Οι ραγδαίες εξελίξεις στην κεντρική πολιτική σκηνή ελλοχεύουν τον κίνδυνο να περάσει στα ψιλά η τοπική επικαιρότητα. Πράγματι, όταν ο Γιώργος Παπανδρέου παίζει στα ζάρια το μέλλον της χώρας και προτείνει ένα εκβιαστικό δημοψήφισμα, προκαλώντας ταραχή στις χρηματαγορές του πλανήτη και συναγερμό στις τάξεις των ηγετών των 20 πλουσιότερων κρατών της γης, δεν μένει χρόνος να ασχοληθεί κανείς με τα όσα για παράδειγμα συμβαίνουν στο Δημοτικό Συμβούλιο Καβάλας. Αλλά συμβαίνουν. Όπως το ψήφισμα αποδοκιμασίας των όσων συνέβησαν στις παρελάσεις της 28ης Οκτωβρίου, που πρότεινε ο δήμαρχος Κωστής Σιμιτσής, επισείοντας τη φαιοκόκκινη απειλή. Μια κίνηση που δείχνει ότι ακόμα το πολιτικό προσωπικό δεν έχει αντιληφθεί τι συμβαίνει στην κοινωνία. Διότι ναι μεν οι προπηλακισμοί και οι ύβρεις κατά των πολιτικών δεν είναι καλό σημάδι για τη δημοκρατία μας, αλλά ετούτη είναι μόνο η μία πλευρά του ζητήματος.
Η άλλη πλευρά είναι ότι ο δικαιολογημένος θυμός των πολιτών κατά των πολιτικών που οδήγησαν τη χώρα στη χρεοκοπία σεργιανάει πια στους δρόμους. Πίνει ούζα στις ταβέρνες. Εγείρεται και ζητά την άμεση τιμωρία των ενόχων. Είναι άδικο να εισπράττει όλη τη χλεύη ο Δημήτρης Παπουτσής προσωπικά για παράδειγμα, αλλά από την άλλη πλευρά είναι βουλευτής του ΠΑΣΟΚ. Επιφανές στέλεχος του κόμματος, που ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας σε μια εξαιρετικά δύσκολη συγκυρία με την εντολή να βγάλει το κάρο από τη λάσπη και αντί αυτού το βύθισε ακόμα πιο βαθιά στο βούρκο. Η βία και οι ύβρεις εναντίον των πολιτικών προσώπων δεν βαθαίνουν τη δημοκρατία σίγουρα, αλλά αυτές είναι πολύ σύνθετες σκέψεις για τα ζευγάρια των ανέργων. Για τους εργαζόμενους του δημόσιου τομέα που πληρώθηκαν το προηγούμενο δεκαπενθήμερο με 100 ευρώ και λιγότερα. Με άλλα λόγια ο προβληματισμός για τις αιτίες των επεισοδίων κατά των πολιτικών είναι πολύ πιο χρήσιμος από τα ψηφίσματα καταδίκης.
Που ανέδειξαν ένα σοβαρότατο πρόβλημα των τελευταίων χρόνων. Ότι οι δημοτικοί σύμβουλοι συχνά δεν ξέρουν τι ψηφίζουν. Δεν είναι μόνον ο Νίκος Κιοσσές της παράταξης Καλλιοντζή που δεν κατάλαβε τι ψήφισε. Συμβαίνει συχνά. Μάλιστα, δεν είναι λίγοι οι δημοτικοί σύμβουλοι που σπεύδουν την επομένη να διορθώσουν τα πρακτικά. Αναδεικνύοντας ότι το πολιτικό αδιέξοδο της χώρας δεν αφορά μόνο την κεντρική πολιτική σκηνή.
Η άλλη πλευρά είναι ότι ο δικαιολογημένος θυμός των πολιτών κατά των πολιτικών που οδήγησαν τη χώρα στη χρεοκοπία σεργιανάει πια στους δρόμους. Πίνει ούζα στις ταβέρνες. Εγείρεται και ζητά την άμεση τιμωρία των ενόχων. Είναι άδικο να εισπράττει όλη τη χλεύη ο Δημήτρης Παπουτσής προσωπικά για παράδειγμα, αλλά από την άλλη πλευρά είναι βουλευτής του ΠΑΣΟΚ. Επιφανές στέλεχος του κόμματος, που ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας σε μια εξαιρετικά δύσκολη συγκυρία με την εντολή να βγάλει το κάρο από τη λάσπη και αντί αυτού το βύθισε ακόμα πιο βαθιά στο βούρκο. Η βία και οι ύβρεις εναντίον των πολιτικών προσώπων δεν βαθαίνουν τη δημοκρατία σίγουρα, αλλά αυτές είναι πολύ σύνθετες σκέψεις για τα ζευγάρια των ανέργων. Για τους εργαζόμενους του δημόσιου τομέα που πληρώθηκαν το προηγούμενο δεκαπενθήμερο με 100 ευρώ και λιγότερα. Με άλλα λόγια ο προβληματισμός για τις αιτίες των επεισοδίων κατά των πολιτικών είναι πολύ πιο χρήσιμος από τα ψηφίσματα καταδίκης.
Που ανέδειξαν ένα σοβαρότατο πρόβλημα των τελευταίων χρόνων. Ότι οι δημοτικοί σύμβουλοι συχνά δεν ξέρουν τι ψηφίζουν. Δεν είναι μόνον ο Νίκος Κιοσσές της παράταξης Καλλιοντζή που δεν κατάλαβε τι ψήφισε. Συμβαίνει συχνά. Μάλιστα, δεν είναι λίγοι οι δημοτικοί σύμβουλοι που σπεύδουν την επομένη να διορθώσουν τα πρακτικά. Αναδεικνύοντας ότι το πολιτικό αδιέξοδο της χώρας δεν αφορά μόνο την κεντρική πολιτική σκηνή.
