Η λάθος απορία των κυβερνώντων για τα μπλόκα των αγροτών

Ο αιφνιδιασμός της κυβέρνησης για τις κινητοποιήσεις των αγροτών, όπως καταγράφεται στον Τύπο, είναι στοιχείο ενδεικτικό της ολοένα και διευρυνόμενης απόστασης των πολιτικών κομμάτων από τις ανάγκες της κοινωνίας. Δείχνει πόσο υπολείπονται οι θέσεις και οι απόψεις τους από την πραγματικότητα. Υπάρχουν κυβερνητικά στελέχη, που αναρωτιούνται ποιος υποκινεί τους αγρότες, αντί να αντιληφθούν την ουσία του προβλήματος, που είναι το απόλυτο αδιέξοδο που βιώνουν. Γι αυτό και αγρότες που ανήκουν στο ΠΑΣΟΚ πρωτοστατούν στα μπλόκα. Αυτό που αρνούνται -ή απλά αδυνατούν- να αντιληφθούν ορισμένοι κυβερνητικοί είναι ότι η εκλογή νέας κυβέρνησης δεν συνεπάγεται υποχρεωτικά περίοδο χάριτος. Ούτε στα Παρίσια και στις Βρυξέλλες, ούτε στη Λάρισα και στον κάμπο του Νέστου. Μπορεί στη Ν.Δ. και στο ΠΑΣΟΚ να αντιλαμβάνονται την εναλλαγή τους στην εξουσία ως ορόσημο νέας πορείας και αλλαγής, αλλά τόσο στις Βρυξέλλες, όσο και εντός των συνόρων κυριαρχεί η σαφώς πιο ρεαλιστική αντίληψη της συνέχειας του κράτους. Αυτή είναι η εξήγηση.

Ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ, ούτε το ΚΚΕ έχουν τη δύναμη να βγάλουν τους αγρότες στους δρόμους, ούτε οι Πασόκοι αγρότες που διαδηλώνουν έχουν πέσει θύματα της προπαγάνδας της Δεξιάς. Τα μπλόκα θα στήνονταν ανεξάρτητα από την έκβαση της αναμέτρησης. Οσο και αν ορισμένοι κυβερνητικοί παράγοντες αρνούνται να το αποδεχθούν, οι αγρότες θα έβγαιναν στους δρόμους ακόμα και αν τις εκλογές του περασμένου Οκτωβρίου τις κέρδιζε ο ΣΥΡΙΖΑ ή το ΚΚΕ, εάν δεν μεσολαβούσαν θεαματικές αλλαγές στην ασκούμενη πολιτική.

Για να διεκδικήσουν εξορθολογισμό των επιδοτήσεων, που σήμερα τις νέμεται το 20% των δικαιούχων, ορισμένοι από τους οποίους τυχαίνει να μην είναι αγρότες. Για να διεκδικήσουν ένα πλαίσιο που να τους χωρά και να τους δίνει το δικαίωμα να συνεχίσουν να ζουν στον τόπο τους. Για να πάψει το δούλεμα των εκάστοτε κυβερνώντων περί την αναγκαιότητα δημιουργίας νέων φορέων ικανών να επιτρέψουν σε ομάδες Ελλήνων παραγωγών να επιβιώσουν στον διεθνή ανταγωνισμό. Διότι εάν πίστευαν σε όσα έχουν πει κατά καιρούς θα φρόντιζαν να διασφαλίσουν την υγιή λειτουργία των συνεταιριστικών οργανώσεων, αντί να τις οδηγήσουν στη χρεωκοπία. Με συνέπεια οι αγρότες, ελλείψει ισχυρών συνεταιριστικών οργανώσεων, να έχουν μείνει ανυπεράσπιστοι στα νύχια των μεσαζόντων και των αρπακτικών της παγκοσμιοποιημένης αγοράς.

Εάν όντως οι εκάστοτε κυβερνώντες νοιάζονταν για τον αγρότη θα άφηναν κατά μέρους τα φληναφήματα περί την ανάγκη αναδιάρθρωσης των καλλιεργειών και θα έθεταν σε εφαρμογή ένα συγκεκριμένο στρατηγικό σχέδιο, ικανό να διασφαλίσει -κατά το δυνατόν- το αγροτικό εισόδημα.

Εάν έκαναν πολιτική επί της ουσίας θα είχαν το θάρρος να μιλήσουν πολύ συγκεκριμένα ακόμα και για την ενδεχόμενη ανάγκη περαιτέρω μείωσης του αγροτικού πληθυσμού με την κατάθεση συγκεκριμένων προτάσεων για εναλλακτικές διεξόδους.

Η ουσία του προβλήματος είναι ότι δεν υπάρχει εθνική αγροτική πολιτική, παρά μονάχα κάτι -φιλότιμοι μπορεί- αυτοσχεδιασμοί, που ανακυκλώνουν και εντείνουν προϊόντος του χρόνου τα αδιέξοδα του αγροτικού τομέα. Τούτων δοθέντων η απορία των κυβερνώντων θα έπρεπε να είναι διαφορετική. Το ερώτημα δεν είναι ποιος υποκινεί τους αγρότες, αλλά γιατί δεν υπάρχουν περισσότεροι αγρότες στα μπλόκα, αποφασισμένοι για αγώνα μέχρις εσχάτων.

Νίκος Σπιτσέρης

Read More

Ζήτημα τιμής και ουσίας περιφερειακής

Το ζήτημα της συνέχισης της επιδότησης του κόστους εργασίας κατά 12% για τις επιχειρήσεις της Καβάλας δεν είναι μόνο καίριο για την τοπική οικονομία. Είναι, μαζί με την αναστολή των σχεδίων της νέας γενικής γραμματέως της Περιφέρειας Θεοδώρας Κόκλα για το πάγωμα έργων του νομού Καβάλας ενταγμένων στο ΕΣΠΑ, ζήτημα κομβικό τόσο για το κύρος των στελεχών του ΠΑΣΟΚ, όσο και για τη δημιουργία του απαραίτητου κλίματος ενόψει του "Καλλικράτη", όπως εκτιμούν οι θαμώνες του Ψηφιακού Καφενείου "Η Καβάλλα". Αυτού του φανταστικού χώρου διαλόγου κάπου στο Ιντερνετ, που προσφέρει έναν πολυπρόσωπο σχολιασμό της επικαιρότητας. Ο καφετζής έψησε τα κατά κανόνα σκέτα καφεδάκια και η συζήτηση αρχίνησε:

ΔΗΜΗΤΡΗΣ: Το κλίμα που δικαίως διαμορφώνεται και λόγω της ανάγκης συνέχισης του 12%, αλλά και λόγω της επιχείρησης ακύρωσης έργων του νομού Καβάλας από τη νέα περιφερειάρχη, είναι ζήτημα τιμής για τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ στην Καβάλα. Ουδείς μπορεί να ανεχθεί μια τέτοια εξέλιξη, αλλά πολύ περισσότερο τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ.

ΣΟΦΙΑ: Καλούνται, αν καλά καταλαβαίνω, να αποδείξουν στην πράξη ότι δεν είναι "δευτεράντζες" στο ΠΑΣΟΚ. Ότι έχουν και λόγο και φωνή και είναι σε θέση να υπερασπιστούν τα συμφέροντα του νομού από τους Θρακιώτες υπουργούς και τον Θρακιώτη γραμματέα του ΠΑΣΟΚ.

ΝΙΚΟΣ: Είναι και ζήτημα τιμής και πολύ περισσότερο ουσίας. Πράγματι, όσο σημαντικό και να είναι για την οικονομία το ζήτημα της συνέχισης της επιδότησης του κόστους εργασίας κατά 12%, αποκτά εκ των πραγμάτων άλλες διαστάσεις.

ΜΑΡΙΑ: Ποιες διαστάσεις; Σκεφθείτε μόνο τις επιπτώσεις επιστροφής στην επιδότηση του 4%. Καταρχήν, θα αυξηθεί σημαντικά η ανεργία σε τούτη τη συγκυρία. Αυτό από μόνο του αρκεί.

ΓΙΑΝΝΗΣ: Εχει όμως και γενικότερη πολιτική σημασία. Με τέτοιες αποφάσεις που καλλιεργούν διχαστικές λογικές σε επίπεδο περιφέρειας, δεν μπορεί να προχωρήσει ο "Καλλικράτης". Δίχως κατάλληλο κλίμα για την καλλιέργεια περιφερειακής συνείδησης, κανένας σχεδιασμός δεν μπορεί να προχωρήσει.

ΑΝΝΑ: Μα και κάποιοι στο ΠΑΣΟΚ να εξηγήσουν στη νέα περιφερειάρχη τον ρόλο της. Να αντιληφθεί έστω και με καθυστέρηση η κ. Κόκλα ότι ανέλαβε τη διοίκηση όλης της περιφέρειας και με τούτο το δεδομένο οφείλει να πορεύεται. Δεν ορίστηκε περιφερειάρχης Θράκης.

Νίκος Σπιτσέρης

Read More

Δεν χρειαζόμαστε άλλους Φρανκεστάιν της πολιτικής

Ο προβληματισμός και η κριτική ενόψει της εφαρμογής του "Καλλικράτη" στην πρόσφατη συνεδρίαση της διοίκησης της ΤΕΔΚ Καβάλας είναι άριστος οιωνός. Διότι η κριτική δεν ασκήθηκε από τους δημάρχους και τους δημοτικούς συμβούλους υπέρ βωμών και μικροεξουσιών. Προς τιμήν τους, οι δήμαρχοι και στο νομό Καβάλας και σε όλη τη χώρα, παρά τις όποιες εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν τον κανόνα, τάσσονται υπέρ της μεγάλης μεταρρύθμισης και δεν αναλώνονται σε μάχες οπισθοφυλακής για να διατηρήσουν τις όποιες μικροεξουσίες τους. Τα μαγαζάκια τους. Αντίθετα, συμφωνούν απόλυτα με τις βασικές κατευθύνσεις του προγράμματος "Καλλικράτης". Με την αυτοδιοικητική τους εμπειρία αντιλαμβάνονται την πρόκληση που συνεπάγεται η δημιουργία μεγάλων δήμων και αιρετών περιφερειών.

Ευλόγως όμως θέτουν όρους. Απαιτούν αυτοί οι νέοι οργανισμοί της αυτοδιοίκησης να είναι και εύρωστοι οικονομικά. Χειραφετημένοι στην πράξη και όχι στα λόγια από την κεντρική εξουσία. Διεκδικώντας το μερίδιο που δικαιωματικά ανήκει στην αυτοδιοίκηση από την αναδιανομή των φόρων που ήδη καταβάλλουν οι Ελληνες πολίτες. Διότι όπως σωστά ειπώθηκε, το ζητούμενο δεν είναι να επιβαρυνθούν περαιτέρω οι πολίτες με άλλα φορολογικά βάρη, αλλά η διανομή των υπαρχόντων, που δεν είναι λίγα.

Ιδού το στοίχημα για την κυβέρνηση και τον υπουργό Εσωτερικών Γιάννη Ραγκούση. Ιδού το στοίχημα του ΠΑΣΟΚ στο σύνολό του. Να φωτίσουν τις σκιές. Να ξεκαθαρίσουν τους οικονομικούς όρους ετούτου του εθνικού στοιχήματος. Να μην επαναλάβουν τα λάθη του "Καποδίστρια". Αντί να βιάζονται να δρέψουν τις δάφνες τους για την τόλμη τους έναντι της Νέας Δημοκρατίας, να φροντίσουν να δοθούν στην αυτοδιοίκηση αυτά που της αναλογούν. Να μην επιμείνουν στη δημιουργία των 7 κρατικών υπερπεριφερειών, που αντικειμενικά άλλο στόχο δεν έχουν από το να εποπτεύουν τους αιρετούς. Να ξεκαθαρίσουν τι προτείνουν για το καθεστώς λειτουργίας σχολείων και νοσοκομείων.

Το στοίχημα είναι εθνικό. Το ζητούμενο δεν είναι η αναπαραγωγή των παθογενειών που σήμερα υπάρχουν σε νέους θεσμούς. Το ζητούμενο είναι μια μεταρρύθμιση ουσίας. Η δημιουργία ισχυρών οικονομικά και θεσμικά αυτοδιοικητικών οργανισμών, ικανών να ανταποκριθούν στις προκλήσεις των καιρών. Αντικειμενικά στο διάλογο που ξεκινά πρέπει να συμπεριληφθεί και το εκλογικό σύστημα, που μπορεί να είναι η απλή αναλογική.

Ισως είναι η καλύτερη άμυνα στις παθογένειες του δημαρχοκεντρικού μοντέλου, που δεν πρέπει να αναπαραχθεί στη νέα εποχή. Δεν χρειαζόμαστε άλλους "φρανκεστάιν" της πολιτικής.

Νίκος Σπιτσέρης

Read More

Η προσπάθεια δεν αρκεί

Η αλλαγή ρόλων μεταξύ συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης έχει παραδοσιακά τις δυσκολίες της. Διόλου άδικα, μετά τη νίκη της Ν.Δ. το 2004 οι μεν κατηγορούσαν τους δε ότι δεν έχουν εμπεδώσει το νέο τους ρόλο. Οι μεν Πασόκοι ομιλούσαν θαρρείς και συνέχιζαν να κυβερνούν, συνηθισμένοι να βρίσκονται στην εξουσία ανελλιπώς από το 1993, ενώ οι Νεοδημοκράτες επέμεναν να κάνουν ρεπορτάζ, ήτοι να περιγράφουν την πραγματικότητα, όπως εύστοχα είχε επισημάνει η βουλευτής Μαρία Δαμανάκη. Τηρουμένων των αναλογιών έχουμε επανάληψη του ίδιου σκηνικού, με ρόλους αντεστραμμένους, αν και οι Νεοδημοκράτες δείχνουν να συνήθισαν πολύ γρήγορα το κοστούμι, που περισσότερο τους ταιριάζει. Αλλωστε, ουδέποτε πήραν στα σοβαρά το ρόλο του κυβερνητικού, με τα γνωστά ολέθρια αποτελέσματα και για τη χώρα και για το κόμμα τους.

Από αυτή μεταβατική φάση φαίνεται ότι περνούν οι τρεις βουλευτές Καβάλας του ΠΑΣΟΚ, όπως προκύπτει από τον απολογισμό της δράσης τους για τις πρώτες 100 ημέρες της κυβέρνησης. Απαρίθμησαν επαφές, συναντήσεις, παρεμβάσεις, ομιλίες, συμμετοχές σε επιτροπές, αλλά για την ταμπακέρα ελάχιστα. Δεν μίλησαν δηλαδή για τις συγκεκριμένες παρεμβάσεις που έκαναν και τα αποτελέσματά τους. Απτά. Χειροπιαστά. Ετσι, που ο ψηφοφόρος να αντιλαμβάνεται πολύ συγκεκριμένα τι έπραξαν, ώστε να τιμήσει αυτούς που αποδείχθηκαν αξιόπιστοι και να αποδοκιμάσει όσους δεν τήρησαν τους προεκλογικούς τους λόγους. Δύο ήταν οι εξαιρέσεις στον κανόνα της αοριστολογίας, που χαρακτήριζε τον πρώτο απολογισμό του έργου τους. Η παρέμβαση του Μιχάλη Τιμοσίδη προκειμένου να ξεμπλοκάρει η υπόθεση της μεταφοράς του Δικαστικού Μεγάρου και η μεσολάβηση του Σάββα Εμινίδη για την τηλεοπτική κάλυψη των αγώνων της ομάδας μπάσκετ της Ενωσης Καβάλας.

Θα ήταν κατάφωρα άδικο να επιχειρήσει κανείς να μηδενίσει τις προσπάθειες που αναμφιβόλως καταβάλλουν οι κυβερνητικοί βουλευτές. Δεν έχουμε λόγο να αμφιβάλλουμε ότι μπορεί να έχουν ήδη λιώσει το πρώτο ζευγάρι παπούτσια ανεβοκατεβαίνοντας τις σκάλες υπουργείων και υπηρεσιών, διεκδικώντας την επίλυση προβλημάτων του νομού Καβάλας. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι προσπαθούν και για τη συνέχιση του μέτρου επιδότησης του κόστους εργασίας κατά 12% και για τη μεταφορά του νοσοκομείου και για το χάλι της ακτοπλοϊκής σύνδεσης της Θάσου με την Καβάλα, όπως και για άλλα σημαντικά προβλήματα του τόπου.

Μόνο που πρέπει άμεσα να αντιληφθούν ότι στην περίπτωσή τους δεν αρκεί η προσπάθεια. Το αποτέλεσμα είναι που μετράει. Βάσει αυτού θα κριθούν και όχι από τις φιλότιμες μεν, αναποτελεσματικές δε, παρεμβάσεις τους.

Ναι μεν θα ήταν άδικο να κριθούν μέσα στις πρώτες 100 μέρες, αλλά είναι βέβαιο πως με αυτό το κριτήριο θα κριθούν όταν έρθει εκείνη η στιγμή. Τότε, που θα είναι υποχρεωμένοι να μιλήσουν πολύ συγκεκριμένα. Να πουν τα σύκα-σύκα και τη σκάφη-σκάφη.

Νίκος Σπιτσέρης

Read More

Ο εθνικός δείπνος του Κύρκου

Όταν το σπίτι σου καίγεται δεν έχεις το χρόνο να αναζητήσεις την αιτία. Δίνεις μάχη με τις φλόγες με ό,τι μέσα διαθέτεις, ειδοποιείς το συντομότερο δυνατό την Πυροσβεστική και προσπαθείς να σώσεις οτιδήποτε αν σώζεται. Πρώτα οι άνθρωποι και οι ζωντανοί οργανισμοί και μετά τα υπόλοιπα, όσο πολύτιμα κι αν είναι. Όταν η φωτιά τεθεί υπό έλεγχο ή τέλος πάντων ολοκληρώσει το καταστροφικό της έργο έρχεται η στιγμή της αναζήτησης ευθυνών. Ή της παραδειγματικής τιμωρίας των ενόχων. Κάτι τέτοιο προσπάθησε να πει προχθές ο ιστορικός ηγέτης της Ανανεωτικής Αριστεράς Λεωνίδας Κύρκος στο δείπνο εργασίας που παρέθεσε σε εκπροσώπους όλου του πολιτικού φάσματος και επιχειρηματιών. Να σβήσουμε τη φωτιά. Να σώσουμε οτιδήποτε αν σώζεται και μετά αναζητούμε τους ενόχους. Ο απολύτως δικαιολογημένος αντίλογος εντός της Αριστεράς είναι ότι η ευθύνη για το αδιέξοδο που βιώνει η χώρα ανήκει στο ακέραιο στα δυο μεγάλα κόμματα και τις επιλογές τους τα τελευταία 30 χρόνια. Αυτοί είναι που δημιούργησαν την κρίση, αυτοί να την αντιμετωπίσουν. Η Αριστερά δεν έχει ούτε τις δυνάμεις που απαιτούνται, ούτε την πρόθεση να γίνει συνδιαχειριστής της κρίσης και άρα να επωμιστεί μέρος των ευθυνών.

Σωστά. Μα στο μεταξύ πλησιάζει η ώρα, που ο ΟΑΕΔ δεν θα έχει δεκάρα τσακιστή να δώσει στους ανέργους. Πλησιάζει η ώρα που δεν θα υπάρχουν χρήματα για τις συντάξεις ορισμένων ταμείων. Ναι, αναντίρρητα ευθύνη του δικομματισμού είναι η χρεωκοπία της χώρας, αλλά τούτο δεν σημαίνει ότι η Αριστερά έχει δικαίωμα να αδιαφορεί.

Αυτή είναι η μία όψη του νομίσματος. Διότι υπάρχει και η άλλη, σύμφωνα με την οποία η χρεωκοπία των οικονομιών των μικρότερων χωρών της ζώνης του ευρώ ήταν μαθηματικώς βέβαιη λόγω της παγίδας των χαμηλών επιτοκίων, που ωφελούσε σκανδαλωδώς τη Γερμανία, που τώρα ζητά και τα ρέστα. Ότι η δημοσιονομική πειθαρχία που επιβάλλει το νεοφιλελεύθερο φαρμακείο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας σε περίοδο οικονομικής ύφεσης με περικοπή μισθών και συντάξεων και μείωση δημοσίων δαπανών όχι μόνο δεν λύνει το πρόβλημα, αντίθετα το επιτείνει. Ότι εν τέλει τα μέτρα που θέλουν να επιβάλλουν τα νεοφιλελεύθερα γεράκια που κυριαρχούν στην Ευρωπαϊκή Ενωση θα φέρουν τα αντίθετα αποτελέσματα, αφού το κριτήριο δεν είναι η ευημερία των πολιτών, αλλά των κερδοσκόπων.

Θα ήταν όμως ηλίθιο να φορτώσουμε στους Γερμανούς και στα νεοφιλελεύθερα κοράκια που διαφεντεύουν τις τύχες της Ευρωπαϊκής Ενωσης την παράδοση των αργομισθιών στην κρατική τηλεόραση και στο ραδιόφωνο. Θα ήταν στρουθοκαμηλισμός να καμωθούμε πως φταίνε αλλοδαποί για την παραδοσιακή ρεμούλα και τη διαφθορά, που ξεκινά από τη νομιμοποίηση ενός αυθαίρετου ημιυπαίθριου και φτάνει στο σκάνδαλο των δομημένων ομολόγων και τη Siemens. Δεν είναι ευθύνη των ξένων που σε τούτη τη συγκυρία, που το ζητούμενο είναι η επιδότηση της εργασίας και ουχί της ανεργίας, καθυστερεί ανεπίτρεπτα η επιδότηση του κόστους εργασίας των επιχειρήσεων της
Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης κατά 12%, όταν μάλιστα υποχρεούνται αποδεδειγμένα να διατηρούν αμείωτες τις θέσεις εργασίας και να καταβάλλουν κανονικά εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία. Μα ακόμα και αν υπάρχουν αντιδράσεις από τις Βρυξέλλες είναι ευθύνη της ελληνικής κυβέρνησης να τις ξεπεράσει.

Ίσως και γι αυτό εν τέλει ένας εθνικός διάλογος είναι επιβεβλημένος. Όπως και ένα πανευρωπαϊκό κίνημα για μια Ευρώπη των πολιτών. Περιθώρια εφησυχασμού δεν υπάρχουν. Ούτε απουσίες δικαιολογούνται.

Νίκος Σπιτσέρης

Read More

Το χαμένο παιχνίδι του Ομπάμα

«Με την ομιλία του για την κατάσταση του Έθνους, ο πρόεδρος Ομπάμα δεν θα θέσει σε κίνδυνο την προβολή της πρεμιέρας του τελευταίου κύκλου του “Lost”»... Όχι δεν είναι ανέκδοτο. Ανακοινώθηκε, σύμφωνα με ρεπορτάζ της εφημερίδας "ΤΑ ΝΕΑ" με τον πλέον επίσημο τρόπο από τον εκπρόσωπο του Λευκού Οίκου Ρόμπερτ Γκιμπς. Ο κατά τα άλλα πανίσχυρος «πλανητάρχης» Μπάρακ Ομπάμα, ο πολιτικός που διαφεντεύει τις τύχες της υπερδύναμης δεν τόλμησε να τα βάλει με τα εκατομμύρια τηλεθεατών που παρακολουθούν το «Lost», οι οποίοι μέσω Τwitter και Facebook εξεγέρθηκαν μπροστά στην πιθανότητα να αναβληθεί έστω και για λίγες ημέρες η πολυαναμενόμενη πρεμιέρα των δυο πρώτων επεισοδίων του έκτου και τελευταίου κύκλου της δημοφιλούς τηλεοπτικής σειράς. Αλλά το χειρότερο για τους πολιτικούς της τηλεοπτικής μας εποχής είναι ότι δεν πρόκειται για την πρώτη αναβολή της «βαρυσήμαντης» ομιλίας του αμερικανού προέδρου. Η πρώτη ημερομηνία για την ομιλία ήταν η 26η Ιανουαρίου, αλλά τότε μεταδίδεται το τάλεντ σόου «Αmerican Ιdol», το νούμερο ένα ριάλιτι στις ΗΠΑ. Επειδή ο ανταγωνισμός θα ήταν μεγάλος, αναβλήθηκε για μία εβδομάδα μετά, έπεσε όμως πάνω στην πρεμιέρα του «Lost» και πήρε άλλη μία αναβολή!

Μέχρι τώρα ήταν τα κανάλια που προσάρμοζαν το πρόγραμμά τους σε τέτοιες περιπτώσεις. Πλέον, οι πολιτικοί νέας κοπής τύπου Ομπάμα, πρότυπο και για τους περισσότερους πρωταγωνιστές της ελληνικής πολιτικής σκηνής, προσαρμόζουν το πρόγραμμά τους στο πρόγραμμα των καναλιών. Όχι, δεν πρόκειται για ευελιξία. Είναι ένα συντριπτικό χτύπημα στην αξιοπιστία των πολιτικών, που συν τω χρόνω κατάντησαν άλλοτε πρωταγωνιστές και άλλοτε κομπάρσοι του τηλεοπτικού φακού. Ο αδιαφιλονίκητος πρωταγωνιστής του φακού προεκλογικά Μπάρακ Ομπάμα υποχώρησε προ της μεγαλύτερης δημοφιλίας του “Lost”. Ομολογώντας ότι άλλο δεν είναι από ένα τηλεοπτικό προϊόν. Αναλώσιμο, όπως όλα τα άλλα.

Κίνηση αδιανόητη για τους πρωταγωνιστές της πολιτικής ζωής λίγα χρόνια πριν. Πιθανότητα, που ούτε θα περνούσε από το μυαλό πολιτικών ηγετών όπως ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο Φρανσουά Μιτεράν ή ο Χέλμουτ Κολ.

Αλλά τότε υπήρχαν ηγέτες πολιτικοί. Σήμερα κοντεύουμε να μπερδέψουμε τον ηγέτη με το νέο αποσμητικό.

Νίκος Σπιτσέρης

Read More

Για τον "Καλλικράτη"

Μετά από μια μικρή ανάπαυλα την περίοδο των εορτών, οι θαμώνες του Ψηφιακού Καφενείου "Η Καβάλλα" συγκεντρώθηκαν και πάλι στον οικείο χώρο τους. Αυτό τον φανταστικό μεν, ψηλοτάβανο δε, χώρο διαλόγου κάπου στο παγκόσμιο ψηφιακό χωριό, που αν όντως υπήρχε θα έμοιαζε με κείνους του μερακλήδικους καφενέδες αλλοτινών εποχών. Ο καφετζής, ξεκούραστος από το ραχάτι, ετοίμασε με κέφι τα κατά κανόνα σκέτα καφεδάκια για να μην αλλοιώνεται η γεύση του καφέ και η συζήτηση αρχίνησε:

ΠΑΥΛΟΣ: Αντε βρε, να χαιρόμαστε τον "Καλλικράτη", που είναι η κωδική ονομασία της νέας αρχιτεκτονικής των δήμων τις βασικές αρχές της οποίας παρουσίασε χθες ο υπουργός Εσωτερικών Δημόσιας Διοίκησης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, Γιάννης Ραγκούσης.

ΜΑΡΙΑ: Ωραίο όνομα. Μακάρι αυτή η νέα αρχιτεκτονική να τιμήσει και στην πράξη το όνομα του ενός εκ των δυο αρχιτεκτόνων του Παρθενώνα, αν και οι οιωνοί δεν είναι οι καλύτεροι.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ: Προς τι οι επιφυλάξεις πριν την ανακοίνωση του σχεδίου; Ας ξεκινήσουμε από τα θετικά, όπως η πολιτική βούληση της κυβέρνησης να προχωρήσει. Εν αντιθέσει με την εποχή της ακυβερνησίας τα πέντε χρόνια της Ν.Δ., το ΠΑΣΟΚ υποσχέθηκε προεκλογικά πως θα το κάνει και είναι συνεπές. Όπως ανακοίνωσε χθες ο Ραγκούσης, το πρόγραμμα θα ψηφιστεί το αργότερο μέχρι το Μάιο και οι εκλογές της 14ης Νοεμβρίου 2010 θα γίνουν με τους νέους δήμους και περιφέρειες.

ΚΩΣΤΑΣ: Το ερώτημα είναι τι θα γίνει με τους πόρους, δίχως τους οποίους ανασυγκρότηση επί της ουσίας δεν μπορεί να γίνει. Πολλώ δε μάλλον, που εξαιτίας και της διεθνούς κρίσης, οι κυβερνώντες έχουν μια πειστική δικαιολογία για να αναβάλλουν τις αναγκαίες αποφάσεις ανακατανομής των πόρων.

ΣΟΦΙΑ: Το ερώτημα είναι ποιοι θα πάρουν μέρος στις επικείμενες εκλογές. Τα κόμματα είναι εντελώς απροετοίμαστα για να απαντήσουν στο νέο αυτό στοίχημα.

ΝΙΚΟΣ: Λείπουν οι θέσεις, οι προτάσεις, τα προγράμματα. Λείπουν όλα. Η πολιτική βούληση της κυβέρνησης είναι αδιαμφισβήτητα θετική, αλλά δεν αρκεί. Πείτε μου ποιο κόμμα έχει επεξεργασμένες θέσεις για τις νέες περιφέρειες και τους νέους μεγάλους δήμους.

ΒΙΚΥ: Μπορεί να μην υπάρχει τίποτα και τούτο να είναι γενικότερο σύμπτωμα της κρίσης των κομμάτων, αλλά οι απαντήσεις θα δοθούν έστω και υπό την πίεση του χρόνου.

Νίκος Σπιτσέρης

Read More