεται η γεύση του αφεψήματος και η συζήτηση αρχίνησε:



ΝΙΚΟΣ: Αυτοί δεν παίζονται. Πήγε ένας γνωστός προχθές στον γιατρό με βρογχίτιδα και ο γιατρός θεώρησε απαραίτητο να πάρει ένα εισπνεόμενο φάρμακο. Αλλά επειδή το καλό φτηνό εισπνεόμενο που συνήθιζε να χορηγεί έχει πλέον εξαφανιστεί από την αγορά, υποχρεώθηκε να του γράψει ένα με πολλαπλάσια τιμή.



ΣΜΑΡΩ: Μήπως υπερβάλλεις;



ΝΙΚΟΣ: Καθόλου. Δεν θα αναφέρω το όνομα του φαρμάκου, αλλά η υπόθεση έχει ως εξής: Το φάρμακο αυτό στοίχιζε 15 ευρώ, πριν αρχίσει –σωστά- να ψαλιδίζει τις τιμές των φαρμάκων το υπουργείο. Και λέω σωστά γιατί σε πολλές περιπτώσεις οι φαρμακοβιομηχανίες το είχαν παρακάνει. Ε, λοιπόν το φάρμακο αυτό κατέβηκε στα 12, μετά στα 10 ευρώ, μετά στα 7 ώσπου έφτασε λίγο πάνω από τα 2 ευρώ. Επειδή όμως δεν συμφέρει πια στην φαρμακοβιομηχανία το απέσυρε από την ελληνική αγορά. Έτσι, ο γιατρός υποχρεώθηκε να γράψει ένα άλλο που κοστίζει 45 ευρώ επιβαρύνοντας το ασφαλιστικό ταμείο.



ΜΙΧΑΛΗΣ: Δηλαδή δεν έπρεπε να ψαλιδιστούν κάποια στιγμή τα υπερκέρδη των φαρμακοβιομήχανων;



ΜΑΡΙΑ: Έπρεπε αλλά με μια λογική. Ένα σχέδιο. Όταν ξευτιλίζεις εντελώς την τιμή ενός φτηνού φαρμάκου θα φτάσει η στιγμή που δεν θα το βρίσκεις στην αγορά και θα υποχρεωθείς να καταφύγεις στην αγορά του ακριβού.



ΑΝΤΩΝΗΣ: Μην είστε αφελείς. Δεν είναι λάθη αυτά. Είναι πολύ συγκεκριμένες επιλογές που στο όνομα της εξοικονόμησης πόρων στρέφουν την αγορά σε πολύ συγκεκριμένα προϊόντα.



ΝΙΚΟΣ: Τίποτα δεν αποκλείεται, αλλά αυτά τα σενάρια συνωμοσίας δεν λένε πάντα την αλήθεια. Μην αποκλείεις το ενδεχόμενο να πρόκειται περί ασυγχώρητης αφέλειας και ανικανότητας των μανδαρίνων, που πήραν τις συγκεκριμένες αποφάσεις.



ΑΝΤΩΝΗΣ: Πάντως, ό,τι και να συμβαίνει, το αποτέλεσμα μετράει. Ακόμα και αν πρόκειται περί ανικανότητας δεν αλλάζει κάτι επί της ουσίας. Οι άνθρωποι καταφέρνουν να είναι σπάταλοι ακόμα και όταν κάνουν οικονομία.



Νίκος Σπιτσέρης

Read More

Όταν λέμε ισόβια

Μετά τα ανέκδοτα περί τους τρόπους διαφυγής του «φτερωτού γιατρού» από το προαύλιο των φυλακών χωρίς ελικόπτερο, οι θαμώνες του Ψηφιακού Καφενείου «Η Καβάλλα», αυτού του φανταστικού χώρου διαλόγου κάπου στο Ιντερνετ, προσπάθησαν να προσεγγίσουν τη σημασία της ποινής της ισόβιας κάθειρξης στον τέως δήμαρχο Θεσσαλονίκης Βασίλη Παπαγεωργόπουλο για την υπόθεση υπεξαίρεσης στον δήμο Θεσσαλονίκης. Ο καφετζής ετοίμασε τα κατά κανόνα σκέτα καφεδάκια και η συζήτηση αρχίνησε:



ΑΝΤΩΝΗΣ: Εμένα δεν με νοιάζουν ούτε τα ισόβια στον Παπαγεωργόπουλο, ούτε ο εγκλεισμός του Άκη Τσοχατζόπουλου στον Κορυδαλλό. Όχι πως δεν έχουν σημασία, αλλά θέλω να επιστραφούν τα χρήματα στον κρατικό κορβανά. Τι να το κάνω, αν αύριο ο Άκης αποφυλακιστεί για λόγους υγείας και μένει στα παλάτια, που έκτισε εις υγείαν των κορόιδων;



ΝΙΚΟΣ: Δεν έχεις άδικο, αλλά και στις δυο περιπτώσεις έγινε μια σημαντική τομή στα δημόσια πράγματα. Δυο λαμπεροί πρωταγωνιστές της πολιτικής ζωής καταδικάστηκαν και κλείστηκαν στη φυλακή, στέλνοντας σαφές μήνυμα στους μέχρι πρότινος ξεσαλωμένους αιρετούς.



ΝΤΙΝΑ: Φαντάζεστε για παράδειγμα πόσο πυρετό έχουν ανεβάσει ο Καλλιοντζής, οι συνεργάτες του και οι υπηρεσιακοί παράγοντες της Νομαρχίας Καβάλας, που βαρύνονται με το οικονομικό σκάνδαλο των εκδηλώσεων, που ουδέποτε έγιναν;



ΓΙΩΡΓΟΣ: Αυτοί είχαν ήδη ανεβάσει πυρετό μετά τη δημοσιοποίηση του πορίσματος του οικονομικού ελεγκτή. Μπορεί να εμπλέκονται πολλοί, αλλά το πόρισμα επιρρίπτει τις περισσότερες ευθύνες στους πολιτικούς προϊσταμένους και ειδικότερα στον πρώην νομάρχη.



ΝΙΚΟΣ: Ούτε ψύλλος στον κόρφο τους. Άλλωστε, ο εκνευρισμός του Γιώργου Τσαλουχίδη είναι ολοφάνερος σε κάθε συνεδρίαση της Οικονομικής Επιτροπής του δήμου Καβάλας. Ωστόσο, θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι οι δυο υποθέσεις απέχουν μερικά εκατομμύρια ευρώ.



ΝΤΙΝΑ: Ναι, αλλά και στη μια και στην άλλη περίπτωση έχουμε ένα σκάνδαλο στη διαχείριση των δημόσιων οικονομικών. Δεν θέλω να ισοπεδώσω τίποτα, αλλά η πράξη μετράει.



ΓΙΩΡΓΟΣ: Ας μην μπλέκουμε άλλο τις δύο υποθέσεις, που άλλωστε έχουν πολλές και σημαντικές διαφορές. Το βέβαιο είναι ότι η ποινή της ισόβιας κάθειρξης στον Παπαγεωργόπουλο στέλνει μήνυμα σαφές προς όλους τους αιρετούς.



ΝΙΚΟΣ: Η οργισμένη κοινωνία χάρηκε με το αίμα του Παπαγεωργόπουλου και του Άκη στην αρένα, αλλά το πρόβλημα της διαφθοράς δεν λύνεται έτσι. Το ζητούμενο είναι να δημιουργηθούν ελεγκτικοί μηχανισμοί, που δεν θα επιτρέπουν τη διαφθορά.



Νίκος Σπιτσέρης

Read More