Ο πιστός λαφιάτης

Όταν ξύπνησαν το πρωί στην καλύβα βρήκαν τον λαφιάτη νεκρό πάνω από τα κεφάλια τους. Εκεί πήγε να ξεψυχήσει. Στο σπίτι του. Δίπλα στους δικούς του. Κι ας ήταν αυτοί που τον σκότωσαν. Συνέβη στη Θάσο δεκαετίες πριν, τότε που η σχέση των ανθρώπων με τη φύση, το ζωικό βασίλειο και εν προκειμένω με τα φίδια ήταν βιωματική. Ήταν μέρος της καθημερινότητας. Όχι, δεν είχαν όλοι οι Θάσιοι και από ένα φίδι οικόσιτο. Αλλά δεν ήταν λίγοι αυτοί που εξημέρωναν λαφιάτες. Η διαδικασία της εξημέρωσης ήταν όπως λέγανε οι παλιοί απλή. Λίγο γάλα σε ένα τσανάκι και μέρα με τη μέρα ο λαφιάτης ξεθάρρευε ώσπου γινόταν σαν πιστό σκυλί. Ένα "σκυλί" που ήταν γάτος και σκύλος μαζί, αφού στη διάρκεια της ζωής του μπορεί να φάει ίσαμε 1.000 τρωκτικά. Ο λαφιάτης της ιστορίας είχε εξημερωθεί σε ένα μεγάλο κτήμα, όπου υπήρχε μια καλύβα στην οποία κατέλυαν μια δυο φορές το χρόνο: Στην ελαιοσυλλογή και το κλάδεμα κατά κύριο λόγο. Ετσι γινόταν τότε, επειδή τούτο επέβαλαν οι αποστάσεις. Όταν δουλεύεις από το πρώτο φως της αυγής μέχρι τη νύχτα δεν είναι ό,τι καλύτερο μια πεζοπορία 10-15 χιλιομέτρων ως το σπίτι. Όχι πως δεν γινόταν κι αυτό, αλλά ήταν πολύς ο χαμένος χρόνος και οι νοικοκύρηδες φρόντιζαν να έχουν καλύβες στα μεγάλα κτήματα.

Κάποια στιγμή, οι γυναίκες της οικογένειας αποφάσισαν πως ο λαφιάτης συνιστά κίνδυνο για τα παιδιά. Είπαν, ξανάπαν, γκρίνιαξαν ώσπου έπεισαν τον νοικοκύρη να διώξει το φίδι. Μα αυτός το... αμελούσε. Πώς να το διώξει; Ούτε το φίδι έδειχνε διάθεση να φύγει από το σπίτι του. Από τους δικούς του. Κάποια μέρα η γκρίνια του θόλωσε το μυαλό. Πήρε μια κάμα και όρμηξε στον λαφιάτη. Το φίδι χώθηκε σε μια πεζούλα για να ξεφύγει, αλλά ήταν μεγάλο. Δε χωρούσε. Οργισμένος αυτός το χτυπούσε με το μαχαίρι όπου έβρισκε. Ξανά και ξανά. Με μανία. Ο βαριά τραυματισμένος λαφιάτης κατάφερε να διαφύγει.

Δεν πήγε μακριά. Κάποια στιγμή τη νύχτα μάζεψε όσες δυνάμεις του είχαν απομείνει και πήγε στην καλύβα. Εγειρε πάνω από τα κεφάλια τους, έτσι όπως κοιμούνταν ξαπλωμένοι καταγής, και ξεψύχησε.

Νίκος Σπιτσέρης

Read More

Υπόθεση όλων

Το θέμα των ναρκωτικών είναι διαχρονικά δραματικά επίκαιρο και προσφέρεται για ευχολόγια πολιτικά. Για φωτογραφικά ενσταντανέ, ανέξοδα κηρύγματα και -γιατί όχι;- εξίσου ανέξοδες τάχατες ριζοσπαστικές προτάσεις, αφού πια πολλά ταμπού έχουν ξεπεραστεί έστω σε επίπεδο διακηρύξεων. Για προβολή. Χρόνια πριν χρειαζόταν τόλμη για να υποστηρίξει κανείς την αποποινικοποίηση της χρήσης ψυχοτρόπων ουσιών και το διαχωρισμό τους. Σήμερα, πολιτικοί όλου του φάσματος υποστηρίζουν ανοιχτά τέτοιες απόψεις. Ακόμα όμως και όταν δεν τις υποστηρίζουν, τις συζητούν ανοιχτά. Αντιμετωπίζοντάς τις με επιχειρήματα και όχι με κατάρες και αφορισμούς.

Οι διαπιστώσεις αυτές είναι που δίνουν αξία στην προχθεσινή παρέμβαση της παράταξης "Νέα Πόλη" για τη στήριξη του ΚΕΘΕΑ. Οι εκπρόσωποί της δεν βρήκαν αφορμή το θέμα των ναρκωτικών για να φωτογραφηθούν και να επαναλάβουν χιλιοειπωμένες αλήθειες, δίχως να προσφέρουν κάτι καινούργιο στο δημόσιο διάλογο. Αντίθετα, όπως αντιλαμβάνεται κανείς από τις συγκεκριμένες προτάσεις που κατέθεσαν, επισκέφθηκαν προηγουμένως τη μονάδα απεξάρτησης του ΚΕΘΕΑ που λειτουργεί στο Σίγμα, συζήτησαν με τους υπεύθυνους για τη λειτουργία της και τους ανθρώπους που δίνουν αυτή τη μάχη ζωής και κατέγραψαν τα προβλήματα. Κατόπιν, το συζήτησαν μεταξύ τους. Σκέφτηκαν τρόπους παρέμβασης και κατέθεσαν πολύ συγκεκριμένες προτάσεις. Ρεαλιστικές. Αμεσα υλοποιήσιμες, όπως η αγορά ενός 9θέσιου μίνι βαν από τον Πολιτιστικό Οργανισμό της Νομαρχίας για τις μετακινήσεις. Η παραχώρηση των εκκλησιαστικών κατασκηνώσεων στην Καλλιράχη για 15 μέρες. Η κάλυψη των λειτουργικών εξόδων του Συλλόγου Γονέων της Κιβωτού για ένα χρόνο, με το ποσό των 3.000 ευρώ από την υπηρεσία Πρόνοιας του Δήμου Καβάλας. Η αγορά 8 ηλεκτρονικών υπολογιστών από την ΤΕΔΚ και τα Επιμελητήρια για την κάλυψη των αναγκών ενός εκπαιδευτικού προγράμματος που τρέχει αυτή τη στιγμή. Αν εξαιρέσει κανείς την αγορά του 9θέσιου μίνι βαν από τον Πολιτιστικό Οργανισμό της Νομαρχίας, που δεν είναι δα και μια τεράστια δαπάνη, και μπορεί ενδεχομένως να καλυφθεί και από κάποια δωρεά ιδιώτη, όλες οι άλλες προτάσεις μπορούν να εφαρμοστούν άμεσα.

Μα το κυριότερο είναι ότι όλες καθιστούν την υπόθεση της λειτουργίας της μονάδας απεξάρτησης υπόθεση της τοπικής κοινωνίας. Υπόθεση όλων μας. Αλλωστε, η αντιμετώπιση του προβλήματος των ναρκωτικών μας αφορά όλους και τον καθένα χωριστά.

Νίκος Σπιτσέρης

Read More

Οι ανόητες δηλώσεις καθιστούν την Αριστερά αναξιόπιστη

Ανόητες πολιτικές δηλώσεις σαν κι αυτή που διατύπωσε προ ημερών από τη Θεσσαλονίκη ο πρώην πρόεδρος του Συνασπισμού και νυν μέλος του ΣΥΡΙΖΑ Χαλανδρίου Αλέκος Αλαβάνος περί απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου και του υπουργού Οικονομικών Γιώργου Παπακωνσταντίνου ρίχνουν νερό στο μύλο του χρεωκοπημένου πολιτικά δικομματισμού. Kαταδεικνύουν δε, με εκπληκτική ενάργεια το μεγάλο πολιτικό έλλειμμα της Αριστεράς, που αδυνατεί να πείσει ότι αποτελεί όντως εναλλακτική λύση. Οι πολίτες που, ελλείψει πειστικής εναλλακτικής πολιτικής πρότασης, ανέθεσαν τον περασμένο Οκτώβριο την ευθύνη διακυβέρνησης της χώρας στο ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου μπορεί να αισθάνονται προδομένοι. Είναι βέβαιο ότι πολλοί από αυτούς είναι θυμωμένοι με την ανάθεση της διακυβέρνησης της χώρας στα γραβατωμένα γεράκια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Προς τη Νέα Δημοκρατία ούτε γυρίζουν να κοιτάξουν. Ξέρουν καλά τις ευθύνες του κόμματος του Αντώνη Σαμαρά για το σημερινό δημοσιονομικό και πολιτικό αδιέξοδο και δεν ξεχνούν εύκολα ούτε με μια, ούτε με δυο, ούτε με περισσότερες συγγνώμες. Πολλώ δε μάλλον, που η απογοητευτική εικόνα του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης ουδέν ελπιδοφόρο προοιωνίζεται.

Είναι βέβαιο ότι οι άνθρωποι αυτοί, αλλά και τα ουκ ολίγα θύματα ετούτης της νεοφιλελεύθερης θύελλας, θα αναζητήσουν εναλλακτικές πολιτικές προτάσεις σε όλο το μήκος και πλάτος του πολιτικού φάσματος. Δεδομένου δε, ότι το εκλογικό Σώμα είναι απαλλαγμένο από ταμπού του παρελθόντος, η αναζήτηση αυτή θα γίνει σε μηδενική βάση. Με άλλα λόγια, όλοι ή έστω η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών είναι εν δυνάμει ψηφοφόροι όλων των κομμάτων. Σε τούτη τη συγκυρία, τα συλλογικά πολιτικά υποκείμενα θα κριθούν από τη σοβαρότητά τους και τις προτάσεις τους. Θα κερδίσουν αυτοί που θα κάνουν τα λιγότερα λάθη. Αυτοί που θα μπορέσουν με το λόγο τους και τη γενικότερη στάση τους να πείσουν για τη σοβαρότητα λόγων και προθέσεων. Ότι διαθέτουν μιαν άλλη ολοκληρωμένη πολιτική πρόταση, ικανή να δώσει λύση στο σημερινό απόλυτο αδιέξοδο.

Ανόητες προτάσεις σαν και τούτη του Αλαβάνου μπορεί να γράφουν στο γυαλί και κάνουν νούμερα τηλεοπτικά, αλλά δεν μπορούν να πείσουν ούτε καν τους αριστερούς. Αλλά το χειρότερο είναι ότι καθιστούν την αριστερά αναξιόπιστη. Σε όφελος άλλων εναλλακτικών προτάσεων. Της ακροδεξιάς συμπεριλαμβανομένης.

Νίκος Σπιτσέρης

Read More

Ολοι στα στρατόπεδα την Πρωτομαγιά

Αμέσως μετά τις συγκεντρώσεις της Εργατικής Πρωτομαγιάς, που φέτος αποκτούν ξεχωριστό νόημα λόγω της επικείμενης λαίλαπας του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της φτώχειας και δυστυχίας δίχως όρια που δίνουν δια πάσαν νόσον οι γραβατωμένοι τεχνοκράτες του, ο αγώνας θα συνεχιστεί με γλέντι στο στρατόπεδο "Ασημακοπούλου". Με σούβλες, πιοτά και μουσική. Δεν θα ήταν μάλιστα κακή ιδέα να κληθεί και εκείνος ο δημοσιογράφος της γερμανικής κωλοφυλλάδας "Bild", που γυρνά στην Αθήνα για να καταδείξει τη σπάταλη φύση του νεοέλληνα εν μέσω κρίσης. Η συμμετοχή σε τούτο το γλέντι δε διεκδικεί δάφνες αγωνιστικότητας. Δεν πρόκειται για κατάληψη. Το γλέντι γίνεται κατόπιν συνεννόησης του δημάρχου με το στρατό. Αλλά έστω κι έτσι είναι ένα βήμα προς τη μοναδική επιλογή, που έχει η δημοτική Αρχή: Τον αγώνα σε όλα τα μέτωπα, άλλοτε δια του διαλόγου και άλλοτε -γιατί όχι;- με δυναμικές κινητοποιήσεις ώστε τα στρατόπεδα να παραδοθούν στο μόνο -ηθικά- νόμιμο ιδιοκτήτη τους: Στους πολίτες της Καβάλας. Χιλιάδες στρέμματα -συμπεριλαμβανομένων των στρατοπέδων της Καβάλας- παραχωρήθηκαν δεκαετίες πριν στον Ελληνικό Στρατό για να μας φυλάει από τον εσωτερικό -κατά κύριο λόγο- οχτρό εκείνους τους χαλεπούς καιρούς. Χιλιάδες στρέμματα δόθηκαν σε μεγαλοεργολάβους και διάφορους "εθνικούς ευεργέτες" για την ανάπτυξη αυτού του μοναδικού ενδεχομένως στα παγκόσμια χρονικά κρατικοδίαιτου εν Ελλάδι καπιταλισμού. Χιλιάδες στρέμματα δόθηκαν κάτω από το τραπέζι σε καταπατητές, που αφού καταλήστεψαν ασυστόλως το δημόσιο βιος φρόντισαν και για την υστεροφημία τους δια της μεθόδου των δωρεών. Οσον αφορά το δήμο Καβάλας μεγάλες εκτάσεις έπεσαν θύματα των αρπακτικών διαθέσεων του δημοσίου.

Εν μέσω αυτής της πολυεπίπεδης κρίσης, ο δήμος Καβάλας οφείλει να αγωνιστεί με όλες του τις δυνάμεις ώστε τα στρατόπεδα να δοθούν στους πολίτες, που ασφυκτιούν στους τόνους τσιμέντου που τους περιζώνουν. Δίχως πολλές υποσημειώσεις περί δόμησης. Μόνο με τα στοιχειώδη. Με την επανάχρηση των σημερινών στρατιωτικών κτιρίων για τη στέγαση αναψυκτηρίων και ορισμένων αιθουσών για τους ηλικιωμένους.

Μα κυρίως για τη δημιουργία χώρων πρασίνου, περιπάτου και άθλησης, που τόσο έχει η ανάγκη αυτή η πόλη.

Να μη λείψει κανείς. Να είμαστε όλοι εκεί για να περπατήσουμε, να δούμε, να νιώσουμε το δικό μας χώρο, έτσι ώστε αύριο να μην επιτρέψουμε σε κανένα λαμόγιο να τον τσιμεντοποιήσει.

Νίκος Σπιτσέρης

Read More

Εύφορο έδαφος για ανατροπές

"Η ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης", σύμφωνα με τα κυβερνητικά καλιαρντά ή άλλως η εγκατάλειψη της χώρας στο έλεος και τις διαθέσεις των τσακαλιών του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, συνιστά τη ληξιαρχική πράξη θανάτου του εν Ελλάδι μεταπολιτευτικού μοντέλου διακυβέρνησης. Μέχρι πρότινος υπήρχαν καλές και κακές στιγμές. Το διάγγελμα του Γιώργου Παπανδρέου από το Καστελόριζο όμως συνιστά το οριστικό τέλος μιας εποχής. Αυτό που μέχρι χθες φάνταζε ως η μοναδική ρεαλιστική επιλογή για τη διακυβέρνηση του τόπου, δηλαδή η εναλλαγή στην εξουσία του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ., χρεωκόπησε οριστικά και αμετάκλητα. Ουδείς μπορεί να προβλέψει εκ του ασφαλούς τι μέλλει γενέσθαι, πέραν των δεδομένων κοινωνικών εντάσεων, που θα προκαλέσουν αναπότρεπτα οι συνταγές γενικής φτώχειας και δυστυχίας. Όλα φαντάζουν και είναι πιθανά. Από τη διάσπαση των δύο κυρίαρχων πόλων του πολιτικού συστήματος, την εμφάνιση ή την ισχυροποίηση εθνικιστικών λαϊκίστικων μορφωμάτων τύπου Καρατζαφέρη, τη μετατόπιση του πολιτικού άξονα προς τα δεξιά ή προς τα αριστερά.

Πάντως, το παιχνίδι ξαναμοιράζεται. Οι πολίτες ετούτου του χρεωκοπημένου τόπου, αφού ξεπεράσουν το αρχικό σοκ με ό,τι τούτο συνεπάγεται, θα αναζητήσουν νέα πολιτικά υποκείμενα, που θα μπορούν να εμπνεύσουν εμπιστοσύνη. Πολιτικούς φορείς και πολιτικούς, ικανούς να πείσουν ότι έχουν κάτι καινούργιο να προτείνουν. Βεβαίως, σε τούτες τις περιπτώσεις, όλα είναι πιθανά. Στην Ιταλία, αυτός που κέρδισε από τη χρεωκοπία του πολιτικού μοντέλου ήταν ο Μπερλουσκόνι. Πρόσφατα στην Ουγγαρία, μετά τη νεοφιλελεύθερη επιδρομή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, βγήκαν ενισχυμένοι οι ακροδεξιοί.

Το ερώτημα τι θα συμβεί στην Ελλάδα είναι ακόμα μετέωρο. Πάντως, μια πρώτη γεύση του τι μέλλει γενέσθαι είναι πιθανό να πάρουμε στις αυτοδιοικητικές εκλογές του Νοεμβρίου. Όχι πως υπάρχει ικανός χρόνος να αλλάξει στ' αλήθεια κάτι ριζικά. Αλλά όσοι επιχειρήσουν να προσεγγίσουν την επικείμενη εκλογική μάχη με τις βεβαιότητες του χτες κινδυνεύουν να βρεθούν προ εκπλήξεων. Θα είναι τέτοιος ο θυμός και η οργή των προδομένων εκλογέων, που οι εκπλήξεις φαντάζουν πιθανότερες από ποτέ.

Υπό μια προϋπόθεση. Ότι θα βρεθούν εκείνες οι παρατάξεις με εκείνους τους επικεφαλής, που θα μπορέσουν να πείσουν ότι έχουν όντως κάτι καινούργιο να πουν.

Νίκος Σπιτσέρης

Read More

"Κακούργα Γερμανίδα" τέλος

- Η φαρσοκωμωδία με τίτλο "Η κακούργα Γερμανίδα " έληξε επισήμως χθες από το Καστελόριζο. Ο Γεώργιος Παπανδρέου ο Γ' υλοποίησε την απειλή του με φόντο ετούτη την ακριτική γωνιά της Ελλάδας. Αυτός ρε δεν είναι πρωθυπουργός. Είναι ατάλαντος πρωταγωνιστής σε ελληνική βιντεοκασέτα της δεκαετίας του '80.

- Καλές οι ατάκες, αλλά τι ήθελες να κάνει; Να μην έχει χρήματα για μισθούς και συντάξεις από τον Ιούνιο; Γιατί εκεί φτάσαμε. Μάλλον εκεί μας κατάντησαν.

- Ποιοι; Οι προηγούμενοι; Πράγματι, η κατάσταση είναι απελπιστική και ήταν τέτοια όταν την παρέλαβε το ΠΑΣΟΚ. Αλλά τι έκανε; Το χειρότερο που μπορούσε.

- Ελα τώρα, δεν υπήρχαν άλλα περιθώρια

- Γιατί τα εξάντλησαν οι ερασιτεχνικοί τους χειρισμοί. Ενας επαγγελματίας μπορεί να ζορίζεται, να τη βγάζει με το ζόρι, αλλά ποτέ δεν θα πάρει τη ντουντούκα να το διαλαλήσει στις αγορές και τα παζάρια. Αντίθετα, θα κάνει ό,τι μπορεί για να μη δώσει στόχο. Γιατί το πτώμα βρωμάει και δεν το πλησιάζει κανείς πελάτης. Αντίθετα, τα όρνια το μυρίζονται από μακριά.

- Δηλαδή, τι θες να πεις ότι δεν έφταιξε ο πρωθυπουργός του playstation, αλλά όλη την ευθύνη την έχει το ΠΑΣΟΚ;

- Αυτό που λέω είναι ότι η σημερινή κυβέρνηση κλήθηκε να αναλάβει μια πολύ δύσκολη κατάσταση και τη χειρίστηκε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο. Βγήκαν στις αγορές και τα παζάρια διατυμπάνισαν ότι η χώρα έχει πρόβλημα και ναι, την οδήγησαν δεμένη πιστάγκωνα στα όρνια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

- Γιατί αναφέρεις συνεχώς το ΔΝΤ όταν αυτός που ενεργοποιείται είναι ο ευρωπαϊκός μηχανισμός στήριξης, στον οποίο συμμετέχει και το ΔΝΤ.

- Γιατί όλα αυτά είναι φούμαρα ευρωπαϊκά. Ευρωπαϊκός μηχανισμός στήριξης δεν υπάρχει. Αυτό που υπάρχει είναι το ΔΝΤ νέτο, σκέτο. Αυτό που είναι -δίχως υπερβολή- οικονομικός στρατός κατοχής. Αλλά ξέρεις ποιο είναι το χειρότερο;

- Υπάρχει και χειρότερο;

- Ναι, ότι είναι ανήθικοι. Ψεύτες και λωποδύτες ολκής. Ο ελληνικός λαός -καλώς ή κακώς- ψήφισε ΠΑΣΟΚ. Και ξαφνικά λίγους μήνες οι εκλεγμένοι παρέδωσαν τη διακυβέρνηση της χώρας σε κάτι νεοφιλελεύθερα τσακάλια, που ουδέποτε έθεσαν υποψηφιότητα, ουδέποτε παρουσίασαν πρόγραμμα. Αρα μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν χωρίς να δώσουν λογαριασμό σε κανέναν. Είναι εκτός των άλλων και ζήτημα ηθικής και ζήτημα δημοκρατίας.

Νίκος Σπιτσέρης

Read More

Πρέπει να δημιουργηθούν τέσσερις δήμοι, με όρους πολιτικής και ανάπτυξης

Η επιστολή στελεχών του ΠΑΣΟΚ και της τοπικής κοινωνίας προς τον υπουργό Εσωτερικών Γιάννη Ραγκούση που δημοσιεύτηκε προχθές στην πρώτη σελίδα της "Ε", με στόχο να πείσει για την αναγκαιότητα δημιουργίας τεσσάρων -το πολύ- δήμων στα όρια του νομού Καβάλας με τον "Καλλικράτη" είναι το μοναδικό πολιτικό κείμενο, που κατατέθηκε στο δημόσιο διάλογο στο νομό Καβάλας για το μεγάλο εθνικό στοίχημα της διοικητικής ανασυγκρότησης της χώρας. Είναι το μοναδικό κείμενο, που αναφέρεται με όρους πολιτικής σε αυτή τη μεγάλη τομή, που φιλοδοξεί να στοχεύσει στον πυρήνα της υπόστασης του κράτους και των λειτουργιών του, όπως υπογραμμίζεται. Διότι ο "Καλλικράτης" είναι πολύ περισσότερα από την επαναχάραξη του αυτοδιοικητικού χάρτη, με στόχο την εξοικονόμηση πόρων από τις οικονομίες κλίμακος. Είναι μια μεγάλη τομή, που στόχο έχει να εκσυγχρονίσει εκ βάθρων το ελληνικό κράτος στο σύνολό του. Να σπάσει αγκυλώσεις και γραφειοκρατικές δομές, που από την ίδρυση του ελληνικού κράτους δεν επιτρέπουν στις υγιείς δυνάμεις να δημιουργήσουν. Να δημιουργήσει νέους μεγάλους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης με συγκεκριμένο αναπτυξιακό μπούσουλα. Αλλωστε, ο μοναδικός τρόπος υπέρβασης της σημερινής πολυεπίπεδης κρίσης είναι η ανάπτυξη. Η στροφή από την παρασιτική οικονομία δημοσίου και κρατικοδίαιτων εργολάβων και επιχειρηματιών, στην πραγματική οικονομία. Σε τούτη την κρίσιμη καμπή η ΤΕΔΚ Καβάλας λάμπει δια της απουσίας της. Οι εν ενεργεία δήμαρχοι σωπαίνουν και αναλώνονται σε υπόγειες διαδρομές με στόχο τη σύνθεση ενός χάρτη, που θα ευνοεί την προσωπική τους στρατηγική. Στελέχη των δύο μεγάλων κομμάτων διαβουλεύονται νυχθημερόν με στόχο τη δημιουργία δήμων, με ευνοϊκούς πολιτικούς συσχετισμούς. Ο ΛΑΟΣ φλερτάρει με τη ΝΔ. Τα κόμματα της Αριστεράς περί άλλα τυρβάζουν. Ο Συνασπισμός, που πολλά χρόνια πριν είχε επεξεργασμένες πρωτοποριακές θέσεις για μια μεγάλη μεταρρύθμιση στην αυτοδιοίκηση, με κατάργηση των νομαρχιών και δημιουργία αιρετών περιφερειών και θα μπορούσε δικαιωματικά να αλωνίζει έχει αποσυρθεί σε μια ατέρμονη διαδικασία εσωκομματικής ομφαλοσκόπησης, ενώ το ΚΚΕ δεν ασχολείται. Ξεμπέρδεψε με έναν αφορισμό κατά πώς το συνηθίζει και καταστρώνει σχέδια για την κατάληψη των χειμερινών ανακτόρων, όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου.

Μα στο μεταξύ, χρόνος για ξόδεμα δεν υπάρχει πια. Σώθηκε. Ο Καλλικράτης αποτελεί μια από τις τελευταίες ευκαιρίες για τούτο τον έρμο τόπο. Έστω και την ύστατη στιγμή επιβάλλεται να γίνει μια συζήτηση επί της ουσίας. Με όρους πολιτικής και όχι αριθμητικής. Οι δήμοι του νομού Καβάλας δεν πρέπει να υπερβαίνουν τους τέσσερις όχι λόγω βίτσιου, αλλά γιατί οι νέοι δήμοι πρέπει να στηριχθούν και σε μια δυναμική πληθυσμιακή και παραγωγική. Μια δυναμική, που μόνον ευρύτερες γεωπολιτικές ενότητες διαθέτουν. Αλλά θα είναι σφάλμα μέγα να εγκλωβιστεί ο "Καλλικράτης" στα όρια των παλιών τεσσάρων επαρχιών, που έχουν στην πράξη ξεπεραστεί. Για παράδειγμα, είναι πια δεδομένο ότι τα δυτικά παράλια ουδέν κοινό έχουν πλέον με την παλιά επαρχία Παγγαίου. Οι νυν δήμοι Ελευθερών και Ορφανού έχουν πια στραφεί στον τουριστικό τομέα, στην αμπελουργία και την οινοποιία. Μάλιστα, υπάρχουν παραγωγοί-οινοποιοί, ενώ στο άμεσο μέλλον η οινοποιία μπορεί και πρέπει να συνδεθεί άμεσα με τον τουρισμό. Αυτές οι περιοχές ελάχιστα κοινά έχουν πια με την ορεινή επαρχία Παγγαίου. Τουναντίον, έχουν πολύ περισσότερα κοινά στοιχεία με τον Δήμο Καβάλας, που επιζητά χρόνια να αναπτυχθεί τουριστικά.

Σε τούτη τη βάση, τα σενάρια περί τη συνένωση του δήμου Φιλίππων με τον δήμο Καβάλας ενέχουν τον κίνδυνο εμπλοκής των αναπτυξιακών αναγκών της πόλης της Καβάλας με τα αγροτικά προβλήματα των τεναγών, που δεν τέμνονται πουθενά. Ανάλογες αλλαγές έχουν συμβεί και ανατολικά του δήμου Καβάλας. Αυτό το νέο αναπτυξιακό μοντέλο, που πρέπει να τεθεί σε εφαρμογή διά του "Καλλικράτη" δεν επιτρέπει να ανήκουν σε ξεχωριστούς αυτοδιοικητικούς οργανισμούς το νέο λιμάνι και η βιομηχανική περιοχή. Σε μια τέτοια περίπτωση, το λιμάνι θα είναι σαν αμάξι χωρίς ρόδες. Αρα, με στόχο τη στροφή στο διαμετακομιστικό εμπόριο δια του νέου λιμανιού, ο δήμος Καβάλας επιβάλλεται να επεκταθεί ανατολικά ώστε να συμπεριλάβει τη βιομηχανική περιοχή ή μέρος αυτής.

Οι βεβαιότητες είναι για τους σαλτιμπάγκους της πολιτικής και τους ηλίθιους. Με την ίδια λογική, που ο δήμος Φιλίππων ταιριάζει περισσότερο αναπτυξιακά με έναν μεγάλο δήμο Παγγαίου και Τεναγών, μπορεί να χωρά σε ένα μοντέλο τουριστικής ανάπτυξης με την Καβάλα, με έμφαση στο θρησκευτικό τουρισμό και την ανάδειξη του αρχαιολογικού χώρου των Φιλίππων. Το μόνο βέβαιο είναι ότι ο νέος αυτοδιοικητικός χάρτης δεν μπορεί να χαραχτεί με κοντόθωρα μικροκομματικά κριτήρια. Ας ελπίσουμε ότι υπάρχει ακόμα χρόνος, αν και είναι πρόδηλο ότι οι αυτοδιοικητικοί μας άρχοντες και η ΤΕΔΚ απεδείχθησαν σαφώς κατώτεροι των περιστάσεων. Για πολλοστή φορά.

Νίκος Σπιτσέρης

Read More