Εφησυχασμός δε χωρά

Ο μπούσουλας για την αξιοποίηση του στρατοπέδου "Ασημακοπούλου" στο Περιγιάλι φαίνεται να βρίσκεται στη σωστή κατεύθυνση. Στη σύσκεψη του προγράμματος FATE, που πραγματοποιήθηκε χθες τονίστηκε για πολλοστή φορά το προφανές, μα τόσο σημαντικό για το μέλλον της Καβάλας: Ότι η μεγάλη ετούτη έκταση πρέπει να αποτελέσει τον απολύτως απαραίτητο πνεύμονα για να ανασάνει η τσιμεντούπολη. Ο απολύτως απαραίτητος χώρος για την εκτόνωση μικρών και μεγάλων, πριν τρελαθούμε και ο ένας αρχίσει να σκοτώνει τον άλλο από θλίψη ή οργή δίχως συγκεκριμένο λόγο. Όσον αφορά την επιχειρηματική δράση, που βάσει του προγράμματος, μπορεί και πρέπει να αναπτυχθεί, θα είναι συνδεδεμένη με το χαρακτήρα του χώρου. Θα προσθέτει και δεν θα αφαιρεί. Τα καφέ, τα εστιατόρια, ακόμα και ένα ξενοδοχείο -γιατί όχι;- θα στεγαστούν, όπως επιβάλλει η λογική, στα υφιστάμενα κτίρια του παλιού στρατοπέδου, που αποτελούν ένα διακριτό αρχιτεκτονικό αχνάρι μιας εποχής.

Έτσι, οι μικροί και μεγάλοι που θα επισκέπτονται το χώρο για να περπατήσουν, να αθληθούν, να περπατήσουν, να παίξουν, να κάνουν σκέητμπορντ στην πίστα ή τις πίστες που θα δημιουργηθούν, θα μπορούν να συνδυάσουν τη βόλτα τους με ένα καφέ. Στο μεταξύ, οι επιχειρηματίες προστατεύοντας τα συμφέροντά τους, θα προστατεύουν και το χώρο από τις φθορές. Θα υπάρχει -πρέπει να υπάρχει- κίνηση καθ' όλο το 24ωρο έτσι, που να μην μπορούν δέκα χαχόλοι να κάνουν ζημιές.

Ώστε ετούτος ο πολύτιμος για τις ανάγκες των κατοίκων της πόλης χώρος να είναι πάντα καθαρός. Πάντα περιποιημένος. Άλλωστε, περιθώρια για άλλα λάθη δεν υπάρχουν πια. Εάν οι αρχές της πόλης δε προσέξουν όπως πρέπει τα στρατόπεδα και τα λιμάνια -το παλιό εντός της Καβάλας και το καινούργιο στα Σπαθιά- τότε το μέλλον ετούτης της προικισμένης και πανέμορφης πόλης θα είναι ζοφερό. Το συμπέρασμα από τη χθεσινή σύσκεψη είναι πως φαίνεται να έχουν αντιληφθεί τη σημασία αυτών των ανοιχτών ζητημάτων για το μέλλον της πόλης και των ανθρώπων της, αν και η μέχρι σήμερα εμπειρία δεν επιτρέπει εφησυχασμό.

Η υπόθεση του στρατοπέδου και των άλλων ανοιχτών ζητημάτων είναι και πρέπει να γίνει υπόθεση της κοινωνίας των πολιτών. Οι διαφαινόμενες καλές προθέσεις είναι πολύ καλό σημάδι, αλλά ουδείς πρέπει να ξεχνά την αλήθεια της ρήσης για το δρόμο της κόλασης, που "είναι στρωμένος με καλές προθέσεις".

Ίδωμεν.

Νίκος Σπιτσέρης

Read More

Τον έπεισαν να τα παρατήσει

Είναι ένας από τους πλέον πετυχημένους επιχειρηματίες της γενιάς των σαραντάρηδων. Τόλμησε χρόνια πριν να βουτήξει δίχως σωσίβιο στον ωκεανό του επιχειρείν και τα κατάφερε υποδειγματικά. Αντί να πνιγεί, που ήταν και το πιθανότερο δεδομένου ότι ξεκίνησε από το μηδέν, όχι μόνο κρατήθηκε στον αφρό, αλλά επιβλήθηκε στο χώρο του. Αυτό που λέμε αυτοδημιούργητος. Μα και αρκετά πείσμων για να συνεχίζει την επιχειρηματική του δράση σε τούτη τη χώρα που ο επιχειρηματίας αντιμετωπίζεται από την Πολιτεία και την κοινωνία ως εν δυνάμει απατεώνας. Ως εν δυνάμει κλέφτης εξ ορισμού. Για τούτο οι περαιώσεις. Για τούτο οι αιφνιδιαστικοί έλεγχοι του ΣΔΟΕ με στυλάκι και θρασύτητα που μόνο σε συμμορίες της άγριας Δύσης ταιριάζει. Για τούτο οι μηνύσεις επί μηνύσεων για ψύλλου πήδημα και η αίσθηση ότι είναι μονίμως εκτεθειμένος σε κάθε άνανδρο υποκείμενο, που καταγγέλλει κρυμμένος πίσω από την ανωνυμία.

Παρ' όλα αυτά, η επαγγελματική του πορεία προόδευε διαρκώς. Παρά την πίκρα του για τα κακώς κείμενα αυτής της χώρας, όλο και αναλάμβανε μια καινούργια προσπάθεια. Ένα καινούργιο στοίχημα, που ήταν αποφασισμένος να κερδίσει. Ήξερε τον τρόπο.

Όλα αυτά μέχρι χθες. Πλέον αποφάσισε πως δεν αξίζει τον κόπο και πουλάει ό,τι έκανε μέχρι σήμερα. Μέχρι κεραίας. Τα πουλάει γιατί πια συνειδητοποίησε ότι σε τούτη τη χώρα δεν αξίζει να ασκείς επιχειρηματική δραστηριότητα. Μετά από αγώνα μιας ζωής και τη δημιουργία επιχειρήσεων στις οποίες απασχολούνταν δεκάδες εργαζόμενοι, πείστηκε πως πια δεν αξίζει. Τις ξεφορτώνεται, απαλλασσόμενος έτσι από το βραχνά του ΣΔΟΕ και των ξαφνικών ελέγχων, που δεν ταιριάζουν σε επιχειρηματία, αλλά σε απατεώνα γνωστό στις αρχές. Από την περαίωση για υποθέσεις στις οποίες ήταν καθ' όλα εντάξει. Από ένα δημόσιο αργοκίνητο, διεφθαρμένο, αναποτελεσματικό που αντί να του συμπαραστέκεται σε κάθε του βήμα, απεδείχθη ένα εμπόδιο αξεπέραστο εν τέλει.

Με την πολύχρονη εμπειρία του θα επιδιώξει να βρει δουλειά σε επιχειρήσεις του εξωτερικού, που πάντα έχουν ανάγκη από έμπειρα στελέχη. Εν κατακλείδι, το φαύλο δημόσιο κατάφερε στην προκειμένη περίπτωση να χαθούν επιχειρήσεις που φορολογούνταν κανονικά, ένας επιχειρηματίας με προοπτικές και δεκάδες θέσεις εργασίας, που δεν είναι καθόλου εύκολο να αναπληρωθούν.

Ισως τελικά αυτός να ήταν και ο στόχος. Επιχειρήσεις του εξωτερικού καραδοκούν για να αδράξουν την ευκαιρία σε τούτο τον οικονομικό πόλεμο, που μαίνεται στην Ευρώπη.

Νίκος Σπιτσέρης

Read More

Του Αγίου Νικολάου

Οι γιορτές άλλο δεν είναι παρά σημεία αναφοράς στη ροή του χρόνου. Κάτι κλαράκια στις όχθες του ορμητικού ποταμού της καθημερινότητας, που μας δίνουν την ευκαιρία να πιαστούμε λιγάκι, να πάρουμε λίγες -μα απολύτως απαραίτητες- ανάσες και να συνεχίσουμε το ταξίδι. Να ξορκίσουμε με ευχές την αναπότρεπτη φθορά. Άλλωστε, τι είναι τα "χρόνια πολλά"; Ένα ξόρκι κατά της αρρώστιας. Της αναποδιάς. Του κακού. Η απολύτως απαραίτητη υπενθύμιση ότι σε τούτη την περιπέτεια υπάρχουν συνταξιδιώτες που αγωνιούν αν σου φτάνουν οι ανάσες για να συνεχίσεις. Αν κατάφερες να ξεπεράσεις εκείνο το μικρό καταρράκτη που έτυχε να συναντήσεις. Ή την άλλη στροφή, που 'ταν τόσο απότομη, που ήταν πιθανό να πεταχτείς με τη φορά του ρέματος εκτός και πια να μην μπορείς να συνεχίσεις το ταξίδι. Είναι βέβαιο ότι αυτή η διαδικασία δεν έχει ιδιαίτερη χρηστική αξία. Η ροή του χρόνου δεν αλλάζει στο ελάχιστο όσες ευχές κι αν ειπωθούν. Ο ποταμός συνεχίζει την πορεία του και σε ομαλές συνθήκες και σε διαδρομές που μπορούν να χαρακτηριστούν εξαιρετικά επικίνδυνες. Είναι δε και φορές που ο κίνδυνος δεν αφορά προσωπικά τον συνταξιδιώτη.

Είναι συγκυρίες σαν και τούτη που ζούμε στα χρόνια των τροϊκανών, που η διαδρομή καθίσταται επικίνδυνη για όλους. Ή για σχεδόν όλους. Η ροή του ποταμού στο σύνολό του διακόπτεται από έναν ορμητικό καταρράκτη τόσο απότομο, που πια δεν μπορείς να ξέρεις πόσοι θα καταφέρουν να ξεπεράσουν τη δοκιμασία. Το μόνο βέβαιο είναι ότι πολλοί θα τσακιστούν στα βράχια. Πολλοί θα ξεμείνουν από δυνάμεις.

Σε τέτοιες στιγμές είναι που η αξία των ευχών, της αλληλεγγύης στον πλησίον πολλαπλασιάζεται. Σε τούτη τη συγκυρία η προετοιμασία ξεκίνησε από χθες. Το λοιπόν φορώ το καλύτερο χαμόγελο που διαθέτω στις αποσκευές μου, το ένδυμα που απαιτεί η περίσταση και δέχομαι ευχές.

Είναι του Αγίου Νικολάου, που πάει να πει ότι εγώ και πολλές χιλιάδες συνάνθρωποι ετούτου του μικρού πλανήτη που έτυχε να φέρουν το ίδιο όνομα δεχόμαστε ευχές. Δίχως φειδώ. Δίχως μέτρο. Εξάλλου, στις ευχές δεν επιβάλλεται ΦΠΑ, ούτε τίθενται όροι από κουστουμαρισμένα κοράκια Βρυξελλών για το καλό μας. Ακόμα.

Μην καθυστερείτε. Να τους προλάβουμε όσο είναι ακόμα καιρός.

Νίκος Σπιτσέρης

Read More

Η πρόκληση

Η "λύση" που μας προσφέρουν οι τροϊκανοί και τα ντόπια παπαγαλάκια τους δε συνιστά λύση γιατί από τη συνταγή τους λείπει το πλέον στοιχειώδες υλικό: Η ανάπτυξη. Διότι όσο αιματηρές οικονομίες και να γίνουν, όσο και να συμμαζευτούν τα δημόσια οικονομικά, ανάκαμψη δεν πρόκειται να έρθει εάν δε δημιουργηθούν δουλειές. Επιχειρήσεις. Νέες θέσεις εργασίας. Εάν δεν παραχθεί πλούτος. Αλλά πλούτος πρωτογενής, που να μπορεί να τονώσει στα αλήθεια την οικονομία και όχι άλλη μια φούσκα παραγεμισμένη με "κουβανίσια" λεφτά από τα Νοσοκομεία (σ.σ. έτσι λέγονται στη γλώσσα των νοσοκομείων τα χρήματα που καταλήγουν στον κουβά από προμήθειες και υπερκοστολογήσεις υλικών), "μαύρα λεφτά" από τους οργανισμούς αυτοδιοίκησης και μπαξίσια από τον κρατικό κορβανά σαν και αυτό του διπλού μισθού που απολάμβαναν οι δημόσιοι υπάλληλοι, που κατείχαν και θέση αντιδημάρχου επί 12 χρόνια. Πλούτος πρωτογενής, που θα δημιουργήσει θέσεις εργασίας πραγματικές και πληρωμένες με χρήματα επιχειρηματιών, που θέτουν στόχους και τους κατακτούν και όχι "θέσεις εργασίας" στο καταχρεωμένο δημόσιο με μόνο στόχο την αναπαραγωγή του καθεστώτος πολιτικής ομηρίας για τη διαιώνιση του ξοφλημένου δικομματισμού, με χρήματα των φορολογουμένων.

Ιδού η μεγάλη πρόκληση και το αδιέξοδο όσων αρκούνται στην αντιμετώπιση της πολιτικής του μνημονίου ωσάν "τοτέμ", αρνούμενοι να μπουν στη διαδικασία αναζήτησης λύσεων ολοκληρωμένων και ρεαλιστικών για την υπέρβαση της κρίσης. Ναι, αυτή η πολιτική που προτείνουν οι "τροϊκανοί" κατ' εντολή των επιθυμιών των κερδοσκόπων, των πιστωτών και των επιδιώξεων του γερμανικού οικονομικού ιμπεριαλισμού, που κλονίζει συθέμελα την Ευρωπαϊκή Ενωση, είναι όντως αδιέξοδη, όπως δείχνει και το παράδειγμα της Ιρλανδίας, που όσο πιο πιστά ακολουθεί τον τυφλοσούρτη της μείωσης των ελλειμμάτων με στόχο τάχατες την εξυγίανση της οικονομίας, τόσο περισσότερο βυθίζεται στην κρίση.

Από την άλλη πλευρά όμως, η αντιμετώπιση αυτής της πολιτικής δεν μπορεί να γίνεται με όρους παρελθόντος όχι μόνο στην οικονομία, αλλά σε όλους τους τομείς. Δεν είναι δυνατόν για παράδειγμα να θεωρείται ήσσονος σημασίας ζήτημα η πλήρης διαφάνεια των οικονομικών στην αυτοδιοίκηση, όταν λίγο-πολύ όλοι γνωρίζουμε το πάρτυ που προηγήθηκε με το δημόσιο χρήμα. Δεν είναι δυνατόν να αδιαφορεί κανείς για τη διαπιστωμένη ρεμούλα με τις προμήθειες των Νοσοκομείων. Ούτε είναι λογικό να αντιδρούν οι πανεπιστημιακοί στις προτάσεις για τις αναγκαίες τομές στην παιδεία, υπερασπιζόμενοι ένα μοντέλο, που είναι ούτως ή άλλως χρεωκοπημένο.

Το ζητούμενο είναι η διατύπωση μιας άλλης πραγματικά εναλλακτικής πρότασης.

Νίκος Σπιτσέρης

Read More

Χρυσαυγίτες εναντίον αναρχοαυτόνομων

Συνέβη χθες γύρω στις 3 μετά το μεσημέρι στην καρδιά του λιμανιού της Καβάλας. Χρυσαυγίτες και σκινχεντ κυνηγούσαν μέλη του Αυτόνομου Στεκιού με άγριες διαθέσεις. Πολύ πιθανό να είναι τα "προέρτια" ενόψει της δεύτερης επετείου της δολοφονίας του 16χρονου μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου την ερχόμενη Δευτέρα. Μπορεί. Αλλωστε, η επιχειρησιακή ετοιμότητα της Αστυνομικής Διεύθυνσης Καβάλας από χθες είναι εμφανής. Σε κάθε περίπτωση αυτό που συνέβη χθες το μεσημέρι καταδεικνύει πως πια το αυγό του φιδιού που είχε επωαστεί χρόνια τώρα άρχισε να ξεμυτίζει και στη δική μας αυλή. Τα παιδιά αυτά με τα φασιστικά εμβλήματα και τις άγριες διαθέσεις δεν είναι μεταφερόμενοι ταραξίες. Δεν έτυχε να περάσουν από το κέντρο της Καβάλας καθ' οδόν για το γήπεδο, χωρίς τούτο να σημαίνει ότι οι φασαρίες των φανατικών των γηπέδων δεν πρέπει να εγείρουν τη δικαιολογημένη ανησυχία όλων μας.

Μόνο που αυτά τα παιδιά είναι δικά μας. Προϊόντα των αδιεξόδων και των προβλημάτων της εποχής. Μεγαλωμένα στους δρόμους και τα σοκάκια της Καβάλας. Ισως της Δράμας, όπως λεγόταν χθες, που θεωρείται το ορμητήριό τους. Παιδιά, που μεγαλώνοντας δίχως ελπίδα για δουλειά, προκοπή ή ελπίδα για έναν καλύτερο κόσμο -κι ας είναι ουτοπικός- ασπάστηκαν τις διαχρονικά πειστικές σε νέους ανθρώπους ξεκάθαρες "αλήθειες" του φασισμού. Παιδιά, που νιώθοντας δικαίως αποστροφή για όλους και για όλα, πείστηκαν πως για όλα φταίει ο άλλος. Ο αναρχικός. Ο ξένος. Ο Αλβανός. Ο Εβραίος τραπεζίτης.

Οι προσεγγίσεις αυτές δε βοηθούν καθόλου όταν ο χρυσαυγίτης με το ξυρισμένο κεφάλι σηκώνει το γκλομπ έτοιμος να ανοίξει κεφάλια "ιδεολογικών αντιπάλων" μες στο θολό του το μυαλό. Εκείνη τη στιγμή η απάντηση πρέπει να είναι δυναμική και αποφασιστική.

Χθες το μεσημέρι όμως οι θαμώνες των παραλιακών καφέ στο δρόμο με τους κυβόλιθους, που οδηγεί προς το τελωνείο δεν αντέδρασαν. Δεν θορυβήθηκαν καν. Διέκοψαν για λίγο το μουχαμπέτι, σηκώθηκαν να δουν τι γίνεται από περιέργεια, διαπίστωσαν ότι οι αναρχοαυτόνομοι αποδείχθηκαν πιο γρήγοροι στα πόδια και για τούτο ξέφυγαν και μετά επέστρεψαν στη θέση τους ωσάν να μη συνέβη τίποτα σπουδαίο.

Είχαν κι έναν καφέ να τελειώσουν.

Νίκος Σπιτσέρης

ΥΓ: Σύμφωνα με ανακοίνωση που αναρτήθηκε χθες στο Indymedia ήταν η δεύτερη επίθεση χρυσαυγιτών. Προηγήθηκε κι άλλη επίθεση προχθές Τετάρτη. Χθες το βράδυ οι αναρχοαυτόνομοι απάντησαν με ειρηνική πορεία. Το κλίμα πολώνεται.

Read More

Κακογραμμένη σύμβαση

"3. Οι βασικοί μισθοί του διευθυντή και των προϊσταμένων προσαυξάνονται κατά 31% και κατά 26% αντίστοιχα και των υπευθύνων των υποκείμενων οργανικών μονάδων όπως προβλέπεται από τον Οργανισμό Εσωτερικής Υπηρεσίας (Ο.Ε.Υ.) της επιχείρησης κατά 20%".

Αυτό είναι το επίμαχο σημείο της επιχειρησιακής σύμβασης της ΔΕΥΑΚ, που αναδείχθηκε στο δελτίο ειδήσεων του Mega το βράδυ της περασμένης Δευτέρας, και παρουσιάστηκε ως ακύρωση στην πράξη του μνημονίου και της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης από τον δήμαρχο Καβάλας Κωστή Σιμιτσή. Όπως προκύπτει από το ρεπορτάζ, η αλήθεια είναι διαφορετική. Οι προσαυξήσεις του διευθυντή και των προϊσταμένων της ΔΕΥΑΚ που αναφέρονται στη σύμβαση αφορούν μόνο την ποσοστιαία διαφορά των μισθών των στελεχών της επιχείρησης από τους εργαζόμενους. Από τη στιγμή, που όπως φαίνεται οι αυξήσεις των εργαζομένων της επιχείρησης είναι παγωμένοι, όπως και όλοι οι μισθοί στον ευρύτερο δημόσιο τομέα ένεκα μνημονίου, ούτε οι διευθυντές και οι προϊστάμενοι της ΔΕΥΑΚ θα πάρουν αυξήσεις. Απλώς και την επόμενη χρονιά η διαφορά των αποδοχών τους από τους άλλους εργαζομένους θα παραμείνει στα ίδια επίπεδα όπως ποσοστιαία καθορίζονται.

Τούτο όμως δε σημαίνει πως όλα είναι καλώς καμωμένα. Η διατύπωση της επιχειρησιακής σύμβασης της ΔΕΥΑΚ, όπως αντιλαμβάνεται κάθε άνθρωπος που γνωρίζει στοιχειωδώς την ελληνική, κάθε άλλο παρά ακριβής μπορεί να χαρακτηριστεί. Μπορεί στο δελτίο του Mega να βιάστηκαν να βγάλουν συμπεράσματα και να μην πήραν -κακώς, κάκιστα- την άποψη του δημάρχου, ακολουθώντας τους κανόνες της τηλεοπτικής δημοσιογραφίας που προτάσσει την ταχύτητα και τον εντυπωσιασμό αντί της αξιοπιστίας και της εξαντλητικής διασταύρωσης των στοιχείων, αλλά η επίμαχη σύμβαση είναι σίγουρα κακογραμμένη και κατά συνέπεια εκθέτει τον δήμαρχο.

Μα, θα αντιτείνει κανείς πρόκειται για λεπτομέρειες. Όμως η γυναίκα του Καίσαρα κατά την σοφή ρήση δεν αρκεί να είναι, αλλά και να φαίνεται τίμια. Μπορεί εν προκειμένω, τα όσα ακούστηκαν στο δελτίο ειδήσεων του Mega να αδικούν τον δήμαρχο, αλλά τούτο δεν σημαίνει ότι δεν οφείλει να προσέχει στο εξής ο ίδιος, η νομική υπηρεσία ή ο διευθυντής του δήμου εν πάση περιπτώσει, τη σωστή διατύπωση των επίσημων εγγράφων του δήμου.

Νίκος Σπιτσέρης

ΥΓ: Η επίμαχη σύμβαση είναι αναρτημένη στην ιστοσελίδα του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, όπως και η απολύτως σαφής και ξεκάθαρη σύμβαση της ΔΕΥΑ Σπάρτης. Όποιος θέλει μπορεί να κάνει τις συγκρίσεις και να βγάλει τα συμπεράσματά του.

Read More

Χωματερή "η Ελλάς"

Είναι φορές, που μια εικόνα αρκεί για να καταδείξει το γενικότερο πρόβλημα ενός τόπου ή μιας ολόκληρης εποχής. Αρκεί φερ' ειπείν να δείξει κανείς μια οικογένεια με μικρά παιδιά που ζει σε παραγκούπολη για να μπορεί να βγάλει γενικότερα συμπεράσματα για τη χώρα ολόκληρη. Μια τέτοια εικόνα έδειξε για πολλοστή φορά χθες το πρωί ένα τηλεοπτικό κανάλι. Ουρές απορριμματοφόρων έξω από τη χωματερή των Λιοσίων στην Αττική να περιμένουν επί ώρες να αδειάσουν τα σκουπίδια. Το πρόβλημα είναι ότι λίγες μέρες πριν έληξε η σύμβαση 100 περίπου εργαζομένων, που ήταν απολύτως απαραίτητοι για τη λειτουργία της χωματερής και αντί οι συμβάσεις τους να ανανεωθούν ή να αντικατασταθούν εγκαίρως από μετατάξεις από άλλες υπηρεσίες, έμεινε η χωματερή με τους λίγους μόνιμους εργαζόμενους, που δεν αρκούν. Η διαχείριση των 9 περίπου τόνων σκουπιδιών που καταλήγουν κάθε μέρα στη χωματερή είναι αδύνατη με το υπάρχον προσωπικό, με συνέπεια για μια διαδικασία που διαρκεί περίπου 5 λεπτά, να απαιτούνται 5 και πλέον ώρες αναμονής.

Αλλά το χειρότερο είναι ότι πολλά απορριμματοφόρα φορτωμένα πηγαίνουν ως τη χωματερή και φορτωμένα γυρνούν. Έτσι, δεν μπορούν να πάρουν μέρος στην αποκομιδή των απορριμμάτων, αφού και την επομένη ο οδηγός πρωί-πρωί θα σταθεί στην ουρά έξω από τη χωματερή μήπως και καταφέρει να αδειάσει το όχημά του.

Αρκεί κανείς να λογαριάσει τα καύσιμα, που ασκόπως ξοδεύονται στο πήγαινε-έλα των απορριμματοφόρων, τα χαμένα μεροκάματα των οδηγών, αλλά και τα καυσαέρια με τα οποία ασκόπως επιβαρύνεται η ατμόσφαιρα από τα δρομολόγια από και προς τη χωματερή για να αντιληφθεί το μέγεθος της παθογένειας του ελληνικού δημοσίου.

Τίποτα από όλα αυτά δε θα γινόταν αν υπήρχε σχεδιασμός. Αν υπήρχε συντεταγμένη Πολιτεία, που θα ήξερε πότε λήγουν οι συμβάσεις των ανθρώπων και θα φρόντιζε εγκαίρως να τους αναπληρώσει πριν παρουσιαστεί το πρόβλημα. Αλλά συντεταγμένη Πολιτεία δεν υπάρχει. Κράτος οργανωμένο δεν υπάρχει. Μονάχα κάτι χαλαροί συνασπισμοί νομής της εξουσίας, που εναλλάσσονται στο ρόλο των κυβερνώντων, με κύριο αντικείμενο το βόλεμα και την αρπαχτή. Ανίκανοι να φροντίσουν για τα στοιχειώδη όπως η αποκομιδή των απορριμμάτων. Ζήτημα που αφορά και τις αυτοδιοικητικές αρχές, που επίσης βουλιάζουν στο ίδιο τέλμα.

Νίκος Σπιτσέρης

Read More