Το άλμα του Φέλιξ και το "Χυτήριο"

Την ώρα που τα ανθρωποειδή επέβαλαν τον νόμο τους στο «Χυτήριο» βάλλοντας ευθέως όχι απλώς κατά του πολιτισμού, αλλά κατά της δημοκρατίας και της ελεύθερης έκφρασης, ένας Αυστριακός αλεξιπτωτιστής ο Φέλιξ Μπαουμγκάρντνερ έκανε ελεύθερη πτώση από τα 39.000 μέτρα. Από τη στρατόσφαιρα. Το απόλυτο κοντράστ. Οι σκηνές μπροστά από το «Χυτήριο» παραπέμπουν ευθέως στους σκοτεινούς χρόνους του Μεσαίωνα, όταν η καλλιτεχνική έκφραση θεωρούνταν βλασφημία και τα τάγματα των πιστών «απέδιδαν δικαιοσύνη» ρίχνοντας στην πυρά τους άπιστους. Την ίδια ώρα ο Αυστριακός αλεξιπτωτιστής ξεπερνούσε κάθε προηγούμενο άλμα στο κενό, δείχνοντας ένα μέρος των ανεξάντλητων ανθρωπίνων δυνατοτήτων. Μα και των δυνατοτήτων της επιστήμης. Ο Φέλιξ δεν έκανε το άλμα από τη στρατόσφαιρα μονάχος. Δεν θα μπορούσε να το κάνει όσο δυνατός, όσο ατρόμητος και αν είναι. Προηγήθηκαν μήνες ολόκληροι προετοιμασίας. Χρειάστηκε ειδική στολή, που να του επιτρέπει να σπάσει το φράγμα του ήχου πέφτοντας χωρίς να διαλυθεί. Το άλμα στο κενό από τη στρατόσφαιρα παρακολουθούσε ένα πλήθος ειδικών από έναν θάλαμο επιχειρήσεων όμοιο με αυτό των διαστημικών αποστολών, που επικοινωνούσε διαρκώς μαζί του.

Το άλμα έγινε. Μια ανθρώπινη κουκίδα βούτηξε στο κενό από τα 39.000 μέτρα για να προσγειωθεί μερικά λεπτά αργότερα με το αλεξίπτωτο και να πανηγυρίσει την κατάρριψη ενός ακόμα ρεκόρ. Την κατάκτηση μιας ακόμα κορυφής. Λίγες ώρες πριν εκτυλίχθηκαν οι σκηνές ντροπής έξω από το χυτήριο, που μάλιστα οδήγησαν στη διακοπή των παραστάσεων. Η μισαλλοδοξία νίκησε. Ο φασισμός νέτα σκέτα πέτυχε ακόμα μια περιφανή νίκη σε τούτη την ταραγμένη περίοδο. Επίσης, λίγες ώρες πριν, είχε γίνει γνωστό ότι ένας Ελληνοαιγύπτιος, που χτυπήθηκε ανελέητα από ομάδα ακροδεξιών με αλυσίδες εξαιτίας του χρώματος του δέρματός του στην πλατεία Αττικής υπέστη μερική τύφλωση στο ένα μάτι.

Δεν είναι μόνο αυτά τα τρία εμφαντικά παραδείγματα. Για κάθε επίθεση θρησκευτικής μισαλλοδοξίας από ακραιφνείς μουσουλμάνους, ή χριστιανούς ταλιμπάν, υπάρχει ένας επιστήμονας, που αγωνίζεται για την υπέρβαση των συμβατικών ανθρώπινων δυνατοτήτων. Μια ανακάλυψη κατά του καρκίνου. Ένα άλμα στην εξερεύνηση του σύμπαντος. Μια νίκη ενάντια στον σκοταδισμό και τη μικρόνοια. Είναι δε τόσο το φως που ρίχνεται καθημερινά στα ανεξερεύνητα μυστήρια του σύμπαντος και της ανθρώπινης φύσης, που είναι βέβαιο πως ο σκοταδισμός δεν θα τα καταφέρει. Δεν μπορεί να τα καταφέρει.

Νίκος Σπιτσέρης

Read More

Οι μαγικές λύσεις και τα πετρέλαια της Καβάλας

Οι μαγικές λύσεις για την αντιμετώπιση της κρίσης, όπως για παράδειγμα τα κοιτάσματα πετρελαίου, χρυσού, ουρανίου, που κατά καιρούς εντοπίζονται δεξιά και αριστερά σε διάφορα «αποκαλυπτικά» ρεπορτάζ ή δηλώσεις παραπέμπουν στη «σιγουριά» του χρεωκοπημένου ότι αρκεί μια κατανυκτική προσευχή και ο πρώτος αριθμός του λαχείου για να ξεπεραστεί ως δια μαγείας το δράμα που βιώνει. Αλλά στην πράξη, ο συνδυασμός της μοίρας του χρεωκοπημένου, με την προσευχή και τον πρώτο αριθμό του λαχείου έχει μηδαμινές πιθανότητες επιτυχίας. Πολύ λιγότερες ακόμα και από τις ελάχιστες που υπάρχουν για να κερδίσει κανείς τον πρώτο αριθμό του λαχείου.

Δεν το ‘πε έτσι ακριβώς ο πρόεδρος της Καβάλας Οιλ Βαγγέλης Παππάς στον απόηχο της ημερίδας του ΤΕΕ-ΑΜ για την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων. Αλλά είπε ότι είναι καιρός να πάψουν τα παραμύθια και τα παιχνίδια για τα τάχατες πολύ μεγάλα κοιτάσματα πετρελαίου στην Κρήτη ή αλλαχού και να γίνει ένας σχεδιασμός ρεαλιστικός. Με βάση τα δεδομένα που υπάρχουν και όχι εικασίες, προφητείες και παπύρους με κρυμμένους θησαυρούς, τα μοναδικά διαθέσιμα και άμεσα αντλήσιμα κοιτάσματα υδρογονανθράκων που υπάρχουν σήμερα στη χώρα βρίσκονται στον κόλπο της Καβάλας. Επίσης, στην Καβάλα βρίσκεται εξειδικευμένο προσωπικό που εργάζεται επί δεκαετίες στο αντικείμενο και έχει την τεχνογνωσία που απαιτείται.

Άρα, πρέπει να γίνει το στοιχειώδες. Το απολύτως λογικό. Η Πολιτεία να διευκολύνει την Καβάλα Οιλ στο έργο της αντί να δημιουργεί προβλήματα και να αφήνει να διαρρέουν σενάρια περί άλλων δήθεν πλούσιων κοιτασμάτων. Ακόμα και αν πράγματι υπάρχουν και αλλού κοιτάσματα πλούσια και άμεσα αξιοποιήσιμα, η προτεραιότητα δεν μπορεί παρά να είναι η Καβάλα. Δεν είναι δυνατόν να περνούν τρία χρόνια για να επιστραφούν στην Καβάλα Οιλ τα σεισμικά, που η ίδια είχε παραδώσει. Δεν χωρά σε καμμιά λογική να μην δρομολογείται άμεσα η λύση της δημιουργίας υπόγειας δεξαμενής αποθήκευσης φυσικού αερίου σε παλιό απενεργοποιημένο κοίτασμα της περιοχής. Άμεσα, όχι χαριστικά. Με το λογικό προβάδισμα που πρέπει να έχει μια εταιρεία που ήδη λειτουργεί στην περιοχή και διατηρεί τόσες θέσεις εργασίας.

Ας αφήσουμε τις μαγικές λύσεις κατά μέρους και ας στραφούμε στην απλή λογική. Σε κείνες τις λύσεις, που μπορούν και στην πράξη να εφαρμοστούν και να αποδώσουν.

Νίκος Σπιτσέρης

Read More

Ήττα του Βέρρου

Το φραστικό επεισόδιο του Βασίλη Τραϊφόρου με μέλη του ΣΥΡΙΖΑ στο Στέκι της Νέας Πόλης στη συνέλευση της «Συμπαράταξης Πολιτών» ήταν το κύκνειο άσμα της συνύπαρξης ΣΥΡΙΖΑ και ΔΗΜΑΡ εντός της συγκεκριμένης παράταξης με επικεφαλής τον Αρη Βέρρο. Όχι, πως έχασε η Βενετιά βελόνι. Τα ρήγματα μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και της ΔΗΜΑΡ βαθαίνουν ούτως ή άλλως, ανεξάρτητα από το συγκεκριμένο περιστατικό. Άλλωστε, η απόφαση αποχώρησης της ΔΗΜΑΡ από τη Συμπαράταξη Πολιτών είναι ειλημμένη εδώ και καιρό, όσο και αν ο Τραϊφόρος επέμενε να μην κόψει τις γέφυρες ενόψει των επόμενων δημοτικών εκλογών. Αυτό ήταν και το μεγαλύτερο σφάλμα όσων δεν σεβάστηκαν τον Τραϊφόρο και την πορεία του. Εκείνη τη στιγμή δεν στράφηκαν μόνο εναντίον του, αλλά εναντίον της άποψής του για κοινή κάθοδο στις επόμενες εκλογές. Εναντίον της συνύπαρξης διαφορετικών πολιτικών απόψεων –συχνά αντικρουόμενων- στο πλαίσιο μιας δημοτικής παράταξης όπου ο αυτοδιοικητικός λόγος είναι αυτός που δίνει τον τόνο.

Ο μεγάλος χαμένος του επεισοδίου δεν είναι ο Τραϊφόρος. Είναι ο Άρης Βέρρος, που δεν στάθηκε στο ύψος του επικεφαλής της παράταξης. Καλά το είπε ο Τραϊφόρος. Όφειλε να τον προστατεύσει, δεδομένου ότι αυτός τον κάλεσε. Όφειλε τη στιγμή της έντασης να παρέμβει άμεσα και να επιβάλλει τον αυτονόητο σεβασμό που έπρεπε να δείξουν οι συμμετέχοντες και στον Τραϊφόρο προσωπικά και στις απόψεις του όσο και αν διαφωνούσαν με αυτές. Δεν το έκανε.

Μα στο μεταξύ, όσο και αν οι σχέσεις μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ-ΔΗΜΑΡ βρίσκονται στο χειρότερο δυνατό σημείο τους, οι δημοτικές εκλογές του Ιουνίου του 2014 πλησιάζουν. Μπορεί σήμερα πολλοί στον ΣΥΡΙΖΑ να μην θέλουν να δουν ζωγραφιστούς τα μέλη και τα στελέχη της Δημοκρατικής Αριστεράς ένεκα της συμμετοχής στην κυβέρνηση και του νέου πακέτου μέτρων και στη ΔΗΜΑΡ να υπάρχουν πολλοί που συγχέουν τον λαϊκισμό του ΣΥΡΙΖΑ με αυτόν της «Χρυσής Αυγής», αλλά ενόψει δημοτικών εκλογών και οι μεν και οι δε είναι υποχρεωμένοι να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι και να εξαντλήσουν τα περιθώρια συνεργασίας. Και αυτό θα γίνει κατά πάσα πιθανότητα, ανεξάρτητα από το επεισόδιο με τον Τραϊφόρο. Απλώς μετά από αυτό είναι βέβαιο πως τούτο δεν μπορεί να γίνει ούτε στο πλαίσιο της «Συμπαράταξης Πολιτών», ούτε με επικεφαλής τον Άρη Βέρρο.



Νίκος Σπιτσέρης

Read More

Παιδιά με κατάθλιψη

Οκτώ παιδιά εμφανίζονται κάθε εβδομάδα στο Κοινοτικό Κέντρο Ψυχικής Υγείας στην Καβάλα με προβλήματα κατάθλιψης ή διαταραχών συμπεριφοράς, ή μαθησιακών δυσκολιών. Οκτώ παιδιά περίπου. Κάθε εβδομάδα. Μπορεί κάποια από αυτά να παρουσίαζαν ούτως ή άλλως προβλήματα ψυχικής υγείας και να χρειάζονταν τις υπηρεσίες του κέντρου. Είναι όμως βέβαιο ότι ο αριθμός των παιδιών με προβλήματα ψυχικής υγείας αυξήθηκε σημαντικά λόγω της κρίσης. Είναι που τα παιδιά τα ξέρουν όλα. Βλέπουν τον πατέρα τους, τον μέχρι πρότινος παντοδύναμο στα δικά τους μάτια, να αναζητά ματαίως ένα μεροκάματο και να μην το βρίσκει. Βλέπουν τη μάνα τους να χαμογελά όλο και λιγότερο. Ακούν τα τηλεφωνήματα από τα κοράκια, που έχουν αναλάβει εργολαβικά την υπενθύμιση για την καταβολή των δόσεων του δανείου ή των δανείων. Ξέρουν ότι το μαγαζί έκλεισε και δεν θα ξανανοίξει. Μπορεί στο μεταξύ και το σπίτι να έχει χαθεί.

Δεν είναι μόνο αυτά. Σε ορισμένες περιπτώσεις είναι και οι αχρείαστες πολυτέλειες με τις οποίες μεγάλωσαν. Η αχρείαστη υπερκατανάλωση σε ακριβά κινητά, ακριβά αυτοκίνητα, ακριβά ρούχα, που πια έγιναν μακρινή ανάμνηση. Σε άλλες, δεν είναι το ξεβόλεμα, αλλά η φτώχεια νέτα-σκέτα. Μια φτώχεια, που δεν την είχαν συνηθίσει. Όχι, πως μεγάλωναν μέσα στη χλιδή, αλλά δεν πεινούσαν κιόλας. Μα τώρα πεινάνε. Τώρα δεν έχουν τα στοιχειώδη. Δεν υπάρχουν χρήματα για φροντιστήρια και ωδείο. Δεν υπάρχει φράγκο για σπουδές. Το πρόβλημα είναι κατά βάση κοινωνικό και βαθύτατα πολιτικό, αλλά υπάρχει και ένα μεγάλο ζήτημα που αφορά τις υπάρχουσες δομές ψυχικής υγείας που δεν αρκούν.

Όπως ειπώθηκε στην προχθεσινή εκδήλωση για την κατάθλιψη, η κρίση αφήνει αποτύπωμα στην παιδική και εφηβική ηλικία και χρειαζόμαστε παιδοψυχίατρους, που σήμερα δεν υπάρχουν. Το Κοινοτικό Κέντρο Ψυχικής Υγείας της Καβάλας δεν έχει ακόμα έναν μόνιμο παιδοψυχίατρο. Η θέση καλύπτεται περιοδικά με αποσπάσεις, αλλά αυτή δεν είναι λύση. Στην ψυχιατρική πρέπει να υπάρχει θεραπευτική συνέχεια, που δεν εξασφαλίζεται όταν αλλάζει κάθε λίγους μήνες ο γιατρός.

Πολιτικά, το ζητούμενο είναι η αντιμετώπιση αυτής της κρίσης. Μα, μέχρι τότε ας σώσουμε ό,τι μπορούμε. Πρώτα και κύρια τα παιδιά.

Νίκος Σπιτσέρης

Read More

Απαράδεκτοι

Είναι δικαίωμα του καθενός να στρέφεται εναντίον του εαυτού του. Είναι δικαίωμά του να ξοδεύει αλόγιστα την περιουσία του και να βρεθεί στον άσο. Είναι δικαίωμα του καθενός η αυτοχειρία. Το δικαίωμα αυτό σταματά εκεί, που οι συνέπειες επηρεάζουν τους γύρω του και μάλιστα δυσμενέστατα. Τότε το δικαίωμα τούτο παύει να γίνεται σεβαστό και οι οργανωμένες κοινωνίες παίρνουν τα μέτρα τους. Απομονώνουν και αν χρειαστεί πατάσσουν τις συμπεριφορές εκείνες ατόμων ή κοινωνικών ομάδων που βλάπτουν το σύνολο. Έτσι πρέπει να αντιμετωπιστεί η επιμονή των αγροτών του κάμπου των Φιλίππων να καίνε τις καλαμιές που έχουν απομείνει στα χωράφια τους κάθε χρόνο τέτοια εποχή, γράφοντας στα παλιά τους τα παπούτσια τις οδηγίες των ειδικών επιστημόνων.

Οι αγρότες των Τεναγών θα είχαν το δικαίωμα να συνεχίσουν το καταστροφικό τους έργο εάν η καύση των καλαμιών έβλαπτε μόνο τα δικά τους χωράφια, που είναι βέβαιο πως τα βλάπτει. Θα είχαν το δικαίωμα να αδιαφορούν για τις συμβουλές των πνευμονολόγων εάν οι αναθυμιάσεις έβλαπταν μόνο τους ίδιους. Αλλά δεν είναι έτσι. Η καύση των υπολειμμάτων στα χωράφια των Τεναγών Φιλίππων προκαλεί ανυπολόγιστη καταστροφή στον τρίτο σημαντικότερο τυρφώνα της Ευρώπης. Οι τίτλοι ιδιοκτησίας που διαθέτουν δεν τους δίνουν το δικαίωμα να καίνε την πολύτιμη τύρφη του υπεδάφους, που τα τελευταία χρόνια υποχωρεί διαρκώς κυρίως εξαιτίας αυτής της απαράδεκτης γεωργικής πρακτικής. Επίσης, δεν έχουν το δικαίωμα να αδιαφορούν για τα προβλήματα υγείας που προκαλούν στις τοπικές κοινωνίες. Τα εξαιρετικά τοξικά αέρια που εκλύονται κατά την καύση της τύρφης είναι καρκινογόνα και ευθύνονται για πολύ σοβαρά αναπνευστικά και καρδιαγγειακά προβλήματα ιδιαίτερα στα παιδιά. Το χειρότερο όμως είναι ότι η τύρφη, που για όσους επιμένουν να μην καταλαβαίνουν περιέχει άνθρακα κατά 50%, δεν καίγεται μια-δυο μέρες για να μπορεί κανείς να ελαχιστοποιήσει το πρόβλημα, αποφεύγοντας την κυκλοφορία το συγκεκριμένο διάστημα. Η τύρφη καίγεται επί έναν περίπου μήνα εκλύοντας μικροσωματίδια, που επικάθονται στους πνεύμονες.

Οι ενημερωτικές καμπάνιες που έγιναν τα προηγούμενα χρόνια και γίνονται και φέτος δεν φαίνεται να αποδίδουν. Οι αγρότες επιμένουν σε τούτη την καταστροφική τους συνήθεια. Άρα μία επιλογή έχει απομείνει. Η παραδειγματική τιμωρία των παραβατών. Ο εντοπισμός τους μέσω των νέων πληροφοριακών συστημάτων, που είναι πια εύκολη υπόθεση, ο αποκλεισμός τους από τις κοινοτικές επιδοτήσεις και η επιβολή αυστηρών προστίμων.

Νίκος Σπιτσέρης

Read More

Η δύναμη της αδράνειας

Το ξέσπασμα των επαγγελματιών και των κατοίκων της Χρυσούπολης κατά της αποψίλωσης των δημοσίων υπηρεσιών (ΔΟΥ, Ειρηνοδικείο, ΙΚΑ, Πυροσβεστική) δείχνει την ισχύ της δύναμης της αδράνειας. Ουσιαστικά, οι κάτοικοι της Χρυσούπολης, που κατ’ ιδίαν βάλλουν κατά του φαύλου, σπάταλου και υπερδιογκωμένου δημόσιου τομέα, δίνουν μια μάχη οπισθοφυλακής. Το ξέσπασμά τους δεν αφορά μόνο τους κυβερνώντες, το ΔΝΤ και τη Μέρκελ ή τα ποικιλώνυμα συμφέροντα που απεργάζονται τάχατες νυχθημερόν σχέδια εξόντωσης του ελληνισμού, αλλά εκφράζει πρώτα και κύρια τον φόβο τους για το αύριο. Μπορεί στις συζητήσεις τους ή στις σκέψεις τους να έχουν απορρίψει αυτό το «αναπτυξιακό μοντέλο», που διένειμε τον πλούτο δια των δημοσίων υπηρεσιών, των στρατοπέδων και των ΑΕΙ και ΤΕΙ ανά την Ελλάδα, με άλλα λόγια δια της σπατάλης του δημοσίου πλούτου, αλλά από την άλλη δεν έχουν εναλλακτική.

Συνειδητοποιούν ότι το συγκεκριμένο «μοντέλο» αναδιανομής του πλούτου έχει φάει τα ψωμιά του, αλλά φοβούνται ότι η Χρυσούπολη θα υποβαθμιστεί. Δεν έχουν άδικο. Μα από την άλλη, τούτο δεν σημαίνει ότι τίποτα δεν πρέπει να αλλάξει. Εάν η ΔΟΥ Χρυσούπολης πρέπει να κλείσει γιατί απλά δεν χρειάζεται δεδομένου ότι πλέον ο μεγαλύτερος όγκος συναλλαγών διεκπεραιώνεται ηλεκτρονικά, να κλείσει. Το ίδιο ισχύει και για τα ΑΕΙ και ΤΕΙ, που δημιουργήθηκαν ανά τη χώρα, με τη λογική της «ανάπτυξης τύπου γκαρσονιέρας». Μπορεί η λειτουργία ενός τριτοβάθμιου εκπαιδευτικού ιδρύματος να συνεπάγεται επιπλέον πελατεία σε καφέ και ταβέρνες, καθώς και έναν διόλου ασήμαντο τζίρο σε ενοίκια, αλλά επιτέλους θα πρέπει κάποτε να υπερισχύσουν τα ακαδημαϊκά κριτήρια και όχι η λογική της γκαρσονιέρας.

Τούτο ισχύει και στην περίπτωση της αποψίλωσης των δημοσίων υπηρεσιών της Χρυσούπολης και της Ελευθερούπολης. Εάν πλέον δεν εξυπηρετούν να κλείσουν. Ο εξορθολογισμός των δημοσίων δαπανών και η συρρίκνωση του σπάταλου και φαύλου δημόσιου τομέα δεν μπορεί να γίνει με έναν τρόπο μαγικό, που να μη θίξει κανέναν. Είναι μια διαδικασία απαραίτητη μεν, συχνά επώδυνη δε. Θα σπάσουν αυγά. Θα ξεβολευτεί κόσμος και θα χρειαστεί μια προσπάθεια εκ του μηδενός για τη δημιουργία ενός μοντέλου όντως αναπτυξιακού, που δεν θα μετρά την ανάπτυξη με την αύξηση των θέσεων των δημοσίων υπαλλήλων. Αλλά αυτή η προσπάθεια πρέπει να γίνει ανεξάρτητα από τη στάση των δανειστών και την πολιτική της Μέρκελ. Οφείλουμε να νοικοκυρέψουμε τα του οίκου μας και ας ξεβολευτούμε.

Νίκος Σπιτσέρης

Read More

Αντικαπνιστική εκστρατεία

«Το τσιγάρο δεν είναι μαγκιά. Μαγκιά είναι να μην καπνίζεις». Με το σύνθημα αυτό αποχαιρέτισαν οι ειδικοί γιατροί των Πνευμονολογικών Κλινικών του Γενικού Νοσοκομείου Καβάλας τους μαθητές του Λυκείου Λιμένα, μετά την αντικαπνιστική εκδήλωση, που έγινε παρουσία 200 και πλέον μαθητών. Οι ομιλητές γιατροί του Νοσοκομείου, ο Αλέξης Πολίτης και ο Δημήτρης Ιωαννίδης, δεν εξέπληξαν το κοινό με τις πρωτότυπες ατάκες τους, αφού στις μέρες μας, τα στοιχεία που παρουσίασαν δεν προκαλούν έκπληξη. Εξήγησαν στα παιδιά ότι το κάπνισμα είναι ασθένεια και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπίζεται. Υπογράμμισαν ότι οι καπνοβιομηχανίες ποντάρουν στην παιδική τους αθωότητα για να αυξήσουν τα κέρδη τους, αδιαφορώντας για τα προβλήματα υγείας, που συνειδητά προκαλούν. Με αφορμή την κρίση, που είναι δραματικά επίκαιρη, τόνισαν ότι το ελληνικό κράτος ξοδεύει 2,2 δισ. ευρώ ετησίως για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και νοσηλεία για παθήσεις που σχετίζονται με τον καπνό, την ίδια στιγμή που για κάποια εκατομμύρια ευρώ περικόπτονται μισθοί και συντάξεις και υποθηκεύεται το μέλλον των ίδιων των παιδιών της χώρας. Ένα εξίσου σημαντικό στατιστικό εύρημα που παρουσίασαν οι γιατροί είναι ο θλιβερός απολογισμός των 14.000 νεκρών τον χρόνο στην Ελλάδα. 14.000. Κάθε χρόνο.

Αλλά το σημαντικότερο από όλα είναι ότι η ομιλία έγινε ενώπιον παιδιών. Ενώπιον μαθητών, που ακόμα και αν καπνίζουν, μόλις το ξεκίνησαν. Το πιθανότερο είναι ότι οι περισσότεροι δεν έχουν ακόμα εθιστεί. Αρα, μπορούν πολύ εύκολα να το κόψουν. Πολύ πιο εύκολα από οιονδήποτε ενήλικα, που καπνίζει μερικές δεκαετίες και πρέπει να καταβάλλει πολλαπλάσια προσπάθεια για να μπορέσει να απαλλαγεί από τον βραχνά του τσιγάρου. Να θεραπευτεί.

Γι αυτό και επιβάλλεται να γίνουν πολύ περισσότερες εκδηλώσεις σαν κι αυτή. Οι διευθυντές των δύο Πνευμονολογικών, Βασίλης Ιωαννίδης και Σταυρούλα Μπουσμουκίλια, είναι βέβαιο ότι έχουν τη διάθεση να ανταποκριθούν. Αυτό που μένει είναι να αναλάβουν ανάλογες πρωτοβουλίες οι δήμοι και οι διευθυντές των σχολείων. Το κάπνισμα είναι αρρώστια και όπως συμβαίνει στις αρρώστιες, το προλαμβάνειν είναι πάντα προτιμότερο από το θεραπεύειν.

Νίκος Σπιτσέρης

Read More