Η γέννα μετατέθηκε μια εβδομάδα

Όλα μοιάζουν και είναι πιθανά την επόμενη Κυριακή και στην περιφέρεια και στους τρεις από τους τέσσερις δήμους του νομού Καβάλας. Μέχρι να ξεκαθαρίσει κάπως το σκηνικό τις επόμενες μέρες, εάν τούτο συμβεί, μπορούν να βγουν κάποια πρώτα συμπεράσματα.

Καταρχήν στην περιφέρεια, η αναμέτρηση πήρε αυτό το δραματικό χαρακτήρα εξαιτίας της κάκιστης επίδοσης της παράταξης που υποστηρίζει το ΠΑΣΟΚ στο νομό Καβάλας. Η επιλογή του Λάκη Γρανά δεν πέρασε στον κόσμο και τούτο δεν είναι μόνο δική του ευθύνη. Μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης βαραίνει όσους "ινστρούκτορες" καθυστερούσαν να επιλέξουν τους υποψήφιους αντιπεριφερειάρχες της παράταξης "Κοινωνική Συμμαχία" στερώντας τους πολύτιμο χρόνο στην τελική ευθεία προς την κάλπη. Μέχρι να επιλεγεί ο κ. Γρανάς, ο Ανδρέας Μπαλίκας είχε ήδη "οργώσει" το νομό και το πλεονέκτημα που απέκτησε διατηρήθηκε μέχρι τέλους.

Στο δήμο Καβάλας δεν χωρούν προγνωστικά ενόψει της δεύτερης Κυριακής. Η λογική των "συγγενών χώρων" και των "προοδευτικών δυνάμεων" έχει με τον καιρό ξεφτίσει και πια οι δυο μονομάχοι του δεύτερου γύρου θα αποταθούν επί ίσοις όροις στο εκλογικό Σώμα, διεκδικώντας την εκλογή τους. Βεβαίως και στον έναν ή στον άλλο βαθμό υπάρχουν όμοροι χώροι, προνομιακοί και στον κ. Σιμιτσή και στον κ. Καλλιοντζή. Αλλά από την άλλη, ουδείς μπορεί να θεωρείται δεδομένος. Οι ψηφοφόροι που έκαναν την επιλογή τους την πρώτη Κυριακή δεν είναι πρόβατα που μπορούν να οδηγηθούν στο ένα ή στο άλλο μαντρί μέσα σε μια εβδομάδα. Κοντολογίς, οι Κ. Σιμιτσής και Θ. Καλλιοντζής ξεκινούν έναν αγώνα να πείσουν όσους ψήφισαν και όσους δεν ψήφισαν να επιλέξουν τον επόμενο δήμαρχο Καβάλας.

Ούτε στο δήμο Παγγαίου χωρούν προγνωστικά. Ο Βασίλης Ξουλόγης τα πήγε περίφημα την πρώτη Κυριακή στη σώμα με σώμα μάχη του με τον Γιάννη Φιλόσογλου και πια όλα παίζονται στην κόψη του ξυραφιού. Μεγάλος χαμένος στην αναμέτρηση του Παγγαίου ήταν αναμφισβήτητα ο Χαράλαμπος Χρυσανίδης, που έχασε ακόμα και εντός έδρας, στο δήμο όπου ήταν δήμαρχος τα τελευταία 8 χρόνια.

Στη Θάσο φαίνεται ότι ο Κώστας Χατζηεμμανουήλ μπορεί να πάρει τη νίκη, εκμεταλλευόμενος το αίτημα αλλαγής στο δημαρχιακό θώκο, αλλά από την άλλη ο Λευτέρης Μερέσης αποδείχθηκε για πολλοστή φορά χαλκέντερος, καταφέρνοντας να πάρει την πρωτιά κόντρα σε όλους.

Εν κατακλείδι, οι κάλπες παρέμειναν γκαστρωμένες. Η γέννα μετατέθηκε για την επόμενη Κυριακή.

Νίκος Σπιτσέρης

Read More

Το στρινγκ της καλόγριας

Μηδενίσαμε. Φτάσαμε στον πάτο, τον ξεπερνάμε και δε βρίσκεται τρόπος να σταματήσουμε. Χθες δυο έγκριτοι συνταγματολόγοι οι Αντώνης Μανιτάκης και Νίκος Αλιβιζάτος χαρακτήρισαν αδιανόητη την πιθανότητα αναβολής του δεύτερου γύρου των εκλογών για την αυτοδιοίκηση, προκειμένου να διεξαχθεί τον Δεκέμβριο μαζί με τις πρόωρες εθνικές εκλογές. Μόνο λόγοι ανωτέρας βίας, όπως για παράδειγμα η κήρυξη πολέμου θα μπορούσε στα σοβαρά να δικαιολογήσει τόσο δραματική αλλαγή των όρων του πολιτικού παιχνιδιού, τόνισαν. Ένα σενάριο εξωφρενικά εκβιαστικό, ενδεικτικό του τρόπου με τον οποίο αντιλαμβάνονται τους δημοκρατικούς θεσμούς οι εμπνευστές του, οι οποίοι από τη μια κάνουν τις διαρροές και κατόπιν σπεύδουν σε διευκρινήσεις ή διαψεύσεις, ανάλογα με τις αντιδράσεις.

Μα δεν είναι μόνο αυτό. Είναι και το στρινγκάκι της καλόγριας από την Πάτρα, που σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Κόσμος» του νομού Αχαϊας δεν έφτασε ποτέ στα χέρια του φαντάρου αποδέκτη που υπηρετεί στον Εβρο ένεκα των μέτρων αντιμετώπισης της τρομοκρατίας. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, λόγω των εκρηκτικών επιστολών του τελευταίου διαστήματος, το δέμα που απέστειλε η καλόγρια με ένα στρινγκ και μια καυτή ερωτική επιστολή στο νεαρό μέλος του ποιμνίου της που υπηρετεί τη στρατιωτική του θητεία κατασχέθηκε με εντολή του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και της Τρομοκρατικής Υπηρεσίας προκειμένου να ανοιχτεί παρουσία του αποστολέα.

Η καλόγρια κλήθηκε αλλά δε φάνηκε κι έτσι το δέμα ανοίχτηκε αφού λήφθηκαν τα απαραίτητα για τέτοιες περιπτώσεις μέτρα ασφαλείας από αστυνομικούς. Φυσικά οι αστυνομικοί δεν ήταν σε θέση να εκτιμήσουν τους στενούς δεσμούς που μπορεί ενίοτε να αναπτύσσονται μεταξύ κλήρου και λαού, ιδίως όταν οι εκπρόσωποι των δύο μερών υπηρετούν απομονωμένοι η μεν σε ένα γυναικείο μοναστήρι του νομού Αχαΐας, ο δε σε μια στρατιωτική μονάδα στο νομό Εβρου.

Μηδενίσαμε. Από τη μια η περιφρόνηση του Συντάγματος με μοναδικό κριτήριο τον ωμό εκβιασμό του εκλογικού σώματος και από την άλλη η άρση του δικαιώματος μιας καλόγριας να επικοινωνήσει με έναν λαϊκό σε έναν ιδιαιτέρως προσωπικό τόνο. Πού να ελπίσει πια κανείς;

Νίκος Σπιτσέρης

Read More

Δεν μπορούν πια

Οι νέες φήμες που διέρρευσαν περί την πιθανότητα αναβολής του δεύτερου γύρου των αυτοδιοικητικών εκλογών, προκειμένου να διεξαχθούν μαζί με τις πρόωρες εθνικές εκλογές τον Δεκέμβριο είναι ενδεικτικές της απόλυτης περιφρόνησης της πολιτικής ηγεσίας προς την αυτοδιοίκηση. Ποια αυτοδιοίκηση και ποιος ρόλος της. Όλα έχουν ισοπεδωθεί με ευθύνη και της κυβέρνησης Παπανδρέου, αλλά και των ηγεσιών όλων των κομμάτων της αντιπολίτευσης, με μοναδική τιμητική εξαίρεση τη Δημοκρατική Αριστερά του Φώτη Κουβέλη, που όμως δεν μπορεί να ακουστεί. Δεν είναι μόνο ζήτημα εμβέλειας και προτεραιοτήτων των Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας. Είναι και η διαχρονική αλήθεια περί των τενεκέδων, που άδειοι κάνουν το μεγαλύτερο θόρυβο.

Αυτό ζούμε ετούτες τις μέρες. Μια ξέφρενη χλαλοή τενεκέδων που προσπαθούν κάνοντας κατά το δυνατόν μεγαλύτερο θόρυβο να μας πείσουν πως όντως μεθαύριο και την άλλη Κυριακή δεν ψηφίζουμε για δήμους και νομαρχίες, αλλά επιλέγουμε μεταξύ φωτός και σκότους. Σε τούτες τις δυο καταστάσεις προβάλλουν από τη μια οι Γιώργος Παπανδρέου και Αρης Γιαννακίδης στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και από την άλλη οι Αντώνης Σαμαράς και Γιώργος Παυλίδης. Τοποθετήστε όποιο δίδυμο θέλετε στο φως και το άλλο στο σκοτάδι. Δεν έχει σημασία. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι το ήδη χρεωκοπημένο πολιτικό σύστημα οδηγείται εν πλήρη συνειδήσει στο τελευταίο του χαρακίρι.

Όχι, δεν είναι αφελείς. Τόσο είναι το μπόι τους, τόσες και οι ικανότητές τους. Οδηγούνται στο χαρακίρι γιατί απλά δεν έχουν κάτι άλλο να κάνουν. Να προτείνουν.

Αυτή είναι και η εξήγηση για την απειλή των πρόωρων εθνικών εκλογών, που επισείει ο Γιώργος Παπανδρέου και οι περί αυτόν. Ίσως τελικά να μην είναι ένα ακόμα φτηνό προεκλογικό τέχνασμα με στόχο τη χειραγώγηση αυτού του κατά κράτους ηττημένου και παραδομένου λαού, αλλά μια δρομολογημένη παραίτηση. Μια κίνηση αντίστοιχη αυτής στην οποία είχε προβεί ο Κώστας Καραμανλής όταν πριν την παρέλευση της θητείας του έσπευσε να παραδώσει τα κλειδιά του Μαξίμου στον Παπανδρέου και να απολαύσει τα μεζεκλίκια του με την ησυχία του στη Ραφήνα.

Δεν μπορούν πια. Αντελήφθησαν ότι δεν είναι σε θέση να διαχειριστούν τα προβλήματα που καλούνται να αντιμετωπίσουν και έχουν αποφασίσει να λακίσουν, παραδίνοντας τα κλειδιά του Μαξίμου στον πρώτο τυχόντα.

Νίκος Σπιτσέρης

Read More

Δικό μας είναι

Η ομορφιά κατοικεί παντού, αλλά εμείς αρνούμαστε να τη δούμε. Βουτηγμένοι στην τηλεοπτική δυστυχία, που εκπέμπεται αφειδώς από τις τηλεοπτικές χέστρες, που ξερνούν νυχθημερόν μιζέρια και πανικό στη διαρκή προσπάθειά τους να εγκλωβίσουν τηλεοπτικό κοινό, αναζητούμε το στραβό ακόμα και κει που δεν υπάρχει. Ή ακόμα και κει που δεν είναι αυτό που κυριαρχεί. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ετούτης της μίζερης νοοτροπίας που πια μας χαρακτηρίζει είναι οι κρίσεις για το νέο Νοσοκομείο Καβάλας. Ετούτο το στολίδι στο ύψωμα του Αη-Σίλα, που αν άνοιγε τις πύλες του χρόνια πριν, οι κάτοικοι της περιοχής θα διπλοσκούπιζαν τα πόδια τους πριν διαβούν το κατώφλι. Μα τώρα, ακούς μόνο κριτική και μάλιστα ισοπεδωτική από ανθρώπους απαίδευτους ικανούς να αποπατήσουν όπου βρουν με την πρώτη ευκαιρία.

Σαν προχθές που ένας τραυματίας και η συνοδός του κατέβαιναν με το ασανσέρ και έβριζαν θεούς και δαίμονες. Τους έφταιγαν τα πάντα. Το ασανσέρ, οι νοσοκόμες, οι γιατροί, το κτίριο. Ναι, το κτίριο.

- Μα μέχρι πριν λίγους μήνες το Νοσοκομείο στεγαζόταν σε δυο παλιά κτίρια στη μια και στην άλλη άκρη της πόλης. Δεν υπάρχει διαφορά;

- Σε δυο χρόνια θα είναι χειρότερο, απάντησε ο τραυματίας οργισμένος. Είδες τα πατώματα;

Είναι αλήθεια πως τα πατώματα είναι ένα πρόβλημα που εξαρχής ως τέτοιο αντιμετωπίστηκε. Είναι επίσης αλήθεια, ότι θα έπρεπε να έχουν δημιουργηθεί περισσότεροι χώροι στάθμευσης.

Όπως επίσης είναι αλήθεια πως υπάρχουν ελλείψεις σε νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό και πως η γενικευμένη λιτότητα δεν φέρνει μόνο τον απαραίτητο εξορθολογισμό των δαπανών, αλλά στερεί και πόρους απαραίτητους για τη σωστή λειτουργία του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Όπως επίσης υπάρχουν προβλήματα λειτουργικά, που ταλανίζουν το προσωπικό, σαν κι αυτά που υπάρχουν σε κάθε τέτοιο κτίριο τους πρώτους έξι μήνες της λειτουργίας του.

Αλλά όλα αυτά δεν μπορούν να βγάλουν από το κάδρο ετούτο το στολίδι. Ένα υπερσύγχρονο νοσοκομείο, που ανεβάζει τον πήχυ της παρεχόμενης δημόσιας υγείας. Είναι ηλίθιο να περνούμε από κάτω γιατί απλά έχουμε εθιστεί στη γκρίνια και την ισοπεδωτική κριτική τηλεοπτικών διαύλων και κομματικών γραμμόφωνων ξεπερασμένης τεχνολογίας με τη βελόνα κολλημένη στη στείρα κριτική. Ας ανεβούμε λίγο ψηλότερα και ας καμαρώσουμε αυτό το στολίδι, που -παρεμπιπτόντως- ανοικοδομήθηκε με κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ενωσης κατά 75%. Ας το καμαρώσουμε, αφού διπλοσκουπίσουμε τα παπούτσια μας στο κατώφλι. Δικό μας είναι.

Νίκος Σπιτσέρης

Read More

Τις ευθύνες του ο καθείς

Καθ' οδόν προς Θάσο από τη γραμμή Καβάλας-Πρίνου οι κάτοικοι της νότιας πλευράς νιώθουν σα να κέρδισαν λαχείο. Μπαίνοντας στο πλοίο έχουν γλιτώσει τη διόλου ευκαταφρόνητη απόσταση των 40 χιλιομέτρων από την Καβάλα ως την Κεραμωτή, ξέροντας ότι βγαίνοντας στον Πρίνο θα τραβήξουν ντουγρού για το χωριό τους, χωρίς να είναι υποχρεωμένοι να διανύσουν άλλα 20 χιλιόμετρα από Λιμένα μέχρι Πρίνο. Εξήντα χιλιόμετρα λιγότερα. Όπως επίσης ξέρουν καλά πως κάθε φορά που υποχρεώνονται να μετακινούνται από τη γραμμή Κεραμωτής-Λιμένα, λόγω του πολύ μεγαλύτερου αριθμού των δρομολογίων που εκτελούνται από κει νιώθουν κορόιδα. Διότι δικαιώνουν δια της ακούσιας συμμετοχής τους τη στατιστική στην οποία στηρίζονται οι εταιρείες στην προσπάθειά τους να απαξιώσουν τη γραμμή Καβάλας-Πρίνου.

Αλλά πέραν της ψυχολογίας και του παραπόνου ενός εκάστου, είναι καιρός να αναλάβουν τις ευθύνες τους και οι κάτοικοι του νησιού, κυρίως της νότιας πλευράς, απαιτώντας το στοιχειώδες. Να τεθούν συγκεκριμένοι όροι στις εταιρείες, που δεν είναι δυνατόν να καταρτίζουν το πρόγραμμα δρομολογίων κατά το δοκούν, δεδομένου ότι έχουν αναλάβει να επιτελούν με το αζημίωτο το έργο της σύνδεσης του νησιού με την ενδοχώρα, που είναι δημόσιο αγαθό. Έχουν αναλάβει να παρέχουν το δικαίωμα της μεταφοράς ανθρώπων και αγαθών με το αζημίωτο.

Άρα δεν είναι δυνατόν να μην έχουν γνώμη για τα δρομολόγια οι φορείς που εκπροσωπούν την τοπική κοινωνία. Ούτε είναι δυνατόν να συνεχίζεται εσαεί ο παραλογισμός, που ξεκίνησε το 1999 να αποφασίζεται ο καταρτισμός των δρομολογίων σε ένα συμβούλιο κάπου στην Αθήνα, το οποίο συγκροτούν άνθρωποι που ουδεμία σχέση έχουν με το νησί και τις ανάγκες του. Τα δρομολόγια δε γίνονται για να κονομούν κάποιοι κατά πώς τους βολεύει. Εκτελούνται πρώτα και κύρια για την εξυπηρέτηση των αναγκών του νησιού με το θεμιτό κέρδος, που μπορούν να καρπώνονται όσοι έχουν αναλάβει αυτή την ευθύνη.

Μα είναι και υπόθεση ενός εκάστου. Γνωριζόμαστε. Οι κάτοικοι της Θάσου, καθώς και οι κάτοικοι της Καβάλας, που επίσης πλήττονται καίρια από ετούτη την τακτική, έχουν το δικαίωμα και την υποχρέωση να επιβραβεύσουν και να αποδοκιμάσουν δια της συμμετοχής τους τακτικές και πολιτικές.

Δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Δεν είναι όλοι ίδιοι. Ας αναλάβει τις ευθύνες του ο καθείς.

Νίκος Σπιτσέρης

Read More

Εχασε την ευκαιρία

Μου αρέσουν οι υποσχέσεις των υποψηφίων. Όλες. Μου φτιάχνουν το κέφι. Αντί για τρόικες, λιτότητες και λογαριασμούς, ακούς τις προγραμματικές θέσεις των υποψηφίων και χαλαρώνεις. Ούτε ανεργία, ούτε λιτότητα, τίποτα. Έρχονται οι νέοι δήμοι με φόρα για να λύσουν όλες τις εκκρεμότητες. Για να συμπαρασταθούν στα θύματα ετούτου του ακήρυκτου πολέμου, που πετάει ανθρώπινες ψυχές στα πεζοδρόμια. Όλα θα γίνουν. Οι ηλικιωμένοι θα τύχουν φροντίδας από το πρόγραμμα "Βοήθεια στο Σπίτι", το οποίο θα συνεχιστεί σε κάθε περίπτωση. Άπαντες δεσμεύτηκαν. Τα προγράμματα για την επανένταξη στην κοινωνία των θυμάτων των ψυχοτρόπων ουσιών όχι μόνο θα συνεχιστούν, μα θα επεκταθούν. Μαζί με προγράμματα για την ένταξή τους στην αγορά εργασίας.

Όσο για την Καβάλα, τα "πέτρινα χρόνια" της υπανάπτυξης και της μιζέριας τελειώνουν οριστικά. Λιμάνι, τουρισμός, βιομηχανική και βιοτεχνική ανάπτυξη, εκθέσεις επί εκθέσεων θα δημιουργήσουν θέσεις εργασίας για όλους. Στους ίδιους πυρετώδεις αναπτυξιακούς ρυθμούς θα κινηθούν και στο Παγγαίο, στο Νέστο και στη Θάσο. Αλλωστε, όλος ο νομός ανήκει σε μια περιφέρεια, στην οποία πια δεν θα υπάρχουν ενδοπεριφερειακές ανισότητες. Θα υπάρχουν κίνητρα για όλους. Ευκαιρίες για όλους.

Όπως εξάλλου συμβαίνει σε όλη τη χώρα. Αρκεί να ξεφυλλίσει κανείς τα προεκλογικά φυλλάδια από τον Εβρο ως το Καστελόριζο για να αντιληφθεί ότι όλα θα πάρουν το δρόμο τους. Παντού. Στη Λάρισα, τη Λαμία, τη Θεσσαλονίκη. Τον Ταύρο.

Μόνο που η 1η Ιανουαρίου αργεί. Ηταν προχθές τα ξημερώματα, την Κυριακή, τελευταία μέρα του Οκτωβρίου, που οι εργαζόμενοι στο απορριμματοφόρο του δήμου Ταύρου δεν αντιλήφθηκαν ότι ένας άστεγος είχε βρει καταφύγιο σε έναν κάδο σκουπιδιών. Το μηχάνημα πήρε τον κάδο, τον σήκωσε ψηλά και άδειασε το περιεχόμενο, που πολτοποιήθηκε άμεσα. Το ανθρώπινο ρημάδι, που βρήκε απάγκιο στον κάδο έγινε κιμάς. Δεν πρόκανε να ζήσει την υλοποίηση των ιλουστρασιόν φυλλαδίων. Δεν έδωσε την ευκαιρία στους άρχοντες της επόμενης ημέρας να υλοποιήσουν το κοινωνικό τους πρόγραμμα.

Μα δεν πειράζει. Υπάρχουν πολλοί άστεγοι ακόμα σε όλη τη χώρα.

Νίκος Σπιτσέρης

Read More

Αιωνιότητα είναι

Σάββατο βράδυ στη "Θαλασσογραφία". H "Ορχήστρα Δίχως Όνομα" των Κώστα Τσαλαπατάνη, Νεκταρίας Σαρρίδου, Γιάννη Γιαννακάκη και Νίκου Μιχαλούδη ανέλαβε να ταξιδέψει μουσικά τους θαμώνες σε μουσικά μονοπάτια ελληνικά και ξένα. Σχήμα καλό, φρέσκο, συνεχώς βελτιούμενο. Η μόνιμη έκθεση ζωγραφικής όπως τη σχεδίασαν οι κατασκευαστές του κτιρίου πάντα εκεί. Το λιμάνι χωρισμένο σε πλαίσια που τα ορίζουν τα ξύλινα παραθύρια σε μια αέναη εναλλαγή χρωμάτων, ύφους και κυματισμών νύχτα-μέρα. Κι όμως κάποιοι επιμένουν να γυρίζουν την πλάτη τους στην ομορφιά. Ζήτημα επιλογής. Κουβεντιάζουμε για τα υπέροχα πράγματα που συμβαίνουν καθημερινά. Για παιδιά που μεγαλώνουν, για καινούργια στοιχήματα. Για τις προκλήσεις του σήμερα και του αύριο, που υπάρχουν σε πείσμα των όρνεων της πολιτικής και της τηλοψίας, που πασχίζουν νυχθημερόν να μας πείσουν πως ουδέν καλό συμβαίνει ή μπορεί να συμβεί σε τούτη τη χρεωκοπημένη χώρα.

Κάποια στιγμή μπαίνει στην παρέα φίλος υποψήφιος για μια μικρή ανάπαυλα από τη μάχη του σταυρού. Δεν περιμένει πολλά. Αλλά έχει δοθεί με όλες του τις δυνάμεις στο δικό του αγώνα, αποφασισμένος τούτη τη φορά να τα καταφέρει. Όχι, δεν έχει αυταπάτες. Αλλά επιμένει να ελπίζει πως όλο και κάτι μπορεί να αλλάξει προς το καλύτερο. "Εδώ γεννηθήκαμε, εδώ ζούμε. Δε γίνεται να μένουμε με τα χέρια σταυρωμένα, περιμένοντας το μοιραίο", λέει.

Η μάχη κατά του μνημονίου αυτού του ετερόκλητου πολιτικού παζλ τον μπερδεύει. "Συμφωνεί δε συμφωνεί κανείς, καταλαβαίνω τη συνεπή στάση του Μορφίδη και του Ποτόλια κατά του μνημονίου και της οικονομικής πολιτικής που επιβάλλει. Αλλά όσο και αν προσπάθησα να φανταστώ τον Παυλίδη και τον Μπαλίκα ζωσμένους με φυσεκλίκια να απαγορεύουν την είσοδο των εκπροσώπων της τρόικας μα και των πολιτικών που αυτή επιβάλλει στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, δεν τα καταφέρνω". Κάποια στιγμή φεύγει. Η σταυροφορία του συνεχίζεται.

Οι καλλιτέχνες μας καληνυχτούν. Ανταλλάσσουμε δυο κουβέντες από καρδιάς, και καταλήγουμε στη φοβερή ατάκα του "Αρκά": "Αιωνιότητα είναι θα περάσει".

Νίκος Σπιτσέρης

Read More